در راه مدرس http://afrough.mihanblog.com 2020-08-09T20:56:13+01:00 text/html 2020-08-06T07:03:21+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس راه میانه دولت در برپایی عزاداری حسینی قابل قبول است http://afrough.mihanblog.com/post/1680 <p style="text-align: center; box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9;"><font face="arial, helvetica, sans-serif" size="5" color="#990000"><span style="word-spacing: 1px;"><b style="">راه میانه دولت در برپایی عزاداری حسینی قابل قبول است</b></span></font></p><hr><br><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="" size="3">«عماد افروغ» روز پنجشنبه در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی ایرنا اظهار داشت: آنچه دولت درباره برگزاری مراسم عزاداری محرم با رعایت پروتکل‌های بهداشتی اعلام کرد یک حالت میانه است که می‌تواند هم مردم را از برکت عزاداری بهره‌مند کند و هم سلامت آنها را به خطر نیاندازد.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">وی درباره نگرانی‌ها از اقدامات افراطی عده ای در اوایل شیوع کرونا، گفت: اقدامات افراطی ربطی به دین ندارد و ما نباید در مقابل افراط، موضع تفریط بگیریم و به بهانه تندروی گروهی و بی‌اعتنایی آنها به پروتکل‌های بهداشتی، مراسم مذهبی را کاملا تعطیل کنیم.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">افروغ به برگزاری کنکور سراسری و فعالیت بیشتر اصناف و سازمان‌ها با رعایت پروتکل‌های بهداشتی در دوران کرونا اشاره کرد و افزود: در همه صنف‌ها یا گروه‌ها و فعالیت‌ها ممکن است سوءاستفاده یا تخلفاتی رخ دهد، اما به این بهانه نمی‌توان حق فعالیت را از آنها گرفت. در مورد برگزاری مراسم عزاداری هم این موضوع صادق است.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">افروغ، نظارت حداکثری ستاد ملی کرونا، وزارت بهداشت و همه دستگاه‌های ذیربط بر رعایت پروتکل‌های بهداشتی در اماکن عمومی را یادآور شد و گفت: عزاداران حسینی فهیم هستند و خود پروتکل‌های بهداشتی را رعایت خواهند کرد و با نظارت‌هایی که می‌شود و تضمین‌هایی که سازمان‌های مختلف برای کنترل سلامت مردم در عزاداری‌ها داده‌اند جای نگرانی چندانی نیست.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">وی درباره اظهارات برخی افراد و جریان‌های عمدتاً بیگانه درباره تعطیل کردن مراسم عزاداری گفت: حرف‌هایی که درباره تعطیلی عزاداری محرم زده می‌شود هم نامعقول است و هم بوی دین‌زدایی می‌دهد. &nbsp;قرار نیست که ما در برابر تعصبات دینی معدود افراد و گروه‌های تندرو از آن طرف بام بیافتیم و بگوییم اصلاً هیچ مراسمی برگزار نشود.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">مناسک‌ حافظ ماندگاری دین هستند</font></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">افروغ با بیان اینکه مناسک و شعائر دینی، بخش با اهمیت دین و دینداری محسوب می شوند، افزود: اگر دین را می خواهیم باید مناسک آن را نیز بخواهیم. &nbsp;از طریق همین مناسک‌ و آگاهی بخشی‌های دینی است که می‌توان دین را حفظ و از چهره دین خرافه‌زدایی و تحریف‌زدایی کرد و برخی پیرایه‌هایی که به دین در طول تاریخ بسته شده است، را زدود. ‌</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">عزاداری محرم جایگزین&nbsp;ندارد</font></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">این استاد دانشگاه نقش تربیتی برگزاری مناسک‌ دینی مثل مراسم عزاداری محرم را یادآور شد و این سئوال را مطرح کرد که اگر عزاداری‌ها تعطیل شوند چه فضای جایگزینی برای تبیین علل قیام امام حسین(ع) و آشنا کردن نسل جوان با شعائر دینی وجود دارد؟</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">افروغ به ترویج سینه به سینه عشق به اباعبدالله الحسین(ع) و آشنایی با اهداف او از طریق برگزاری مراسم‌ عزاداری در قرن‌های متمادی اشاره کرد و افزود: دیدن مراسم از رسانه‌های ارتباطی از جمله تلویزیون نمی‌تواند تاثیرگذاری حضور فیزیکی در مراسم عزاداری محرم را داشته باشد.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">وی در عین حال گفت: با توجه به شیوع کرونا، هیأت‌های مذهبی می‌توانند شکل توزیع غذای نذری یا نحوه عزاداری را با پروتکل‌های بهداشتی تغییر دهند تا سلامت مردم به مخاطره نیافتد.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">این جامعه شناس، افزایش سفرها و فعالیت‌ها و تجمعات در تابستان و بعد از دوره فروکش کردن کرونا در بهار را یادآور شد و افزود: تعطیلی‌هایی که اوایل کرونا اتفاق افتاد فضا را برای افزایش تجمعات در دوره‌ بعدی به شکل افراطی فراهم کرد.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">افروغ گفت: در اوایل شیوع بیماری کرونا، ملتی که اهل گشت‌وگذار و تفریح و دیدوبازدید است را مجبور کردیم در خانه بنشینند و همین باعث شد که در دوره بعد که سخت‌گیری‌ها را کم کردیم، شاهد اقدامات افراطی و بی‌اعتنایی به پروتکل‌ها باشیم.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">وی افزود: اقدامات ما در سخت‌گیری‌های اولیه و بعد رها کردن در مرحله بعد مثل&nbsp;جاده مه‌آلودی بود که رانندگان با احتیاط در آن حرکت می‌کردند اما همین رانندگان یک دفعه با تمام شدن مه و بزرگراه مواجه شدند که نتیجه آن افزایش افراطی سرعت و بروز تصادفات بود.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">این استاد دانشگاه از نهادهای رسمی و بهداشتی ذی ربط&nbsp;و سازمان تبلیغات، هیأت‌های مذهبی و همه دست‌اندرکاران برگزاری مراسم عزاداری محرم خواست تا نشست‌هایی برای بررسی نحوه برگزاری مراسم برگزار کنند و بعد از جمع‌بندی و تصویب، آن را ابلاغ و هر کس تخطی کرد با وی برخورد کنند.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">با محرم برخورد صفر و یک نکنیم</font></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">افروغ سیاست اعلامی دولت درباره برگزاری مراسم عزاداری محرم را یک سیاست متعادل و میانه ارزیابی کرد و افزود: سیاستی که دولت انتخاب کرده، سیاست میانه خوبی است و اصلا نباید برخورد صفر و یک کنیم و کسانی را که خواهان برگزاری مشروط عزاداری شده‌اند را به داشتن تعصب ناموجه دینی متهم کنیم.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">وی با انتقاد از طرح «هر خانه یک حسینیه» گفت: این حرف، گرچه حرف به ظاهر موجهی است اما از آنجا که ضمانت کنترل&nbsp;و اجرایی بهداشتی ندارد می‌تواند عامل شیوع کرونا شود. زیرا می‌تواند زمینه‌ای برای برگزاری عزاداری‌های گروه‌های فامیلی یا همسایگان شود که از لحاظ قانونی غیرقابل کنترل و غیرقابل برخورد&nbsp;است.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">این پژوهشگر مسائل اجتماعی با بیان اینکه یک حسینیه رسمی را بهتر می‌توان کنترل کرد، تصریح کرد: چون حسینیه متولی و هیات امنا دارد قابل کنترل است اما چه کسی میتواند تضمین کند که برگزاری عزاداری در خانه‌ها همراه با رعایت پروتکل‌ها باشد؟</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">افروغ گفت: طرح هر خانه یک حسینیه به شرطی درست است که حضور بیرونی جمعی هم وجود داشته باشد اما اگر این حضور بیرونی را نفی کنیم، عزاداری‌هایی برگزار خواهد شد که غیرقابل کنترل است زیرا شرعاً، عرفاً، عقلاً و قانوناً کسی نمی‌تواند در حریم خصوصی دیگران وارد و خواهان رعایت پروتکل‌ها در منازل شود.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">دولت راه واکنش‌های افراطی را بست</font></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">وی، سیاست اعلامی دولت درباره برگزاری مراسم عزاداری محرم را مانع استفاده افراطیون از این موضوع برای واکنش در برابر دولت دانست و گفت: اگر دولت اعلام می‌کرد که مراسم محرم را برگزار نمی‌کنیم زمینه برای واکنش منتقدان دولت فراهم‌ می‌شد.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">این استاد دانشگاه افزود:&nbsp;اگر دولت اعلام کرده بود که مراسم محرم برگزار نخواهد شد، بلافاصله عده ای در تقابل با این موضع، مراسم را پرشورتر و با جمعیت متراکم‌تر از گذشته برگزار میکردند و این واکنش تند بستر را برای کرونایی شدن مردم فراهم می‌کرد.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">افروغ در عین حال، رها کردن فضا را نیز عاقلانه ندانست و گفت: دولت ضمن اعلام موضع بر رعایت پروتکل‌ها در عزاداری‌ها تاکید کرد. این موضع جلوی سوءاستفاده و تخلفات احتمالی را نیز خواهد گرفت تا اگر کسی رعایت نکند بتواند با وی برخورد انتظامی کند.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">وی، فرمایشات رهبر&nbsp;انقلاب و تاکید ایشان بر پیروی از ستاد کرونا را آرامش‌بخش و عامل انسجام و وحدت جریان‌ها در این موضوع ارزیابی کرد و گفت: وقتی واکنشهای افراطی اتفاق می‌افتد که ما مساله کرونا را رها کرده باشیم اما خوشبختانه دولت این موضوع را رها نکرده و قرار است به خوبی مدیریت شود.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">تداوم عزاداری محرم ناشی از کارکرد مثبت آن است</font></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">‌افروغ تصریح کرد: اگر کسی جامعه ایران را خوب بشناسد متوجه می‌شود که آیین عزاداری محرم یک آیین ریشه‌دار در این جامعه است و دارای کارکرد مثبت اجتماعی است و به خاطر همین کارکرد مثبت نیز قرن‌ها تداوم یافته است.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">وی به احتمال وجود برخی خرافه‌ها یا تحریفات در مراسم عزاداری اشاره کرد و افزود: خود محرم بهترین زمان برای خرافه‌زدایی و تحریف‌زدایی است.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">افروغ امکان توافق بین نهادهای مدنی و رسمی درباره برگزاری مراسم عزاداری محرم و عمل به آن را نشان دهنده اقتدار مشروع نظام دانست و تصریح کرد: باید برای محافل عمومی عزاداری برنامه‌ریزی کرد و فرمایشات رهبری درباره برگزاری مراسم عزاداری محرم با رعایت پروتکل‌ها بهترین بستر برای برگزاری آن است.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">محرم امسال فرصتی برای تقویت شعور حسینی است</font></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">وی با بیان اینکه اگر بر برگزاری مراسم محرم تاکید نمی‌کردیم ممکن بود شاهد برگزاری زیرزمینی آن و وقوع یک فاجعه باشیم، گفت: اکنون می‌توانیم با رعایت پروتکل‌ها مراسم را برگزار کنیم و اگر کسی هم رعایت نکرد، با وی برخورد انتظامی کنیم.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">افروغ محرم امسال را محرمی متفاوت ارزیابی کرد و گفت: محرم امسال، بهترین فرصت برای تقویت مشارکت مردم در همدلی مومنانه و کمک به نیازمندان و اقشار آسیب‌دیده از کروناست.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">افروغ درباره مقوله دین‌درمانی و تاثیرات مثبت برگزاری عزاداری بر گرفتگی‌های روحی مردم در ایام کرونا نیز گفت: چه در گریه و چه در شادی دینی، افراد از ناراحتی‌ها و تألمات روحی خالی می‌شوند.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">این استاد دانشگاه گرفتگی‌های روحی بخشی از جامعه در ایام کرونا را از تبعات فشارهای اقتصادی و کاهش دیدوبازدیدها در دوران شیوع کرونا دانست و گفت: گرچه هر کسی به شکلی در سوگ اباعبدالله‌الحسین(ع) عزاداری می‌کند اما امسال که امکان زنجیرزنی و سینه‌زنی کمتر است، بهترین فرصت است که عالمان و واعظان با سخنرانی و روضه خوانی، معرفت حسینی عزاداران را بالا ببرند.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px; color: rgb(33, 37, 41); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="" size="3">افروغ گفت: محرم بهترین فرصت برای خرافه‌زدایی و تحریف‌زدایی است و نباید به نام خرافه‌زدایی و به بهانه کرونا با مردم و عشق و آیین آنها بازی شود.</font></p> text/html 2020-08-01T01:15:01+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس ظرف اقتصاد ایران باید تغییر کند http://afrough.mihanblog.com/post/1679 <header style="border-width: 0px 0px 2px; border-top-style: initial; border-right-style: initial; border-bottom-style: solid; border-left-style: initial; border-top-color: initial; border-right-color: initial; border-bottom-color: rgb(162, 162, 162); border-left-color: initial; border-image: initial; margin: 0px; padding: 0px 0px 13px; vertical-align: baseline;"><h2 class="uptitle" itemprop="name" style="font-family: IranSans; font-size: 11px; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px 0px 5px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(66, 65, 65);"><span style="color: rgb(162, 162, 162); font-family: inherit; font-size: 12px; font-style: inherit; font-weight: inherit;"><br></span></h2><h2 class="uptitle" itemprop="name" style="text-align: center; border: 0px; margin: 0px 0px 5px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font face="arial, helvetica, sans-serif" size="5" color="#990000">ظرف اقتصاد ایران باید تغییر کند</font></h2><div class="clear news_info shadow noprint" style="font-family: inherit; font-size: 12px; border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 12px 0px 14px; padding: 0px 7px; vertical-align: baseline; box-shadow: rgb(168, 168, 168) 0px 1px 1px 0px; line-height: 33px;"><a class="defloat icon" href="mailto:yourfriendmail@tld.com?subject=%D8%B8%D8%B1%D9%81+%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF+%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86+%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF+%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1+%DA%A9%D9%86%D8%AF%0D%0A&amp;body=%27%27" title="ارسال به دیگران" rel="nofollow" style="background-color: transparent; border: 0px; font-family: inherit; font-size: 23px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-decoration-line: none; float: left; color: rgb(110, 110, 110);"><span class="mbri-link" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; speak: none; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; line-height: 36px; -webkit-font-smoothing: antialiased; font-family: MobiriseIcons !important;"></span></a></div><hr><br><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="" size="3"><span style="font-style: inherit; font-weight: inherit;">روزنامه تعادل: ضرورت تحقق اقتصاد غیر نفتی و بستر‌سازی جهت ایجاد ظرفیت‌های درونی کشور یکی از مهم‌ترین موضوعاتی بودند که مقام معظم رهبری در جریان رهنمودهای روز گذشته خود ابعاد و زوایای گوناگون آن را تشریح کردند. موضوعی که از منظر اکثر کارشناسان اقتصادی نیز یکی از ضرورت‌های عاجل اقتصاد کشور برای عبور از چالش‌های پیش روست و باید هرچه سریع‌تر در دستور کار قرار بگیرد. اما پدیده‌ای ذیل عنوان دولت رانتیر یا دولت تحصیلدار به ویژه با برجسته‌تر شدن سهم درآمدهای نفتی به عنوان عامل ایجاد دولت‌های رانتیر بعد از پایان جنگ جهانی دوم در سال‌های میانی قرن بیستم مورد توجه تحلیلگران و پژوهشگران حوزه‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی قرار گرفت. بعد از سرازیر شدن میلیاردها دلار درآمد نفتی به خزانه کشورهای خاورمیانه، تئوری‌های مبتنی بر «دولت رانتی» و «اقتصاد رانتی» برای تبیین و توجیه فقدان توسعه‌یافتگی سیاسی و اقتصادی در کشورهای متکی به درآمد حاصل از رانت نفت مورد استفاده قرار گرفت. این تئوری‌های آکادمیک در مجموع اینگونه استدلال می‌کنند که اتکا به درآمدهای بادآورده حاصل از رانت (به ویژه رانت نفتی) تکانه‌های عمیقی بر مناسبات ارتباطی دولت و جامعه و در نهایت بر اقتصاد کشور وارد می‌کنند؛ تکانه‌هایی که از منظر نظریه‌پردازان پیامدهای منفی بسیاری بر شاخص‌هایی چون رشد اقتصادی مولد، بهبود فضای کسب و کار، کاهش تورم و...خواهد داشت. تئوریسین‌های دولت رانتیر همچنین تصریح می‌کنند چنین شرایطی موجب می‌شود تا روحیه رانت‌جویی و مصرف‌گرایی در جامعه تشدید، ماهیت نمایندگی دولت تضعیف، قشربندی اجتماعی تغییر و نقش دولت که می‌بایست در جایگاه هدایت‌کننده و تسهیل‌کننده فعالیت‌های مولد اقتصادی قرار داشته باشد به منبعی برای توزیع‌کننده رانت بدل می‌شود. از آنجایی که موضوع رانت در فضای عمومی جامعه به نوعی امری فرهنگی و تربیتی نیز محسوب می‌شود برای درک درست راهکارهای برون رفت آن نیازمند قرائت‌های فرارشته‌ای هستیم.&nbsp; در جریان گفت‌وگو با عماد افروغ تحلیلگر واستاد جامعه‌شناسی با تجزیه و تحلیل محتوایی موضوع دولت رانتیر تلاش شده تا نوری به ابعاد پنهان بایدها و نبایدهایی که در مسیر عبور از دولت‌های رانتیر و ظهور دولت‌های غیر رانتی باید در پیش گرفته شود، تابانده شود. افروغ با اشاره به این واقعیت که برای ورود به ساحت رشد مداوم اقتصادی باید اقتصاد ایران خود را از زیر بار مفاهیمی چون انحصار، ویژه خواری، برخورد هیجانی با موضوعات خارج کند تاکید می‌کند که تحریم‌ها فرصتی است تا اقتصاد رانتی در فضای عمومی کشور جای خود را به اقتصاد مردمی دهد.</span></font></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;"><br></span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;"><b>&nbsp;یکی از موضوعاتی که مقام معظم رهبری در جریان صحبت‌هایشان مطرح کردند؛ ضرورت کاهش مستمر وابستگی به درآمدهای نفتی و به کارگیری سایر ظرفیت‌های درونی کشور در مسیر پیشرفت است، موضوعی که از منظر قریب به اتفاق کارشناسان اقتصادی هم مهم‌ترین اولویت اقتصادی کشور محسوب می‌شود. برای تحقق این ضرورت چه باید کرد؟&nbsp;</b></span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;"><br></span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;">من رشته‌ام اقتصاد نیست؛ اما همواره نکته‌ای را به سهم خودم گوشزد کرده‌ام که اساسا کشور ایران از دو بیماری رنج می‌برد و این 2 بیماری مرتبط با هم، متاسفانه منجر به بروز بیماری سومی هم شده است؛ این&nbsp; 2 بیماری این است که اقتصادمان نفتی است و شیوه اداره کشور هم مبتنی بر یک استراتژی مرکز، پیرامونی است. این دو قضیه که می‌توان آن را در دو واژه «قدرت» و «ثروت» هم تعریف و تفسیر کرد؛ یعنی این قدرت است که ثروت می‌آورد و نه اینکه ثروت، قدرت بیافریند؛ این باعث شکل‌گیری دولت‌های ویژه خوار یا رانتیر در کشور شده است. این دو بیماری متاسفانه به دلیل عدم نظارت و عدم تغییر در ظرف مدیریتی مرکز، پیرامونی به یک بیماری سومی هم منجر شده و آن تسری رابطه قدرت-ثروت به نوع خاصی از مناسبت مبتنی بر، قدرت-منزلت است. یعنی چه؟ یعنی آنکس که در کشور قدرت دارد، تصور می‌شود که منزلت هم دارد، تصور می‌شود که منزلت دینی هم دارد؛ این کار را سخت‌تر کرده است. این به خاطر مبانی ایدئولوژیک نظام جمهوری اسلامی است. اگر مبانی ایدئولوژیک نظام چیز دیگری بود، خب بالطبع ما یا رابطه قدرت –منزلت را یا نمی‌داشتیم یا اگر داشتیم به صورت دیگری تحلیل و تفسیر می‌شد. این حاصل عمر بنده و حاصل پژوهش‌ها و تحقیقات دانشگاهی است که طی سال‌ها برای آن تلاش کرده‌ام.</span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;"><br></b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;">&nbsp;این شیوه مدیریت در نظام سیاسی چه شرایطی را در فضای عمومی کشور به خصوص اقتصاد ایجاد کرده است؟</b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;"><br></span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;">این مساله قدرت-منزلت کار را سخت‌تر کرده برای مقابله با رابطه‌ای که میان قدرت و ثروت وجود دارد. یعنی طی 40سال گذشته اینگونه جا افتاده است که کسانی که قدرت سیاسی را در دست دارند یا با آنها ارتباطات نزدیکی دارند، کسانی هستند که اعتبار دینی و منزلتی هم دارند. وقتی این جایگاه این‌گونه تصور می‌شود؛ نقد نظام سیاسی سخت‌تر می‌شود؛ یعنی هم باید با صاحبان ثروت مقابله کنید، هم با صاحبان قدرت و هم با کسانی که خود را صاحبان منزلت هم می‌دانند. یعنی مقابله با صاحبان ثروت و قدرت و نقد رفتارهای مخرب آنها در فضای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و... ممکن است با این انگ مواجه شود که شما ضد دین و ضد ارزش‌های الهی عمل می‌کنید. اینجا نقش علمای دین بیشتر برجسته می‌شود تا جلوی متظاهرها و ریاکارانی که در صدر امور مدیریتی کشور می‌نشینند و از طریق رانت‌جویی و سوءاستفاده به غارت بیت‌المال می‌پردازند را از طریق آگاهی بخشی به جامعه سد کنند تا مردم بدانند که قدرت و ثروت برای فرد منزلتی نخواهد داشت. در این زمینه نباید هیچ مصلحت‌اندیشی انجام شود.</span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;"><br></b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;">&nbsp; این وضعیت از نظر مصداقی در فضای اقتصادی به چه صورتی ظهور و بروز پیدا می‌کند. این افراد و جریانات سوداگری که شما اشاره کردید در فضای مدیریتی کشور لانه می‌کنند چگونه برنامه‌های سوداگرانه خود را محقق می‌کنند؟</b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;"><br></span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;">بنده برای شما و مخاطبان شما مثالی می‌زنم تا انتقال مفاهیم بهتر صورت بگیرد؛ از شما می‌پرسم آیا افراد و جریاناتی که دست به فسادهای اقتصادی و اختلاس‌های بزرگ زدند و اخبار آنها هر روز در رسانه‌ها بازتاب پیدا می‌کند به گونه‌ای ربط به قدرت دولتی داشتند یا نداشتند؟ به گونه‌ای ربطی به اقتصاد نفتی داشتند یا نداشتند؟ به گونه‌ای تظاهر به دین کرده‌اند یا نکرده اند؟ به هر حال اینها مساله اصلی اقتصاد و مدیریت کلان ماست و اتفاقا با بررسی تحلیلی چرایی وقوع این حوادث است که می‌توانیم مانعی درباره بروز دوباره آنها پیدا کنیم، در غیر این صورت تاریخ برای ما مدام تکرار خواهد شد.&nbsp;</span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;"><br></b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;">&nbsp; برای تحقق اقتصاد درونزا چه باید کرد؟</b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;"><br></span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;">ما اگر می‌خواهیم کشور سامان بگیرد و یک اقتصاد درونزا و مقاوم داشته باشد؛ بارها عرض کرده‌ام که به چند عنصر مبنایی نیاز داریم، به چند مفهوم کلیدی باید توجه کنیم. یکی آگاهی است؛ مردم باید آگاه شوند، نسبت به حقوقشان، نسبت به نیازهایشان، مطالباتشان و...نکته دوم انگیزه است؛ باید بدانیم، آگاهی جبر نمی‌آورد، آگاهی حرکت نمی‌آورد؛ آگاهی باید با انگیزه گره بخورد تا منشأ حرکت بشود. اما آیا آگاهی و انگیزه کفایت می‌کند؟خیر؛ باید این آگاهی و انگیزه، تبدیل به مهارت شود. یعنی ما با دانش نظری صرف ولو انگیزه بالا، نمی‌توانیم سامان بخش حوزه عمل باشیم. آگاهی و انگیزه باید به مهارت بدل شود تا محرکی برای عمل شود. دراینجا پای فرصت به میان می‌آید. این فرصت‌های خاص در اختیار مردم نیست؛ با توجه به جایگاه و سهمی که دولت در اقتصاد و مدیریت کلان دارد در اختیار دولتمردان است. پس واژه مهم بعدی شد فرصت و مفهوم کلیدی بعدی، ظرف است. ظرف به رغم اینکه به لحاظ محتوایی محسوس نیست اما به لحاظ اهمیت از همه مفاهیم ذکر شده اهمیت بیشتری دارد.&nbsp;</span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;"><br></b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;">&nbsp;اگر اشتباه نکنم منظور شما از طرف الگوی کلان توسعه کشور است که مبتنی بر آن نقشه راه در بخش‌های مختلف تصویرسازی می‌شود. جالب است در حالی که تخصص شما در حوزه علوم اجتماعی است اما ارزیابی‌های تحلیلی شما همان نتایجی را به بار آورده که اساتید اقتصادی به آن اشاره می‌کنند.&nbsp;</b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;"><br></span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;">همان‌طور که گفتم ظرف یا الگوی توسعه از همه اولویت‌های دیگر اهمیت بیشتری دارد؛ متاسفانه ما از همان ظرف و الگوی متمرکزی استفاده می‌کنیم که پهلوی هم از آن بهره می‌برد؛ همان ظرفی که در بخش ابتدایی گفت‌وگو، تحت عنوان رابطه مرکز- پیرامونی از آن یاد کردم. معلوم است که این الگو و این ظرف نمی‌تواند زمینه‌ساز تحقق اقتصاد مقاومتی و ارزش‌های اهداف کلان اقتصادی مقاومتی باشد. بنابراین باید ظرف و الگو را نیز از حالت متمرکز خارج کنیم تا مردم و جامعه نفس بکشند و خلاقیت‌ها و قابلیت و نوآوری‌های عمومی بروز کند. بالاخره واژه آخر که امروز رهبری به ان اشاره کردند، واژه موانع است.‌ گیریم که شما آگاهی بخشی کردید، انگیزه‌ها را ارتقا دادید، فرصت‌ها را فراهم کردید و&nbsp;&nbsp;ظرف را هم به لحاظ برنامه‌ریزی تغییر دادید، اما با موانعی که در اتمسفر اقتصادی کشور وجود دارد نمی‌توانید اهداف مورد نظر را محقق کنید.&nbsp;</span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;"><br></b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;">&nbsp;به موضوع مهمی اشاره کردید، یکی از اساتید برجسته اقتصادی کشورمان روایت می‌کرد که حتی در صورت برداشته شدن همه تحریم‌های اقتصادی، مشکلات نهادی در اقتصاد ایران به گونه‌ای است که بدون اصلاحات و جراحی داخلی پیشرفت مقدور نخواهد بود. اما سوال این است که این موانع چگونه بروز پیدا می‌کنند و چگونه می‌توان آنها را پشت سر گذاشت؟</b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;"><br></span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;">وقتی پای مانع وسط می‌آید، یکی از موانع می‌تواند، ظرف متمرکز باشد؛ یکی دیگر، قوانین دست و پاگیر برای کسب و کار و...است. دیگری هفت خوان اخذ مجوز‌ها و بوروکراسی است؛ اما مهم‌ترین مانع شرایط خاص و انحصاری است که برای برخی گروه‌های خاص شکل می‌گیرد؛ همان مانعی که من از آن ذیل عنوان قدرت-منزلت یاد کردم. ما آمدیم سرمایه کشور را طوری تنظیم کرده‌ایم که عده‌ای حق تقدم به نسبت سایرین دارند. چرا باید یک جماعت و گروه و دسته‌ای حق تقدم خاصی در فضای اقتصادی، مدیریتی، آموزشی و... داشته باشند. حتی کسانی که سابقه‌ای خاص در انقلاب، دفاع مقدس و... داشته‌اند، اینها عهدی را با خدا بسته‌اند و عهد خود را ادا کرده‌اند، صاحب احترام هستند، اما چرا ادای عهد آنها با خدایشان باید منشأ ثروت و برخورداری از رانت‌های ویژه باشد؟ معتقدم افراد که واقعا در جبهه و انقلاب حضور داشته‌اند اساسا به این موضوعات فکر نمی‌کنند، اما افرادی هستند که با ریاکاری و به دروغ و به نام دین و انقلاب و جبهه و جنگ یکسری امتیازات اقتصادی و مدیریتی را به نام رزمندگان تعریف کرده‌ایم که بیشتر فرصت‌طلبان از آن بهره می‌برند.</span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;"><br></b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;">این فضای انحصاری در اقتصاد که شما هم بخشی از&nbsp; زوایای آن را تشریح کردید، چه آسیب‌هایی به فضای اقتصادی و معیشتی کشور و عدم تحقق اقتصادغیرنفتی ایجاد می‌کنند؟</b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;"><br></span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;">اینها در شرایط سازندگی و در شرایط تحقق اقتصاد درون‌زا مانع هستند. مانع چه هستند؟ مانع بروز شایسته‌سالاری‌ها در کشور هستند؛ مانع هستند که افراد دارای صلاحیت در جایگاه مناسب خود قرار داشته باشند. بخشی از این موضوع هویدا و آشکار است اما بخش مهم‌تر تاثیرات بروز یک چنین شرایطی در زیر پوست اقتصاد و معیشت کشور جریان دارد. وقتی اقتصاد در کشور سیاست‌زده می‌شود و در موضوعات مختلف در پیوند با قدرت متجلی می‌شود و در راستای منافع یک طبقه یا جریان خاص شکل می‌گیرد، اینها روی فعالیت‌های سالم اقتصادی اثر می‌گذارد؛ فعالان اقتصادی با ترس و نگرانی و با هزاران دغدغه، وارد فضای اقتصاد و کسب و کار می‌شوند و با ترس و لرز اجازه برای فعالیت‌های اقتصادی را می‌گیرند. چرا که نه فضل تقدمی دارد، چون دیگران از نظر منزلت جلوی او هستند و قبل از او در صف ایستاده‌اند و نه اینکه توان پرداخت رشوه‌های هنگفت را دارد تا گرهی از هزار توی مشکلات کسب و کارش باز شود. اینطور نمی‌شود؛ این نمی‌تواند اقتصاد ما را از حالت اقتصاد نفتی و رانتی نجات دهد. اصلا چرا فقط نفت؟</span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;"><br></b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;">&nbsp;اینکه گفته می‌شود که تحریم‌های اقتصادی باعث شده تا دوره دولت‌های رانتیر در ایران تمام شود. به چه معناست؟ آیا ما وارد یک مسیر بدون بازگشت شده‌ایم یا اینکه دوباره چنانچه تحریم‌ها ناگهان برداشته شود؛ فیل مدیران ایرانی به یاد هندوستان واردات و رانت و... خواهد افتاد؟</b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;"><br></span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;">این یک شاخص است؛ هر کشوری که بیش از 42 درصد درآمدش متکی به نفت باشد از آن به عنوان یک دولت رانتی یاد می‌شود. حالا شما حساب کنید در تمام این سال‌هایی که پشت سر گذاشته شده؛ چه میزان از اقتصاد ایران وابسته به نفت بوده است؟ ما در شرایط عادی و در شرایطی که اکثر روشنفکران، استراتژیست‌ها و عالمان ما می‌گفتند که کشور نباید صرفا متکی به درآمدهای نفتی باشد و این باعث خفت و زبونی ما می‌شود باید اقدام به کاهش سهم درآمدهای نفتی از اقتصاد می‌کردیم. زمانی که کارشناسان فریاد می‌زدند این مدل اقتصادی برای ما زبونی و خفت به دنبال خواهد داشت چرا که هر زمان طرف مقابل نفت نخرد ما به خفت می‌افتیم. در شرایطی که هشدارها توسط کارشناسان اعلام شد اما توجهی به آنها نشد، نه تغییری در ظرف ایجاد شد، نه آگاهی بخشی‌های لازم صورت گرفت، نه انگیزه بالا رفت و نه مانع‌شناسی شد و... نتیجه‌اش شد این. یعنی چیزی که ما در شرایطی عادی و به راحتی می‌توانستیم به آن برسیم، متاسفانه به دست نیاوردیم و حالا باید همان مسیر سخت را در شرایط تحریمی دنبال کنیم. خدا کند این مسیر که در شرایط تحریمی ناگزیر به سمت آن سوق داده شدیم؛ تداوم داشته باشد. یعنی دوباره اینگونه نشود که به محض برداشته شدن تحریم‌ها فیل مسوولان ایرانی یاد هندوستان اقتصاد نفتی و واردات کالاهای لوکس و... بیفتد. دوباره فراموش کنیم که چه چیزی را در چه شرایطی به دست آورده‌ایم و چقدر می‌توانستیم زودتر و بیشتر به این دستاوردها دست پیدا کنیم.</span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;"><br></b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit;">&nbsp;این نسیان و فراموشی از کجا نشات می‌گیرد؛ چرا ما تاریخ را دوباره و گاهی چندباره تکرار می‌کنیم و از تجربیات قبلی درس نمی‌گیریم؟</b></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;"><br></span></p><p class="lead fb" itemprop="description" style="text-align: justify; border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; font-style: inherit; font-weight: inherit;">متاسفانه چون کشور منظومه‌ای اداره نمی‌شود، یک تفکر دیالکتیک مبتنی بر تمایز در عین ربط و اتصال بر آن حاکم نیست، ما نمی‌توانیم یک چک سفید امضا بدهیم و تضمین کنیم که این حالت برون‌رفت از اقتصاد نفتی و اتکا به نوآوری‌ها خلاقیت‌ها و مهارت‌های خودی بتواند دوام داشته باشد. در صورتی دوام خواهد داشت که ما امروز بتوانیم علائم این دوام را ببینیم. یک، کشور باید به سمت آمایش سرزمینی برود، کشور به سمت برون رفت از ظرف متمرکز برود. این یعنی چه؟ یعنی اجازه بدهیم که استان‌ها برای خودشان تصمیم‌سازی کنند، به‌طور سلسه مراتبی این امکان را به شهرستان‌ها بدهیم که ذیل سیاست‌های کلان کشور بتوانند از نوآوری‌ها و خلاقیت‌های بومی خود استفاده کنند. همانطور که در دفاع مقدس این موضوعات به خوبی متبلور شد؛ همان‌طور که در جریان مقابله با بیماری کرونا و زلزله و سیل متجلی شد. قابلیت‌های زیادی در کشور وجود دارد که این قابلیت‌ها در ارتباط با ظرف مرکز پیرامونی که مبتنی بر اطلاعات و داده‌های متمرکز است، خفه می‌شود، کور می‌شود. ما هنوز نفهمیده‌ایم که با ظرف متمرکز نمی‌شود اهداف انقلاب، اقتصاد مقاومتی و توسعه درون‌زا و... را محقق کرد. کمترین کاری که می‌شود انجام داد و ربطی هم به تحریم ندارد این است که کشور را از حالت اداره متمرکز نجات دهند. این یک حقیقت است؛ چرا مسوولان متوجه نیستند. به استان‌ها باید اختیار داده شود تا ذیل سیاست‌های کلان، قدرت مانور داشته باشند و بتوانند بر اساس امکانات، ثروت‌های بومی، ظرفیت‌های منطقه‌ای و... خودشان استان خودشان را اداره کنند. یعنی تفاوت استانی دیده شود؛ تفاوت استانی می‌تواند عطف به محیط زیست باشد، عطف به اجتماع و تجربه های زیسته و فرهنگ باشد، عطف به نوآوری‌ها و.. منطقه مورد نظرباشد. به هر حال کشور نمی‌تواند با یک ذهن واحد، با یک برنامه متمرکز، با یک منبع مدیریتی یکسان و کلیشه‌ای به گونه‌ای اداره شود که بر اساس میثاق مردم و حاکمان از ابتدا قرار بوده که آن‌گونه اداره نشود.</span></p></header> text/html 2020-07-27T11:57:55+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس در موج اول کرونا آمار طلاق، خودکشی و سرقت پایین آمده است/ نمی‌توان به مردم گفت محرم مراسم نگیرند http://afrough.mihanblog.com/post/1676 <p dir="RTL" style="text-align: center; border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><br></p><p dir="RTL" style="text-align: center; border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></p><div style="text-align: center;"><font face="arial, helvetica, sans-serif" size="5" style="" color="#990000"><b>&nbsp;در موج اول کرونا آمار طلاق، خودکشی و سرقت پایین آمده است/ نمی‌توان به مردم گفت محرم مراسم نگیرند</b></font></div><br><hr><br><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" style="" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">پایگاه خبری جماران، سعید گیتی آرا:</span>&nbsp;<span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">شیوع مجدد&nbsp;<a href="https://www.jamaran.news/tags/%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7" target="_blank" style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-decoration-line: none;">کرونا</a>&nbsp;و افزایش آمار مبتلایان در کشور تاکنون نگرانی‌هایی ایجاد کرده است. از این رو، با نزدیک شدن به&nbsp;ماه محرم،&nbsp;این امکان وجود دارد که رعایت نکردن&nbsp;برخی پروتکل های بهداشتی از سوی مردم، آمار ابتلا و مرگ این بیماری را افزایش دهد.&nbsp;</span></b></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" style="" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><br></span></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">در همین رابطه، یک جامعه شناس گفت: ممکن است عده ای ولو صاحب نفوذ بگویند نباید مراسمی برگزار شود، ولی این را از نظر جامعه شناختی فرهنگی ایرانیان می گویم که اگر تصمیم گیران به این سمت روند که مراسمی برگزار نشود، بازتاب تندی به دنبال خواهد داشت و مردم واکنش نشان می دهند.</font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><div id="view_inline_agahi" style="border: 0px; margin: 0px auto; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 338.438px; text-align: justify;"><aside class="zxc pad-l16 noprint" style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px 0px 0px 16px; vertical-align: baseline; overflow: hidden;"></aside></div><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>توجهی به وجه لایه مندی کرونا&nbsp;نشد</b></font></span></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(0, 0, 0);">عماد افروغ</span>&nbsp;در گفت و گو با جماران، گفت: همان روزهای اول شیوع&nbsp;<a href="https://www.jamaran.news/tags/%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7" target="_blank" style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-decoration-line: none; color: rgb(231, 0, 0);">کرونا</a>، به این مسأله توجه داده شد که برخورد صفر و یک با پدیده لایه مندی چون کرونا کار درستی نیست. نباید کرونا را صرفا پدیده ای طبیعی می دیدیم که متاسفانه این گونه شد.</font></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">وی افزود: حتی در نگاه طبیعی نیز اگر از همان ابتدا نگرشی لایه مند می داشتیم، بدین معنا که این پدیده لایه های طبیعی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و حتی الهیاتی دارد، طور دیگری برخورد می کردیم و سیاست گذاری ها نیز به شیوه دیگری انجام می شد.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><b style="font-style: inherit;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">نباید صرفا از مردم خواسته می شد بیرون نروند</font></b></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">افروغ ادامه داد: حداقل در همان بخشی که مربوط به فاصله فیزیکی است و به اشتباه به آن فاصله اجتماعی گفتند، باید به این مسأله توجه می کردیم که ابعاد فرهنگی و اجتماعی قضیه را لحاظ کنیم و فقط برخوردی مکانیکی با این پدیده نداشته باشیم. نباید صرفا از مردم خواسته می شد تا بیرون نروند. تصمیم گیران باید می دانستند با چه ملتی رو به رو هستند. با ملتی که اهل گشت و گذار، تفریح و دید و بازدید است.</font></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">او بیان کرد: باید به نحو میانه ای رفتار می شد تا به صورت مدیریت شده افراد می توانستند دید و بازدید خود را هم داشته باشند. هنوز هم بر این باورم که تصمیم گیران حوزه کرونا باید مدیریت شده رفتار کنند و تدابیری بیندیشند که در عین اینکه محدودیت هایی برای مهار این بیماری وضع می شود، محدودیت ها جنبه آزاردهنده نداشته باشد.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>باید تدبیری اتخاذ شود تا مردم علاوه بر ماسک زدن، بتوانند آمد و شدهای خود را داشته باشند</b></font></span></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این جامعه شناس گفت: متاسفانه در مقطعی فاصله های فیزیکی را تشدید کردند تا اینکه یک مرتبه این موضوع، با برنامه و بی برنامه، با اراده و بی اراده، از اختیار خارج شد. دوره اول کرونا همانند جاده مه آلودی بود که ماشین ها در آن تلاش می کردند به یکدیگر برخورد نکنند اما به محض اینکه مه کنار رفت و جاده هم تبدیل به بزرگراه شد، زمینه بروز تصادف مهیا شد. امروز باید عبرت بگیریم برخورد صفر و یک نکنیم.</font></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">وی اظهار داشت: باید مدیریت شده و ضمن رعایت تمهیدات پزشکی، تدبیری اتخاذ شود که مردم علاوه بر اینکه ماسک می زنند، بتوانند آمد و شدهای تاریخی و فرهنگی خودشان را به شکل محدود داشته باشند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b style="">مسئولین کشور اوضاع را رها کرده اند</b></font></span></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">عماد افروغ بیان کرد: به علاوه روشن است که محدودیت های اعمال شده در فاصله فیزیکی، ضرر و زیان هایی برای اقشار پایین جامعه ایجاد کرده است و تقریبا تمام پیمایش های انجام شده بر مشکلات و هزینه های اقتصادی این اقشار تأکید دارند. اقشاری که معیشت روزانه آنها ایجاب می کند تا فاصله فیزیکی را کمتر رعایت کنند. مسئولین باید تمهیداتی بیندیشند و کمک خرجی آبرومندانه را برای این طیف در نظر گیرند. در واقع باید سیاست های رفاهی ای در نظر گرفته شود تا این اقشار کمتر آسیب ببینند.</font></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">افروغ گفت: اتفاقاتی که بعد از کرونا افتاد، می توانست در ابعاد مختلفی مدیریت شده تر باشد. نه اینکه یک مرتبه مردم با موجی از گرانیِ رها شده و البته برنامه ریزی شده روبه رو شوند. این گرانی بلاتوجیه درباره تمام اقلام «مبتلا به» زندگی مردم دیده می شود. از اقلام مصرفی روزانه گرفته تا زمین و ماشین و ... وظایف کنترلی و نظارتی دولت در دوره کرونا سنگین تر می شود. به نظرم مسئولین کشور اوضاع را رها کرده اند و نقش کنترلی و نظارتی خود را نادیده گرفته اند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b style="">هیچ مانعی برای احیاء شرایط مثبت دوره کرونا وجود ندارد</b></font></span></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">وی گفت: دولت به معنی عام حتی از دستاوردهای کرونا نیز مراقبت نکرد. معتقدم با توجه به جایگاهی که دولت در کنترل و نظارت دارد، نتوانست از دستاوردهای مثبت کرونا در شیوع موج اول برای کاهش قیمت ها استفاده کند و جلو ضرر و زیان های بیشتر را بگیرد. امروز هم هیچ مانعی وجود ندارد که بتوانیم شرایط مثبت دوره کرونا را احیاء کنیم. اتفاقا در اثر احیای آن شرایط است که بسیاری از موارد حالت عادی تری پیدا می کند و روند افزایشی قیمت ها تعدیل می شود.</font></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">وی گفت: درست است خیلی ها می گویند «ویروس منحوس کرونا»، و از جهات زیادی از جمله&nbsp;تلفات انسانی و هزینه های فراوان آن نیز یک ویروس منحوس است، اما بنده هیچ گاه و در کل نتوانستم آن را منحوس بدانم. زیرا احساس کردم اتفاق مبارکی رخ داده است. مسلما هر اتفاق مبارکی هزینه هایی هم دارد، مسئولین می توانستند با سیاست گذاری های صحیح جلو ضرر و زیان ها را بگیرند. کرونا رابطه انسان با خود را دگرگون کرد و به موجب آن انسان «خود واقعی» خودش را کشف کرد. همچنین رابطه اش با «دیگری» نیز تغییر کرد و نوع دوستی و همبستگی او افزایش یافت.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b style="">تجلی همبستگی را در دوره کرونا دیدیم</b></font></span></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">افروغ بیان کرد: ما تجلی همبستگی را در دوره کرونا دیدیم. همچنین در این دوره رابطه انسان با طبیعت عوض شد. دگرگونی رابطه انسان با طبیعت را دست کم نگیریم. اتفاقا تحلیل بنده از ابتدا این بود که کرونا انتقام و واکنش طبیعت است. آن نوع طبیعت شناسی ای که بر این باور بود که طبیعت بی روح و بی غایت بوده و قدرت واکنش ندارد، می بیند که طبیعت، چگونه قدرت آگاهانه خود را به رخ می کشد.</font></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">او اظهار داشت: کرونا تحولی در رابطه انسان با ساختارهای اجتماعی و اقتصادی به وجود آورد. همچنین موجب ضربه به سرمایه داری شد که نباید به سادگی از کنار آن گذشت. یک بار دیگر ما امر جهانی واقعی را لمس کردیم نه جهانی سازی سرمایه داری را. ما جهانی شدن واقعی را شاهدیم. یعنی ویروسی که همه را در برگرفته است و نژاد و هویت و طبقه نمی شناسد، یکی از تجلیاتش به وجود آمدن جنبش ضد نژاد پرستی ای است که در آمریکا رخ داد، گونه ای عام گرایی و نفی و فروپاشی مرزها و اعتباریات کاذب.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b style="">«حبس» مجازاتی اسلامی نیست</b></font></span></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این جامعه شناس با بیان اینکه باید همه این مسائل را با هم دید و واکنش نشان داد، گفت: متاسفانه متناسب با شأن انقلاب اسلامی، جایگاه و ملزومات و الزاماتش رفتار نمی کنیم و روزمره می اندیشیم. تا زمانی که این گونه است نمی توانیم عبرت بگیریم و سیاست گذاری های درست و اعمال متناظری داشته باشیم. به نظرم امر مبارکی به نام کرونا رخ داد و ما می توانستیم خیلی از دستاوردهای آن را تجربه کنیم، ولی قدر ندانستیم.</font></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">وی ادامه داد: برای نمونه، در این دوره یکی از اقدامات خوب قوه قضائیه این بود که زندانیان را آزاد کرد. باید دید آیا با آزاد شدن زندانیان اتفاقی افتاد؟ اتفاقا طی گزارشی که در جلسه شورای فرهنگ عمومی ارائه شد، در موج اول کرونا علاوه بر کاهش نرخ طلاق و خودکشی، آمار سرقت نیز پایین آمده است. به هر حال، با توجه به تعریف غلطی که از جرم و مجازات می شود، اقدام قوه قضائیه ستودنی بود. حبس مجازاتی اسلامی نیست و کرونا باعث شد که ما این موضوع را بهتر و بیشتر لمس کنیم.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b style="">به اندازه کافی حرف بدون عمل شنیده ایم</b></font></span></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">افروغ با تاکید بر اینکه منظورش از اصطلاح «دولت» در این مصاحبه تنها قوه مجریه نیست، در پاسخ به پرسشی درباره مجلس یازدهم و شعارهای انقلابی آن گفت: هرچند بنای موضع گیری سیاسی ندارم، اما ملاک حرف نیست «عمل» است. منتظر می مانیم تا ببینیم چه اتفاقی در عمل رخ می دهد. آیا حال مردم خوش یا ناخوش تر می شود؟ معتقدم به اندازه کافی حرف بدون عمل شنیده ایم. حرف هایی که با شور انقلابی، اصلاح طلبی و یا عدالت طلبی مطرح شده است. بنابراین باید ببینیم چه اتفاقی در عمل رخ خواهد داد. این را در راستای آگاهی بخشی به مردم می گویم که به عمل اشخاص نگاه کنند و دیگر توجه خود را معطوف حرف نکنند.</font></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">وی درباره ضرورت برگزاری مراسم عزاداری در ماه محرم نیز گفت: نمی گویم این قبیل مراسمات برگزار نشود. زیرا سنتی دیرینه است و عهد و پیمانی ریشه دار محسوب می شود که مردم با خدا و امام شهید خود بسته اند. هر ساله نیز این میثاق و عهد و پیمان تکرار می شود.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>اگر تصمیم بگیرند&nbsp;که مراسم عزاداری محرم&nbsp;برگزار نشود، بازتاب تندی به دنبال خواهد داشت</b></font></span></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این جامعه شناس ادامه داد: نمی توان به مردم گفت مراسم عزاداری امام حسین(ع) را برپا نکنند. چنین امری شدنی نیست. ولی می توان این مسأله را مدیریت کرد. باید برپایی مراسم و حفظ موارد بهداشتی را با یکدیگر جمع و ادغام کرد. نباید این موضوع را رها کرده یا اینکه بگویند مراسمی نباشد. مخصوصا درباره عزاداری های امام حسین(ع) که تاریخ می گوید اگر منعی برایش وجود داشته باشد، واکنش های تندی به همراه خواهد داشت. در اینجا علما باید وارد قضیه شده و آگاهی بخشی کنند و شرایط خاص کرونایی را برای رعایت فاصله فیزیکی و موازین بهداشتی و همنوا با مسئولان بهداشتی کشور، گوشزد کنند.</font></p><p style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51); text-align: justify;"><font size="3" style="" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">او در پایان گفت: مسئولین باید با متولیان هیئات جلسه بگذارند و آنها را توجیه کنند. تلویزیون و روزنامه ها نیز باید آگاهی بخشی کنند. تا علاوه بر برگزاری مراسم، نکات بهداشتی هم رعایت گردد. ممکن است عده ای ولو صاحب نفوذ بگویند نباید مراسمی برگزار شود، ولی این را از نظر جامعه شناختی فرهنگی ایرانیان می گویم که اگر تصمیم گیران به این سمت روند که مراسمی برگزار نشود، بازتاب تندی به دنبال خواهد داشت و مردم واکنش نشان می دهند.</font></p> text/html 2020-07-27T05:48:41+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس ضرورت اقناع فرهنگی برای تقویت شور و شعور به‌منظور جلوگیری از خطر کرونا در ایام محرم http://afrough.mihanblog.com/post/1678 <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align: justify; margin: 0cm 36pt 0.0001pt 0cm; font-size: 12pt; font-family: Calibri, sans-serif; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><br></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align: center; margin: 0cm 36pt 0.0001pt 0cm; line-height: 30pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><b style=""><font face="arial, helvetica, sans-serif" style="" size="5" color="#990000">ضرورت اقناع فرهنگی برای تقویت شور و شعور به‌منظور جلوگیری از خطر کرونا در ایام محرم</font></b></p><hr><br><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align: justify; margin: 0cm 36pt 0.0001pt 0cm; line-height: 30pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><b style=""><font size="3" style="" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">سرمقاله ستاره&nbsp;صبح،&nbsp; دکتر<span lang="AR-SA" style="">عماد افروغ - جامعه‌شناس و نماینده پیشین مجلس:</span></font></b></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align: justify; margin: 0cm 36pt 0.0001pt 0cm; line-height: 22.5pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font size="3" style="" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span lang="AR-SA" style="border: 1pt none windowtext; padding: 0cm;">این روزها در شرایطی که مقامات ارشد وزارت بهداشت از افزایش شمار مبتلایان و فوتی‌های کرونا خبر می‌دهند و می‌گویند اوضاع کشور در شیوع ویروس کرونا «اصلاً» خوب نیست، بحث‌ها بر سر نحوه برگزاری آیین‌ها و مناسک مذهبی ماه محرم بالاگرفته است. نگارنده در این نوشتار از جنبه تاریخی و فرهنگی (که البته بی‌ارتباط با جنبه دینی هم نیست) به این موضوع می‌نگرد. به‌طورکلی عزاداری امام حسین (ع) مثل سایر مراسم‌های مرسوم و متداول مذهبی نیست و جایگاه خاصی در جامعه دارد. ضمن آن‌که این موضوع صرفاً ارتباطی به این سال‌های پس از انقلاب ندارد و تجربه زیسته همه ما نشان می‌دهد که برپایی مراسم عزاداری سالار شهیدان از گذشته‌های دور تا به امروز، شور خاصی در جامعه ایجاد کرده و می‌کند. بررسی چرایی عزاداری، ریشه‌های تاریخی این مراسم و ارتباط این آیین‌ها با پاسداشت قیام کربلا، بحث‌های مفصل دیگری می‌طلبد که در فرصت‌های آتی باید بررسی شود. اما جامعه این روزها با مقوله‌ای به نام کرونا روبه‌رو شده و به‌خوبی می‌داند که لازمه جلوگیری از انتشار ویروس کرونا، رعایت موازین بهداشتی و حفظ فاصله فیزیکی است که از ابتدا به‌غلط فاصله‌گذاری اجتماعی نامیده شد. اکنون این پرسش برای بخشی از اقشار جامعه به وجود آمده که در شرایطی که از یک‌سوخطر ویروس کرونا وجود دارد و از سوی دیگر اهمیت مراسم ریشه‌دار و کهن عزاداری محرم نیز بر کسی پوشیده نیست، چه باید کرد؟ به عقیده نویسنده این دو مقوله را باید باهم جمع کرد. به نظر می‌رسد سیاست دولت هم بر مدیریت این موضوع است؛ به‌گونه‌ای که هم مراسم عزاداری برپا شود و هم فاصله‌گذاری فیزیکی و موازین بهداشتی رعایت شود. شناخت تاریخی و وجه جامعه‌شناسی از این موضوع نشان می‌دهد که اگر هرگونه عزاداری منع شود، با واکنش مردمی از سوی بخشی از جامعه روبه‌رو خواهد شد و می‌تواند آثار مخربی حداقل در ارتباط با همین بیماری داشته باشد. اما اگر دولت به‌درستی اوضاع را کنترل و مدیریت کند و جلسه‌ای با علما، مداحان، هیئات مذهبی، اصحاب رسانه، نهادهای فرهنگی و... ترتیب دهد تا از این طریق باوری در جامعه تزریق کند که امسال ضروری است مراسم به شکل حداقلی برگزار شود، می‌توان گفت که از این مرحله عبور خواهیم کرد. ضمن آن‌که بعید است مخالفتی از سوی اقشار و چهره‌های مذهبی با چنین سیاستی صورت گیرد. به‌هرحال این روزها جامعه شناسان دین بر موضوع مناسک مذهبی تأکیددارند و معتقدند به‌جای تمرکز بر هستی‌شناسی، ارزش‌شناسی و...، باید از منظر مناسک وارد اعتقادات فرهنگی و دینی مردم شد. بنابراین نمی‌توان برگزاری مناسک و آیین‌های ویژه این ایام را نادیده گرفت؛ اما ذکر این نکته لازم است که باید توافقاتی صورت گیرد تا اگر در تجمعاتی، موازین بهداشتی و فاصله‌گذاری فیزیکی رعایت نشود، دولت وارد عمل شود و در قبال زیر پا گذاشته شدن مقررات، از ابزارهای لازم برای جلوگیری از شکل‌گیری چنین تجمعاتی استفاده کند. بنابراین همان‌گونه که همواره گفته‌شده، در کنار شور، باید شعور نیز وجود داشته باشد و برای اعتلای آگاهی و بینش دینی مردم تلاش صورت گیرد</span><span dir="LTR" style=""></span><span dir="LTR" style=""></span></font><span dir="LTR" style="border: 1pt none windowtext; padding: 0cm;"><font size="3" style="" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span dir="LTR" style=""></span><span dir="LTR" style=""></span>.</font></span></p> text/html 2020-07-22T15:11:41+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس کرونا باعث تحول در جوامع شد http://afrough.mihanblog.com/post/1675 <div><h3 class="subtitle" style="text-align: center; box-sizing: border-box; line-height: 1.1; margin-top: 10px; margin-bottom: 10px;"><strong style="font-size: 11px; box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="arial, helvetica, sans-serif" size="5" color="#990000">کرونا باعث تحول در جوامع شد</font></strong></h3></div><hr><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="" size="3"><br></font></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="" size="3"><b>روزنامه همشهری در گفتگو با کارشناسان مسائل اجتماعی درباره تغییرات گسترده ای که کرونا در سبک زندگی ما ایجاد کرده است.</b></font></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="" size="3"><b>&nbsp;</b></font></span></div><div style="text-align: start;"><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><b>نگاه یک‌سویه به کرونا باعث می‌شود تا از دیگر موارد پیرامونی این ویروس غافل شویم. اینکه تصور کنیم کرونا تنها یک مسئله بهداشتی است و روی دیگر جنبه‌های زندگی مردم اثر نمی‌گذارد باعث می‌شود تا سیاستگذاری‌ها نیز در این زمینه به راه اشتباه برود و در نهایت نتیجه‌ای &nbsp;را که می‌خواهیم از سیاست‌های اعمال شده به دست نیاوریم؛ همانطور که با گذشت 5‌ماه از شیوع این ویروس، دوباره به روزهای ابتدایی شیوع ویروس در کشور بازگشته‌ایم و تعداد افراد مبتلا و فوت‌شده‌ها بسیار بیشتر از چند ‌ماه قبل شده است.</b></font></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br></font></span></div><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;">عماد افروغ، جامعه‌شناس با بیان اینکه پدیده کرونا را صرفا نباید در سطح خرد و میانی تحلیل کنیم، گفت: مثل هر پدیده دیگری، کرونا نیز لایه مند است و باید در ابتدا تحلیل کلان از این پدیده داشته باشیم. بر اساس این نگاه کلان من پدیده کرونا را مثبت تلقی می‌کنم چرا که معتقدم چندین تحول اساسی را در حیات بشر ایجاد کرده است؛ نخست اینکه نگاه به طبیعت با وجود کرونا دگرگون شد و با وجود کرونا طبیعت جانی دوباره گرفت و احیا شد.</span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;"><br></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;">&nbsp;تقریبا در تمام نظرسنجی‌هایی که صورت گرفته شاهد این هستیم که انسان نیز با این پدیده متحول شده. در زمان شیوع این ویروس انسان‌ها بیشتر به دعا گرایش پیدا و به‌خود واقعی بیشتر رجعت کردند و مقداری از زندگی روزمره خود فاصله گرفتند.</span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;"><br></span></div></font></div></div><div><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">افروغ ادامه داد: مسئله دیگر درخصوص اصلاح رابطه با دیگران است. کرونا باعث شد تا نوع دوستی تجلی دوباره پیدا کند. همانطور که قبلا هم در سیل و زلزله و جنگ شاهد این نوع دوستی‌ها بودیم.</div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;تحول آخر درخصوص کرونا نیز مربوط به رابطه انسان با ساختارها و روابط است. تا قبل از کرونا ساختارها و روابط بوی سرمایه‌داری می‌داد که با نژادپرستی گره خورده بود اما حالا این ساختار دچار تعارض‌های زیادی شده است.</div><div style="text-align: justify;"><br></div></span><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">اما تنها نباید نکات منفی کرونا را ببینیم. براساس گزارش وزارت بهداشت در ایامی که این ویروس شیوع پیدا کرده تا‌کنون نرخ خودکشی، طلاق و سرقت در کشور پایین آمده و البته که نرخ خشونت خانوادگی بیشتر اما در عین حال حس نوع‌دوستی، همبستگی، اعتماد و شکاف بین دولت و مردم تعدیل شده است. با وجود این تعداد زیادی از خانواده‌ها به‌دلیل نوسانات اقتصادی، روزهای سختی را &nbsp;از نظر معیشتی سپری می‌کنند.</div><div style="text-align: justify;"><br></div></span><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">افروغ با بیان برخی نکات مثبت کرونا گفت: همین رجعت به خانه در ایام شیوع ویروس کرونا مسئله‌ای مثبت است؛ چرا که باعث شد ارتباطات میان فردی در خانه‌ها دوباره شکل بگیرد و ارتباط بین فرزندان و والدین و همسران گرم‌تر شود. اما همین در کنار هم بودن اگر تفریحی همراه نداشته باشد می‌تواند پیامدهایی منفی به ‌دنبال داشته باشد. نزاع‌های خانوادگی در مدت شیوع کرونا کم نبود که یکی از علل آن وسواس یکی از اعضای خانواده روی رعایت مسائل بهداشتی و ایمنی و حساسیت کمتر عضو دیگر خانواده در این مسائل است.</div><div style="text-align: justify;"><br></div></span><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">افروغ با اشاره به مباحث اقتصادی در ایام شیوع کرونا گفت: ما نمی‌توانیم چشم‌مان را روی این واقعیت ببندیم که مسائل اقتصادی و معیشتی دامنگیر سطح خرد جامعه شده است. کرونا باعث تعطیلی بسیاری از مشاغل شد و در مقابل گرانی‌های کنترل نشده فشار بیشتری را به مردم وارد کرد؛ موضوعی که قابل پیشگیری و کنترل بود و با یک مدیریت منسجم می‌شد مانع فشار اقتصادی به اقشار کم درآمد شد.</div><div style="text-align: justify;"><br></div></span><span style="color: rgb(101, 101, 101); text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">میهمانی گرفتن و میهمانی دادن، تفریحات خارج از خانه و سفر جزئی جدایی‌ناپذیر از زندگی ایرانیان است که با شیوع ویروس کرونا این تفریحات به‌ناچار بسیار محدود و در برخی موارد ممنوع اعلام شد. در ایام نوروز بنا به دستور مقامات سفرهای نوروزی با محدودیت‌های جدی مواجه شد، اکثر خانواده‌ها پذیرفتند که برای حفظ سلامت خود و دیگران امسال به سفر نوروزی نروند، اماکن سیاحتی و زیارتی قرنطینه شد و اجازه حضور در بوستان‌ها نیز به مردم داده نشد. اما با کم شدن محدودیت‌ها و به‌رغم هشدارهایی که درخصوص ابتلا به ویروس داده می‌شد، یکباره شاهد موج سفر هموطنان به اماکن خوش آب و هوا بودیم که نتایج این سفرها امروز با بیش از 160 فوت شده و بیش از 3 هزار مبتلا در روز خود را نشان می‌دهد. به گفته افروغ اینکه مدیریت جامعه یکباره تصمیم می‌گیرد تا مانع سفر مردم در مدت زمان مشخصی شود به مردم فشار می‌آورد. باید درخصوص سفر و تفریح مردم مدیریت شده عمل و سیاستی متعادل اتخاذ می‌شد که عوارض کرونا کمتر شود.</div></span></font> </div> text/html 2020-07-12T08:30:38+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس بررسی چالش های ترویج فرهنگ ایثار و شهادت http://afrough.mihanblog.com/post/1674 <section class="row row1_news_body" style="box-sizing: border-box; direction: rtl;"><p dir="RTL" style="text-align: center; box-sizing: border-box; direction: rtl; margin: 0px 0px 10px;"><font face="arial, helvetica, sans-serif" size="5" color="#990000"><b style="">بررسی چالش های ترویج فرهنگ ایثار و شهادت</b></font></p><hr><br><p dir="RTL" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify;"><span style="color: rgb(56, 61, 64);"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="" size="3">استاد دانشگاه و رییس اسبق کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی معتقد است برای پرداختن به مهمترین چالش پیش روی بسط و نشر فرهنگ ایثار و شهادت ابتدا باید کاری تئوریک درمورد اخلاق ایثار و شهادت صورت بگیرد. باید «ایثار» را ذیل «انفاق» تعریف کرد...</font></span></p><p dir="RTL" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; margin: 0px 0px 10px; color: rgb(58, 62, 61); text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">دکتر عماد افروغ، جامعه شناس و نماینده اسبق مجلس شورای اسلامی در گفت و گو با خبرنگار&nbsp;<span style="box-sizing: border-box; direction: rtl; font-weight: bold;"><a href="http://navideshahed.com/fa/news/483146/navideshahed.com/" target="_blank" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; background-color: transparent; color: rgb(24, 9, 166); text-decoration-line: none; outline: none;">نوید شاهد</a></span>&nbsp;به تشریح چالش های ترویج فرهنگ ایثار و شهادت با محور اخلاق پرداخت و اظهار کرد: برای پرداختن به مهمترین چالش پیش روی بسط و نشر اخلاق ایثار و شهادت ابتدا باید کاری تئوریک درمورد اخلاق ایثار و شهادت صورت بگیرد. باید «ایثار» را ذیل «انفاق» تعریف کرد؛ انفاق بزرگترین فعل اخلاقی بشر بوده و حتی از عدالت فردی هم بالاتر است. در عدالت فردی یک نوع خودگرایی وجود دارد به این معنا که «هرچه را برای خود نمی پسندی برای دیگری هم مپسند» اما در ایثار و انفاق چیزی را از خود منع می کنیم که برای دیگری می پسندیم به این صورت که خودمان را محروم می کنیم اما برای دیگری می پسندیم که فعلی متعالی و ویژه است.</font></p><p dir="RTL" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; margin: 0px 0px 10px; color: rgb(58, 62, 61); text-align: justify;"><span lang="FA" style="box-sizing: border-box; direction: rtl;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">این استاد دانشگاه با بیان این که انفاق در شرایط خاص یک معنی و در شرایط غیرخاص معنی دیگری دارد، گفت: انفاق در شرایط خاص همان شهادت معنی شود زیرا انفاق جان می کنیم اما در شرایط عادی همان نوع دوستی و ترجیح دادن دیگران بر خود است. نهادینه کردن فرهنگ ایثار و شهادت منوط به اخلاق متعالی انفاق و ایثار است و باید در اخلاق شناسی روی این موضوع کار شود.</font></span></p><p dir="RTL" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; margin: 0px 0px 10px; color: rgb(58, 62, 61); text-align: justify;"><span lang="FA" style="box-sizing: border-box; direction: rtl;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">وی اضافه کرد: اگرچه در شرایطی شاهد انفاق و نوع دوستی هستیم اما در شرایط عادی و در بهترین حالت، ترویج کننده اخلاق فردی بوده ایم که به آن «فعل طلایی اخلاق» می گویند و اساس آن همان «هرچه برای خود می پسندی برای دیگران هم بپسند» است. افرادی که «فعل طلایی اخلاق» را مطرح کرده اند، می گویند یک «فعل طلایی سفید» هم داریم. این فعل می گوید «با دیگری به گونه ای برخورد کن که دوست داری خدا با تو برخورد کند پش بخشش داشته باش.» اگر بخواهیم اخلاقی را در جامعه نشر دهیم که به اخلاق ایثار و شهادت برسد، در قدم اول باید اصل «طلای سفید» و در ادامه اصل انفاق و بخشش را بسط دهیم.</font></span></p><p dir="RTL" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; margin: 0px 0px 10px; color: rgb(58, 62, 61); text-align: justify;"><span lang="FA" style="box-sizing: border-box; direction: rtl;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">این جامعه شناس با انتقاد از اخلاقی که در کشور آموزش داده می شود، بیان کرد: اخلاق رسمی که آموزش می دهیم بیشتر اخلاق فردی است و حتی روی خطاهایی که انگشت می گذاریم نیز خطای فردی است. اگر آموزش های اخلاقی در رسانه ملی را بررسی کنیم، نوعاً اخلاق و خطاهای فردی را شامل می شود و در مجموع به خطاهای اجتماعی و اخلاق های اجتماعی توجه نمی کنیم.</font></span></p><p dir="RTL" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; margin: 0px 0px 10px; color: rgb(58, 62, 61); text-align: justify;"><span lang="FA" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; font-weight: bold;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">باید خطاهای متناسب با حق الناس را گوشزد کنیم</font></span></p><p dir="RTL" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; margin: 0px 0px 10px; color: rgb(58, 62, 61); text-align: justify;"><span lang="FA" style="box-sizing: border-box; direction: rtl;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">نماینده اسبق تهران در مجلس شورای اسلامی با بیان این که اگر خطاهای اجتماعی را ببینیم خود به خود اخلاق اجتماعی هم مطرح می شود، توضیح داد: برای نمونه درباره «حق الله» و «حق الناس» سخن می گوییم که خداوند «حق الله» را به شرط توبه و رجعت می بخشد اما «حق الناس» را به راحتی نمی بخشد. ما باید خطاهای متناسب با «حق الناس» را گوشزد کنیم. برای مثال می گوییم «فساد»، «تبعیض»، «رانت» و «شایسته ناگماری در مناصب مختلف» که این موارد جزو خطاها و گناه های اجتماعی هستند. زمانی می توانیم انفاق و نوع دوستی که متوجه دیگری است را نهادینه کنیم که خطاهای اجتماعی را برای مردم جا انداخته باشیم تا وجدان مردم نسبت به این خطاها حساس شود. اگر این حساسیت به وجود آید میل آنها به انقاق و ایثار بیشتر خواهد شد.</font></span></p><p dir="RTL" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; margin: 0px 0px 10px; color: rgb(58, 62, 61); text-align: justify;"><span lang="FA" style="box-sizing: border-box; direction: rtl;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">این جامعه شناس ادامه داد: در جامعه ای که نگاه فردی غالب بوده و خودخواهی در آن بسط یافته و سیاست زده است نمی توان مروج اخلاق ایثار و شهات بود. بنابراین برای ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در جامعه ایراد ساختاری وجود دارد. نوع آموزش اخلاقی ما فردگرایانه و مبتنی بر «اصل طلایی اخلاق» است و از آنجا که به خطاهای اجتماعی کمتر دیده می شود به لحاظ ساختاری نمی توانیم شاهد بسط اخلاق ایثار و شهادت باشیم.</font></span></p><p dir="RTL" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; margin: 0px 0px 10px; color: rgb(58, 62, 61); text-align: justify;"><span lang="FA" style="box-sizing: border-box; direction: rtl;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="" size="3">افروغ در پایان با تاکید بر اینکه در نهادینه شدن رفتار فردگرایانه در شرایط عادی تنها مردم مقصر نیستند، گفت: مردم در ته نشین شده های هویت اخلاقی خود اخلاقیاتی دارند که در شرایط بحرانی خود را نشان می دهد و مصداق آن شرایط سیل، زلزله و دوران دفاع مقدس است. اگرچه در شرایط غیربحرانی شاهد اخلاق خودخواهانه در مردم هستیم اما عوامل زیادی به بروز این اخلاق دامن می زنند. کارنامه دولتمردان نشان می دهد در شرایط بحرانی از جنس مردم می شوند اما در شرایط غیربحرانی شکاف فزاینده بین ارباب و رعیت را دامن می زنند و به جای این که خادم باشند، مخدوم می شوند. به این صورت که دروغ می گویند، به نیازهای واقعی مردم توجه نمی کنند و آمارهای غلط می دهند که این موارد باعث می شود در شرایط عادی شاهد فوران و غلیان اخلاق ایثار و شهادت نباشیم.</font></span></p><p dir="RTL" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; margin: 0px 0px 10px; color: rgb(58, 62, 61); font-family: RTNassim; font-size: 18px; text-align: justify;"><br></p></section> text/html 2020-07-05T14:26:18+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس گزیده و حس و حالی از نهج‌البلاغه به انتخاب عماد افروغ http://afrough.mihanblog.com/post/1672 <div class="sliderInformation" style="box-sizing: border-box; font-family: SDF, Tahoma, Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 14px;"><p class="sliderTitle" style="box-sizing: border-box; margin: 5px 0px 0px; text-align: justify; font-weight: bold; font-size: 18px; border-right: 3px solid rgb(241, 140, 25); padding: 6px 10px; transition: all 0.3s ease-in-out 0s;"><a href="http://www.ketabnews.com/fa/news/6734/%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D9%88-%D8%AD%D8%B3-%D9%88-%D8%AD%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%87%D8%AC%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%BA" target="_blank" style="box-sizing: border-box; background-color: transparent; text-decoration-line: none;"><font color="#990000">گزیده و حس و حالی از نهج‌البلاغه به انتخاب عماد افروغ</font></a></p><hr><div class="sliderDate" style="color: rgb(145, 144, 144); box-sizing: border-box; padding-bottom: 3px; font-weight: bold; position: relative; font-size: 11px; width: 620px;"><br></div></div><div class="sliderInformations" style="box-sizing: border-box; text-align: justify; margin-bottom: 5px; padding-bottom: 10px; color: rgb(51, 51, 51);"><p class="lead" style="font-size: 12px !important; font-family: SDF, Tahoma, Helvetica, Arial, sans-serif; box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 20px; font-weight: bold; color: rgb(102, 102, 102); line-height: 1.5 !important;"></p><p style="font-size: 14px; font-family: SDF, Tahoma, Helvetica, Arial, sans-serif; box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;"></p><p style="font-size: 14px; font-family: SDF, Tahoma, Helvetica, Arial, sans-serif; box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">انتشارات کتاب نیستان کتاب «<strong style="box-sizing: border-box;">گزیده و حس و حالی از&nbsp;<a href="http://www.ketabnews.com/fa/tags/88/%D9%86%D9%87%D8%AC%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87" target="_blank" style="box-sizing: border-box; background-color: transparent; color: rgb(9, 100, 213); text-decoration-line: none;">نهج‌البلاغه</a></strong>» نوشته&nbsp;<strong style="box-sizing: border-box;">عماد افروغ</strong>&nbsp;را منتشر کرد.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><img alt="گزیده و حس و حالی از نهج‌البلاغه به انتخاب عماد افروغ" src="http://www.ketabnews.com/files/159395255373399217.jpg" style="box-sizing: border-box; border: 0px; vertical-align: middle;"></p><div class="story" style="box-sizing: border-box;"><p style="color: rgb(0, 0, 0); margin: 0px 0px 20px; padding: 0px; line-height: 21px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">کتاب «گزیده و حس و حالی از نهج‌البلاغه» تازه‌ترین اثر مکتوب دکتر عماد افروغ اندیشمند معاصر است که طی بازه زمانی دو سال تالیف شده است.</font></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); margin: 0px 0px 20px; padding: 0px; line-height: 21px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">افروغ در این کتاب گزیده‌هایی منتخب از خطبه‌ها حکمت‌ها و نامه‌های نهج البلاغه را انتخاب و به فراخور توان و فکر و اندیشه خود متونی در شرح و تفسیر آنها نگاشته است.</font></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); margin: 0px 0px 20px; padding: 0px; line-height: 21px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این برداشت‌ها در واقع حس و حال و اندیشه‌ای است که افروغ در مواجهه با این فرازهای نهج‌البلاغه در خود شکل گرفته دیده و آنها را تالیف کرده است.</font></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); margin: 0px 0px 20px; padding: 0px; line-height: 21px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">افروغ در بخشی از مقدمه خود بر این کتاب در این زمینه آورده است: سال‌هاست که می‌خوانم و می‌نویسم، به جرات می‌توانم از سر صدق فریاد بزنم و مدعی شوم که سخنی حکیمانه‌تر از سخنان علی نشنیده و نخوانده‌ام. درست پس از مطالعه شهر خدا و اعترافات آگوستین قدیس بود که وارد دریای بیکران و جوشان و ناتمام و زایای نهج‌البلاغه شدم. سخت مبهوت درهای گرانبهای این گفتار شدم. این سخنان به منزله شراب‌های نابی بودند که مرا مست خود کردند. و هرگاه بر آنها مرور می‌کنم باز مست و از خود بیخود می‌شوم و حالم خوش می‌شود.</font></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); margin: 0px 0px 20px; padding: 0px; line-height: 21px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">افروغ اما هدف از نگارش این کتاب را جدای از علاقه‌مندی حسی خود، باورمندی‌اش به کشف و حل مشکلات حکمرانی شیعی در ایران با تمسک به حکمت‌ها و سخنان حضرت علی (ع) دانسته است و به همین دلیل است که در کتاب خود به صراحت عنوان می‌کند علی بیش از هر جای دیگری چاره دردهای ما در جامعه شیعی ایران، به ویژه پس از انقلاب اسلامی است. علی کجاست که ببیند به نام او و زیر پوشش حکمرانی منتسب به او چه جفاها که در حق او نمی‌شود.</font></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); margin: 0px 0px 20px; padding: 0px; line-height: 21px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این کتاب تلاشی است در راستای بیان این باور افروغ که نهج البلاغه نماد و نمایشی است از&nbsp; شخصیتی که نسبت به دردها و مشکلات و بی‌عدالتی‌ها و بی‌دینی‌های حاکم بسیار ناآرام و از نظر محتوایی همانند اسپند روی آتش است و نمی‌تواند با خونسردی از کنار مشکلات مردم بگذرد و این در حالی است که اینچنین منش‌ها و سلوکی در کشور ما در حال حاضر زیر سوال می‌رود و بی‌توجهی به دردمندی مخاطبان مورد ستایش قرار می‌گیرد.</font></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); margin: 0px 0px 20px; padding: 0px; line-height: 21px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">در این اثر &nbsp;فرازهایی از نهج‌البلاغه انتخاب و تشریح شده است که توامان با حس حال و نیاز نویسنده و عامه مخاطب ارتباط برقرار کند. افروغ د بر اساس ترجمه مرحوم دشتی از نهج‌البلاغه دست به انتخاب زده است و تاکید دارد که همه آنچه از آن سخن گفته متعلق به بک خطبه یا نامه یا حکمت نیست.</font></p></div></div> text/html 2020-07-05T08:31:03+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس نسبت صداوسیما با واقعیت‌های تلخ امروز چیست؟/نفوذ با ظاهر انقلابی! http://afrough.mihanblog.com/post/1669 <div class="item-header" style="box-sizing: border-box; text-align: right;"><div class="item-title" style="box-sizing: border-box; margin: 10px 0px;"><h4 class="subtitle kicker" style="text-align: center; box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 1.2;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" color="#990000" size="4">نسبت صداوسیما با واقعیت‌های تلخ امروز چیست؟/نفوذ با ظاهر انقلابی!</font></h4></div></div><div class="item-body" style="box-sizing: border-box; text-align: justify; line-height: 1.7;"><div itemprop="articleBody" class="item-text" style="box-sizing: border-box;"><hr style="color: rgb(33, 37, 41);"><br><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><span style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box;"><span style="background-color: rgb(248, 249, 250);"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="" size="3"><b>عماد افروغ جامعه‌شناس و استاد دانشگاه ضمن تبیین تأثیر عملکرد رسانه ملی در چهار دهه گذشته بر واقعیت‌های تلخ جامعه امروز، بر لزوم بازنگری در سیاست‌های کلان صداوسیما تأکید کرد.</b></font></span></span></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3"><b><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box;"><font color="#000000" style=""><a class="saba-backlink" href="https://www.mehrnews.com/" style="box-sizing: border-box; text-decoration-line: none; background-color: transparent; transition: all 0.2s ease 0s;">خبرگزاری مهر</a>&nbsp;-</font> گروه هنر- عطیه مؤذن:</span></span><font color="#212529" style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif;">&nbsp;«از تمام دستگاه‌های تبلیغاتی، امروز نقش رادیو و تلویزیون از همه دستگاه‌ها بالاتر است. اگر اصلاح بشود، یک کشور را می‌تواند اصلاح&nbsp;</font><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box;">کند و</span><font color="#212529" style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif;">&nbsp;اگر –خدای نخواسته- انحراف در آن باشد، یک کشور را می‌تواند منحرف کند» (صحیفه امام،&nbsp;</font><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box;">ج</span><font color="#212529" style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif;">&nbsp;۱۶،&nbsp;</font><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box;">ص</span><font color="#212529" style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif;">&nbsp;۱۱۸) همین یک جمله کافی است تا بر اهمیت خروجی کاری مسئولان سازمان صداوسیما تأکید کنیم. جمله‌ای که در عین حال می‌توان آن را&nbsp;</font><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box;">متر و</span><font color="#212529" style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif;">&nbsp;معیاری برای سنجش میزان تأثیرگذاری این سازمان کلان فرهنگی بر وضعیت امروز جامعه ایرانی دانست.</font></b></font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3"><b><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; color: rgb(33, 37, 41);">این روزها صداوسیما با برنامه‌ها، تاک</span><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; color: rgb(33, 37, 41);">&nbsp;</span><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box;">شوها</span><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; color: rgb(33, 37, 41);">، مسابقات، سریال‌های نمایشی و قالب‌های مختلف دیگر برنامه‌سازی کنداکتور شبکه‌های متعدد و پرشمار خود را پر می‌کند. کنداکتوری ۲۴ ساعته در بیش از ۵۰ شبکه سراسری و استانی که در رقابت با رقیبان باسابقه‌ای چون شبکه‌های ماهواره‌ای و یا مدعیان نوظهور در فضای مجازی، گویی رمق چندانی برایش نمانده و جامعه کمتر و کمتر به آن گرایش پیدا می‌کند؛ تا آنجا که قائم مقام صداوسیما در نشستی به آشکار و گلایه می‌گوید «امروز بزرگترین مشکل رسانه ملی، وجود فضای مجازی است» و حتی اگر مخاطب گرایشی به آن دارد از برنامه‌ها تأثیر نمی‌گیرد و یا حتی کمتر</span><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; color: rgb(33, 37, 41);">&nbsp;</span><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box;">رضایتی</span><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; color: rgb(33, 37, 41);">&nbsp;</span><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; color: rgb(33, 37, 41);">دارد چه برسد به اینکه این رسانه بخواهد به مثابه یک دانشگاه عمل کرده و در آینده فرد یا یک اجتماع اثرگذار باشد!</span></b></font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>اما چه شد که سازمان «صداوسیما» به وضعیت امروز رسید. بحرانی که امروز در&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">رابطه مخاطب</span>&nbsp;با رسانه ملی شاهدش هستیم، ریشه در چه پس‌زمینه‌هایی دارد و چگونه می‌توان برای رفع نواقص و تحقق آنچه بنیانگذار انقلاب اسلامی آن را ترسیم کرده بود، قدم برداشت؟</b></font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>عماد افروغ جامعه شناس و استاد&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">دانشگاهی</span>&nbsp;است که به صراحت کلام شهره است، تأکید ویژه‌ای بر لزوم شکل‌گیری گفتگوهای انتقادی دارد، بسیار از اهمیت گوهر فراموش‌شده‌ای به‌نام «اخلاق» می‌گوید و فراتر از مباحث تئوریک و دانشگاهی صرف، همواره نیم‌نگاهی هم به تولیدات فرهنگی و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">نسبت آن‌ها</span>&nbsp;با جامعه و تحولات روز داشته و دارد؛ از فیلم و سینما گرفته تا کتاب و مطبوعات.</b></font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>افروغ در این گفتگوی مشروح از منظر جامعه‌شناسی به آسیب‌شناسی خروجی برنامه‌ها و عملکرد مدیران سازمان صداوسیما به‌عنوان یکی از مهمترین رسانه‌های امروز ایران و تأثیر آن بر وضعیت جامعه امروز پرداخته است.</b></font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>متن گفتگوی<a class="saba-backlink" href="https://www.mehrnews.com/" style="box-sizing: border-box; color: rgb(0, 74, 223); text-decoration-line: none; background-color: transparent; transition: all 0.2s ease 0s;">&nbsp;خبرگزاری مهر</a>&nbsp;با عماد افروغ را در زیر می‌خوانید:</b></font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><span style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">* این روزها انتقادات زیادی به عملکرد صداوسیما و خروجی برنامه‌های آن مطرح می‌شود و البته کمتر سریال، تاک‌شو یا برنامه&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">گفتگومحور</span>&nbsp;شاخص و راضی‌کننده‌ای هم وجود دارد که روی فکر و آسایش و زندگی مردم تأثیر بگذارد و یا به‌عنوان راهکاری برای ارتقا سبک زندگی بتوان به آن‌ها اشاره کرد. از منظر جامعه‌شناسی فکر می‌کنید مشکل عمده‌ای که صداوسیما اکنون با آن مواجه است، چیست؟ و چقدر ممکن است «افراد» مانع عملکرد درست «سازمان» باشند؟</font></span></span></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این سوال نیازمند بحثی مبنایی است، اینگونه نیست که تفننی سوالی پرسیده باشید و بخواهم به آن پاسخ&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">دهم</span>. من هم سال‌هاست که به پاسخ چنین سوالی می‌اندیشم. من نمی‌دانم آیا صداوسیما حسب یک نظریه عمل می‌کند یا خیر و اگر حسب یک نظریه حرکت می‌کند آنچه نظریه‌ای است؟ آیا این نظریه منسجم است یا خیر؟ و در صورت&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">انسجام</span>&nbsp;به آن عمل می‌شود یا خیر؟ آیا دیالکتیکی بین این نظریه و یا واقعیت‌های انضمامی و روزمره وجود دارد یا خیر؟</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">من فکر می‌کنم حداقل نوعی عدم انسجام تئوریک در خروجی برنامه‌هایی که از تلویزیون پخش می‌شود نمایان است، نوعی ناهمخوانی، تناقض و تعارض وجود دارد که حتی در برخی موارد&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">بوی</span>&nbsp;تظاهر و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">ریا</span>&nbsp;از آن‌ها به مشام می‌رسد. متأسفانه&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">جمهوری اسلامی</span>&nbsp;میدان مناسبی برای تاخت و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">تاز</span>&nbsp;ریاکاران شده است و یکی از عرصه‌های قلمروهای تاخت و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">تاز</span>&nbsp;این افراد، سیماست، چون رادیو را کمتر می‌شنوم.</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">اگر بخواهم مبنایی‌تر بحث کنم باید بگویم هر نهادی که جایگاه&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">تعریف شده‌ای</span>&nbsp;برای ایده‌پردازی داشته باشد و خود را متولی ایده‌ها و ارزش‌ها بداند باید&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">نسبت</span>&nbsp;به واقعیات جامعه پاسخگو باشد. این رابطه متقابل ایده و واقعیت است. اگر این رابطه را بین ایده و واقعیت بپذیریم معتقدم هرکسی ادعای ایده‌پردازی در جامعه دارد باید پاسخگوی واقعیات جامعه هم باشد.</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">اگر واقعیت‌های جامعه تلخ هستند که همینطور هم هست و می‌توان ردّ پای آن را در وضعیت عدالت، اخلاق و… مشاهده کرد، اینها بی ارتباط با ایده‌های پشت این واقعیات نیست. صداوسیما هم در این میان ادعا دارد که دانشگاه است و ادعای ایده‌پردازی دارد. ادعا هم دارد که بیشترین رجوع مردم به صداوسیماست پس این چه&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">ایده‌پردازی‌ای</span>&nbsp;بوده است که واقعیت‌ها را به این&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">شکل</span>&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">رقم زده</span>&nbsp;است؟</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><span style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">* یعنی شما صداوسیما را&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">نسبت</span>&nbsp;به آنچه در واقعیت امروز جامعه وجود دارد، مسئول می‌دانید؟</font></span></span></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">ممکن است متولیان صداوسیما بگویند ما کار خود را کرده‌ایم اما مردم&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">راه</span>&nbsp;خودشان را رفته‌اند در حالی که این‌طور نیست. اگر مردم&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">راه</span>&nbsp;خود را به غلط رفته‌اند و اگر ایده‌های غلطی داشته‌اند که باعث شده چنین راهی بروند، باز هم باید پرسید صداوسیما در این ایده‌های غلط نقش نداشته است؟ و اصلاً در اصلاح این ایده‌ها چه نقشی داشته است؟</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این بحث بسیار اساسی است و عالمان علوم انسانی اعم از روحانی، روشنفکر، روان‌شناس، جامعه شناس و اقتصاددان و هرکسی که با ایده و تئوری سر و کار دارد نمی‌تواند بگوید مرا با واقعیت‌ها کاری نیست و از آن‌ها چشم‌پوشی کند. من شخصاً معتقدم صداوسیما حسب جایگاهی که برایش&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">تعریف شده</span>&nbsp;است نقش خود را به خوبی ایفا نکرده است. بالاخره عده‌ای امروز اندیشه غلطی را ترویج می‌کنند که باعث به‌وجود آمدن واقعیت‌های تلخی شده است. صداوسیما تا چه حدی با این ایده‌ها و اندیشه‌های غلط درافتاده است؟</font></p><p style="text-align: right; box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><span style="font-weight: bolder; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">به تعارض و تظاهر در تفکر حاکم بر صداوسیما با خروجی برنامه‌ها و آثارش اشاره کردید و همچنین به اینکه واقعیت جامعه چیز دیگری است و صداوسیما ایده‌های دیگری را نمایش می‌دهد. می‌توانید در این زمینه مثال هم بزنید؟ چون تلویزیون ادعا دارد که به طور مثال تا به امروز در مسیر اخلاق و برنامه‌سازی انقلابی و فرهنگی حرکت کرده است و همچنان می‌کند.</font></span></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">اینکه این‌ها بعضاً کارهایی انجام می‌دهند تردیدی نیست. در این نکته که این کارها هم برای مخاطب انجام می‌شود نمی‌توان شک کرد. بحث این است که آیا صداوسیما متناسب با گفتمان انقلاب اسلامی و نیازهای فرهنگی و اجتماعی مردم برنامه‌سازی می‌کند؟ این بحث ماست. به هر حال وقتی جامعه از مشکلات اجتماعی رنج می‌برد، اخلاقیات آموزش&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">داده شده</span>&nbsp;در تلویزیون هم (بدون انکار دلالت‌های اجتماعیِ اخلاقیات فردی)، باید اجتماعی باشد نه فردی. سال‌هاست آموزش‌های مذهبی اخلاقی هم در تلویزیون رویکرد فردی دارد.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><span style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">* منظور آموزش‌های دینی است که غالباً به احکام و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">فقهیات</span>&nbsp;شخصی منحصر و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">محدود شده</span>&nbsp;است؟</font></span></span></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">بله. به «حق الله» منحصر شده است که کسی مخالف آن هم نیست. اما اتفاقاً خداوند&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">حق الله</span>&nbsp;را به شرط&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">توبه</span>&nbsp;و رجعت شخصی می‌بخشد. آنچه&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">را خدا</span>&nbsp;نمی‌بخشد «حق‌الناس» است. در حالی که شما اکنون در جامعه انواع و اقسام تضییع شدن حق مردم را می‌بینید. تبعیض، فساد و رانت و ناشایسته&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">گماری</span>&nbsp;را می‌بینید که همه این‌ها حقوقی است که دارد پایمال می‌شود. برنامه‌های تلویزیونی اگر هم به این مسائل اجتماعی بپردازد، جزئی است و حتی در مواردی، و به ویژه در گذشته به صورت پررنگ‌تر، جناحی است. در حالی که این مسائل جناح بردار نیست.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><span style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b style="">* چقدر ممکن است تلویزیون به دلیل حضور مدیران یا برنامه‌سازان&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">محافظه کار</span>&nbsp;یا&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">منفعت طلب</span>&nbsp;به مسائل اساسی‌تر ورود نکند؟</b></font></span></span></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">اگر قواعد مشخصی وجود داشته باشد قدرت مانور شخصی افراد پایین می‌آید. مساله&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">بنده</span>&nbsp;این است که افراد چرا این&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">قدر قدرت</span>&nbsp;مانور دارند؟ به طور مثال شوراهای اندیشه‌ورزی در شبکه‌ها تشکیل می‌شود که افراد طبق سیاست‌ها و مصوبات و تصمیمات این شوراها حرکت کنند و اینقدر قدرت مانور نداشته باشند، اما اینها همه اموری فرمالیستی و دهان پر کن هستند.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><span style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">* ممکن است عملیاتی&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">نشدن</span>&nbsp;همان ایده‌هایی که گفتید به دلیل نفوذ افرادی باشد که نمی‌خواهند؟</font></span></span></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این نفوذ بحث مهمی است که نباید آن را نادیده بگیرید. وقتی تفکیک&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">سره</span>&nbsp;از ناسره مشمول نظارت نمی‌شود، عده‌ای می‌توانند مانورهای شخصی هم داشته باشند. وقتی شورای راهبردی واقعی و عمیق وجود ندارد، افراد خیلی راحت می‌توانند نفوذ کنند. نفوذ فرهنگی و مادی داشته باشند. یعنی ابتدا با ظاهر و منش مقبول، خود را جا می‌اندازند و بعد سیاست‌های خود را اعمال می‌کنند، من از این قبیل موارد، زیاد دیده‌ام.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><span style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">* چه سیاستی را اعمال می‌کنند؟</font></span></span></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">سیاست‌هایی مغایر با روح و مضامین سیاست‌های کلان و متناسب با رشد آگاهی و اندیشگی و مسئولیت‌های اخلاقی فردی و اجتماعی، از قبیل آزادمنشی و صداقت، اعتماد و همبستگی و نوع‌دوستی، به ویژه در شرایط عادی و غیر بحرانی جامعه، که&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">حساب</span>&nbsp;شرایط بحرانی جداست.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><span style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">*&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">ورود</span>&nbsp;چنین افرادی به صداوسیما راحت است؟</font></span></span></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">تا حدی آسان است چون این&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">مدل</span>&nbsp;در سازمان‌هایی که قرار است اصول و ارزش‌ها را با مانورهای شخصی و بعضاً بلندپروازانه مدیران، جا بیندازند جواب می‌دهد.&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">طرف</span>&nbsp;ابتدا ظاهر انقلابی و بدون توجه به لایه‌های حکیمانه و زیرین انقلاب و همسو با سلایق مدیران، به خود می‌گیرد و به‌تدریج نفوذ کرده و طرح خود را پیاده می‌سازد. در واقع، از سطحی‌نگری و در شرایطی از بلندپروازی برخی مدیران سوء‌استفاده و به تدریج جای پای خود را محکم می‌کند و بعد برنامه‌هایی را تولید و بدون توجه به هشدارهای اولیه برخی افراد پخش می‌کند. پس از آشکار شدن منویات پنهانی این دسته از افراد و اعتراضات دیگران، مجبور به قطع برنامه می‌شوند. اگر بر صدا و سیما مغز متفکر و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">استراتژیست</span>&nbsp;و به روز و در چارچوب آرمان‌های انقلاب اسلامی و به طور خاص شعارهای آزادی، عدالت و اخلاق و معنویت حاکم بود، شاهد این گونه برنامه‌ها و مانورهای شخصی نمی‌بودیم.</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">یک عده متظاهر و عده‌ای متعصب، جاهل و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">خشک مغز</span>&nbsp;هستند. افراد متظاهر از دسته دوم بدتر هستند، چون به&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">دلیل</span>&nbsp;پنهان کردن&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">آرا</span>&nbsp;واقعی خود نمی‌توانید با آن‌ها وارد بحث شوید. با حضور این افراد اگر به صداوسیما رسوخ کنند که تا&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">حدی</span>&nbsp;در برخی پروژه‌ها&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">ورود</span>&nbsp;کرده‌اند نمی‌توان مشکل را حل کرد.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><span style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">* چرا باید کلیشه‌ای از شعارهای انقلابی در بسیاری از سازمان‌ها از جمله صداوسیما به گونه‌ای ترویج پیدا کند که افراد با سوءاستفاده از کلیدواژه‌های آن به راحتی خود را&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">پرزنت</span>&nbsp;کرده و خودی نشان دهند.</font></span></span></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">لب کلام همین است که هرکسی دو&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">آتشه</span>&nbsp;تر خود را نمایش می‌دهد به او تریبون داده می‌شود. هرکسی که متواضع‌تر است و انقلاب را ریاکارانه و بر پایه منافع شخصی خود تفسیر نمی‌کند و از منظر شور و هیجان صرف نگاه نمی‌کند، تریبونی هم ندارد. البته باز این به این معنا نیست که طرف&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">شور</span>&nbsp;نداشته باشد خیر منظور این است که «<span style="box-sizing: border-box;">شورنمایی</span>» و «شور عاری از حکمت» نداشته باشد. شور، تجلی حکمت است اما شور و هیجانی هم هست که پشتش هیچ نیست و ما به چنین افرادی میدان می‌دهیم و اساساً دنبال این نیستیم که متوجه شویم اینها که&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">میدان دار</span>&nbsp;هستند در پشت صحنه چه می‌کنند و چه می‌گویند و یا چه قرائتی از دین و انقلاب دارند.</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">به رغم اینکه انقلاب برای ما ارزشمند است اما توجیهی برای&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">ریا</span>&nbsp;و حفظ ظاهر نمی‌شود. ما باید کسی را وارد کار کنیم که اولاً آگاه به&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">لایه‌مندی</span>&nbsp;پدیده انقلاب باشد، ثانیاً به گفته‌اش باور داشته باشد. وقتی دم از انقلاب و مردم و دین می‌زند به آن‌ها باور و عمل متناظر داشته باشد. مردم متوجه ایفای نقش متظاهرانه می‌شوند. برای مثال، طرف با پراید به مجلس شورای اسلامی می‌آمد اما در خیابانی او را با بنز&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">آخرین مدل</span>&nbsp;دیدند. بالاخره که آشکار می‌شود، پس اگر با همان بنز و البته مشروع خود بیاید بهتر نیست؟</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">در اینجا فضایی را برای پرسشی کلیدی باز می‌کنم، کدام بهتر است نفاق یا صداقت؟ و یا شاید نفاق و صداقت&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">گره خورده</span>&nbsp;با حرص؟ پاسخ بنده این است که به هر حال، ساده زیستی و به تعبیر حضرت امیر (ع) قناعت،&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">گره خورده</span>&nbsp;با کسب روزی حلال و بی‌نیازی و حد کفاف و پرهیز از دنیا برای دنیا و دنیا را برای آخرت خواستن، در&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">مرتبه</span>&nbsp;اول ارزش قرار دارد. اما اگر قرار بر انتخاب بین نفاق و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">ریا</span>&nbsp;و صداقت و صراحت حریصانه در استفاده از مواهب دنیوی باشد کدام&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">قبیح</span>&nbsp;تر است؟</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">دنیا را برای دنیا&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">خواستن</span>&nbsp;و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">بهره مند</span>&nbsp;شدن از روش‌های نامشروع، از جمله ریا، برای&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">تنعمات</span>&nbsp;دنیوی و یا دنیا را برای دنیا&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">خواستن</span>&nbsp;و متنعم شدن از مواهب دنیوی بدون استفاده از روش‌های نامشروع،&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">ولو</span>&nbsp;در قالب حرص؟ به هر حال، کدام&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">کم ارزش</span>&nbsp;تر است، تظاهر ریاکارانه و تمسک&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">صوری</span>&nbsp;به ارزش‌ها برای&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">بهره‌مندی</span>&nbsp;از دنیا یا صداقت و تلاش برای&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">بهره‌مندی</span>&nbsp;از دنیا؟ در افراطی‌ترین شکل، نفاق یا حرص؟ در&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">اولی</span>&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">پای</span>&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">کلاه برداری</span>&nbsp;و تضییع حقوق اجتماعی در میان است و در&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">دومی</span>&nbsp;پای ضرر به&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">نفس</span>&nbsp;در میان است که با اخذ سیاست‌های صحیح و رفاهی اجتماعی و مالیات و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">غیره</span>&nbsp;قابل کنترل و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">تعدیل</span>&nbsp;است. به هر حال، اگر بخواهیم به اسم حفظ ظاهر،&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">ریا</span>&nbsp;را گسترش دهیم بداخلاقی بدتری را توسعه داده‌ایم و باعث نفوذ افکار بدتری شده‌ایم.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><span style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">* گفتید صداوسیما چندان به واقعیت جامعه کاری ندارد. از نگاه شما چگونه می‌توان این واقعیت را در&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">برنامه‌سازی‌ها</span>&nbsp;دخالت داد؟</font></span></span></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">همان ابتدا گفتم صداوسیما تئوری به&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">روزی</span>&nbsp;ندارد. در بهترین حالت بایدها و نبایدهایی دارد که اتفاقاً مساله مردم نیست. زندگی روزمره‌شان به گونه‌ای است که آن باید و نبایدها در زندگیشان ورود و دخالتی ندارد، چون غالباً با آن&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">مسأله‌ای</span>&nbsp;ندارند. زندگی روزمره، نوعاً عرصه تأثیر و تأثر است نه باید و نباید. ما مدام بایدها و نبایدها را در تریبون رسمی تلویزیون تبلیغ می‌کنیم، در حالی که خبر نداریم مخاطب با چه مشکلاتی درگیر است. به طور مثال دائم&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">می‌گوئید</span>&nbsp;به فکر آخرتت&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">باش</span>&nbsp;و ایمان داشته&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">باش</span>.</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این‌ها ارزش‌ها و بایدهایی است که در بهترین حالت صداوسیما ترویج می‌کند. در حالی که مردم می‌گویند باید بدن و جان و نفسی باشد که به فکر آخرت باشد و ایمان داشته باشد، من به نان&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">شبم</span>&nbsp;محتاجم. در واقع او مشکلی با این ارزش‌ها ندارد، در این ارزش‌ها مشترک است اما دردش چیز دیگری است. درد او بیکاری، نفاق و تظاهر است. دردش&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">رانت خواری</span>&nbsp;است. درد او&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">درد</span>&nbsp;اخلاق فردی نیست بلکه&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">درد</span>&nbsp;اخلاق اجتماعی است. درد او درد تبعیض است و اینکه چه فسادهای اجتماعی رواج دارد در حالی که صداوسیما از اخلاق اجتماعی نمی‌گوید. صداوسیما بیشتر از اخلاق فردی می‌گوید در حالی که فرد این‌ها را قبول دارد.</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">صداوسیما برخلاف ادعاها و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">های</span>&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">وهویی</span>&nbsp;که دارد، متوجه این&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">معانی</span>&nbsp;نیست. ممکن است هر از گاهی هم برنامه خوبی ساخته شود ممکن است اتفاقی بیفتد و سازمان صداوسیما هم نمایش دهد. به طور مثال اتفاقی در&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">نوع دوستی</span>&nbsp;ایرانیان رخ دهد و تلویزیون این را نمایش دهد، اما این امر در راستای یک تفکر&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">نظام مند</span>&nbsp;با توجه به ملزومات آن نیست.</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">ما دیده‌ایم که صداوسیما در شرایط عادی، خودش هم در&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">بداخلاقی‌ها نقش</span>&nbsp;داشته است. از لاپوشانی و منعکس&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">نکردن</span>&nbsp;قضایا تا نمایش تصاویری که&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">خلاف</span>&nbsp;تجربه زیسته مردم است. درهای صداوسیما به روی&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">افکار دیگر</span>&nbsp;بسته است و انگار منتظر حادثه‌ای است تا درها را باز کند. در حالی که در روز حادثه، شاه هم درها را باز کرد، شاه هم توبه کرد! نوع نگاه سازمان صداوسیما متناسب با انقلاب اسلامی و هویت فرهنگی و تاریخی و نیازهای ما نیست. شما اصلاً ثابت&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">کنید</span>&nbsp;این‌ها برنامه و سیاستگذاری دارند. ممکن است در&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">دفترچه‌هایی</span>&nbsp;این سیاستگذاری‌های را داشته باشند اما فقط روی کاغذ است. بحث ما نحوه عملیاتی شدن و به روز شدن این سندهاست.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><span style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">* آیا هیچ‌گاه سازمان صداوسیما در قالب مشورت با مشاوران و متخصصان از جمله جامعه‌شناس، متفکر علوم انسانی، روحانیان و… این ایده‌ها و اصول را تدوین نکرده است؟</font></span></span></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">سوال خوبی است. در چندین مقطع از بنده نوعی به‌عنوان عضو شورای اندیشه‌ورزی یکی از شبکه‌ها دعوت شد. یکی دو جلسه، و در دوره جدید فقط یک جلسه، از این شوراها برگزار شد اما چقدر به حرف ما گوش دادند؟ انگار ما ابزار توجیه یک سری سیاست‌ها شده‌ایم.</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">به طور مثال در یکی از شوراها ما گفتیم فلان برنامه درست نیست اما مقاومت کردند و حتی به نوعی به بنده توهین کردند گویی مساله من شخصی بود و کار به جایی کشید که خودشان برنامه را تعطیل کردند. ما هم البته می‌دانیم این شوراها کارایی ندارد اما شاید هنوز امید داریم که اتفاقی بیفتد.</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">وقتی در جایی از ما دعوت می‌کنند، شرکت می‌کنیم چون هنوز امیدواریم.&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">می‌گوئیم</span>&nbsp;از ما&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">دعوت شده</span>&nbsp;است و حسب وظیفه اجتماعی باید برویم.&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">خب</span>&nbsp;لااقل حرف‌های ما را بشنوند اما نه رد می‌کنند و نه می‌پذیرند. در یکی از همین جلسات به جای استدلال بر سر غلط بودن یا درست بودن یک موضوع گفتند ما به گفتمان فلان فرد،&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">غیر</span>&nbsp;امام راحل و رهبری، در سیما توجه داریم. من گفتم از کی تا حالا یک فرد در سیما گفتمان&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">ساز</span>&nbsp;شده است؟ این مضحک است که یک فرد ولو با سمتی رسمی اینگونه تأثیر داشته باشد.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><span style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">* یکی از مشکلات صداوسیما این است که به نظر می‌رسد رویکردهایش وابسته به مدیران است و به همین دلیل است که خیلی وقت‌ها سلیقه یک فرد معیار تصمیم‌گیری‌های کلان و به قول شما گفتمان&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">ساز</span>&nbsp;می‌شود.</font></span></span></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">ما در مجلس هفتم پیشنهاد تشکیل&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">شورایی</span>&nbsp;در رأس صدا و سیما، متشکل از نظریه‌پردازان و استراتژیست‌های فرهنگی و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">سیاست گذاران</span>&nbsp;فرهنگی و … را با انتخاب رهبری دادیم که راهبردهای کلان و به روز و مساله&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">مند</span>&nbsp;صداوسیما را مشخص کنند تا کار از حالت فردی خارج شود. این شورا قرار بود در اتخاذ راهبردها و نظارت بر حسن اجرای آن‌ها&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">نقش آفرین</span>&nbsp;باشد. ما این را مطرح کردیم، اما مسئولان وقت صداوسیما مخالفت کردند چون حس کردند دستشان بسته می‌شود. ما اکنون هیچ نظارتی نداریم منظورم نظارت‌های اجرایی نیست منظور نظارت‌های کلان و راهبردی است. اگر هم شوراهای اندیشه‌ورزی راه اندازی کردند تأثیرگذار نیستند و فقط اسم افراد را در&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">دهان‌ها</span>&nbsp;انداختند.</font></p><p style="color: rgb(33, 37, 41); box-sizing: border-box; margin-top: 0px; margin-bottom: 1rem; line-height: 1.9; word-spacing: 1px;"><font size="3" style="" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">صداوسیما باید بداند مادامی که بر اساس قانون اساسی عمل می‌کند، باید شورای راهبردی به روز و نظارت فعال داشته باشد. فکر می‌کنند وقتی می‌گوئیم نظارت، یعنی ایجاد مانع منفی و بازدارنده، اما اینگونه نیست، نظارت ابزاری مناسب برای ضمانت بخشیدن به سیاست‌های صحیح و مانعی است برای رفتارهای شخصی و خارج از قاعده مصوب. متأسفانه صداوسیما علاوه بر اینها اسیر نفوذ و تظاهر و&nbsp;<span style="box-sizing: border-box;">ریا</span>&nbsp;هم شده است و این آسیب‌ها به زودی مشکلات افزون‌تری برای سازمان به‌وجود خواهد آورد.</font></p></div></div> text/html 2020-06-07T06:04:19+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس غیرت متعصبانه ربطی به سنت ندارد / نیاز نظام قضایی به نگاه اجتماعی http://afrough.mihanblog.com/post/1668 <div dir="rtl" style="text-align: center; box-sizing: border-box;"><b style=""><font face="arial, helvetica, sans-serif" style="" size="5" color="#990000">غیرت متعصبانه ربطی به سنت ندارد / نیاز نظام قضایی به نگاه اجتماعی</font></b></div><hr><br><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="" size="3"><b style="">به گزارش ایکنا،&nbsp;وهاب خدابخشی:</b>&nbsp;<b style="">خبر قتل «رومینا» به حدی تلخ و باورنکردنی بود که هنوز جامعه در شوک این اتفاق شگفت‌انگیز است. پدری که حاضر شد به طرز وحشتناکی دختر نوجوان خود را به کام مرگ بفرستد؛ اما در این میان، آنچه پس از حادثه برجا می‌ماند، تفسیر‌ها و برداشت‌های متفاوت از این اتفاق است، تا جایی که حتی برخی ناجوانمردانه به قانون‌ها و آموزه‌های دینی هم تاخته‌اند و نام چنین رفتار شومی از سوی پدر را، برگرفته از سنت، غیرت و تعصب ناموسی گذاشتند. تعصبی که ردی از عقلانیت در آن نیست و گویا فرد بر مدار هیجان‌های برخاسته از درون خویش بوده است. بر همین اساس و با توجه به اهمیت موضوع، با عماد افروغ، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه به گفت‌وگو نشستیم که حاصل این گفت‌وگوی صریح و چالشی از نظر می‌گذرد.</b></font></span></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box;"><b style="">ایکنا ــ بسیاری از افراد قتل رومینا را برگرفته از تعصب و عقاید سنتی می‌دانند، این در حالی است که تحلیل‌های جامعه‌شناختی مختلفی درباره زمینه‌های اجتماعی این اتفاق مطرح است. از نظر شما چه عواملی در وقوع چنین اتفاقی دخیل بوده‌ است؟</b></span></font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;">حقیقت این است که نباید در این اتفاق یک تصویر وحشتناک از سنت ارائه داد. یک سنت علمی و یک سنت متصل با خرده‌فرهنگ‌های مختلف داریم که همه این موارد را باید از هم تمیز داد؛ درست است که این جریان وجوه مشترکی دارد، اما وجوه متمایزی نیز دارد که باید بررسی بیشتری نسبت به آن انجام شود. در این قضیه شاید خیلی راحت بتوانیم مسئله را ساده کنیم و بگوییم، این اتفاق ناشی از یک تعهد و تعلق ناشی از سنت است، اما سؤال اینجاست که کجای سنت ما می‌گوید که به صرف فرار یک دختر، باید او را کشت و یا سرش را برید؟</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;">نمی‌توانیم این قرائت را از سنت داشته باشیم، چراکه با توجه به حضور و ورودی که نظام قضایی کشور با ویژگی‌های سنتی دارد، خیلی راحت می‌توانست حکم ازدواج صادر کند و این چیزی است که ما می‌شناختیم و امر کاملاً متداول و معروف است؛ لذا نمی‌توانیم به راحتی پای سنت را در میان بکشیم و همه زیبایی‌ها و لطافت سنت، فرهنگ و هویت ایرانی را پیش پای یک اتفاق که جزئیات آن نیز هنوز مشخص نیست، ذبح کنیم.</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;">در این زمینه باید اطلاعات دقیق‌تری به دست بیاوریم؛ اطلاعاتی در زمینه زندگی قاتل و بررسی اطلاعاتی در زمینه اجتماعی و فرهنگی منطقه‌ای که این اتفاق در آن رخ داده است. همچنین اطلاعاتی در خصوص فردی که باعث فرار این دختر شده است؛ تا جایی که گویا این فرد، دام‌های دیگری را هم برای دختران پهن کرده و آن‌ها را نیز فراری داده است؛ لذا سؤال اینجاست که در چه زمینه‌ای این اتفاق می‌افتد؟</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;">مسئله بعدی اینجاست که اگر این اتفاق(قتل رومینا به دست پدرش) ناشی از سنت است، اسم اتفاق دیگر(فرار دختر به همراه پسر) چیست؟ یعنی اینکه اگر یک پسر بتواند به راحتی با یک دختر ارتباط برقرار کند و به راحتی باعث فرار دختران شود و در نهایت هم به عیش و نوشش برسد، آیا برگرفته از سنت است؟ یا از روابط ناصحیح نشئت گرفته از لگام‌گسیختگی مدرنیته و شبکه‌های اجتماعی است که بر روی این ماجرا اثرگذار بوده است.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box;"><b>ایکنا – به نظر شما این لگام‌گسیختگی ناشی از چیست و اگر پدری سنتی، در این موقعیت قرار گیرد، چه کاری باید انجام دهد؟</b></span></font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;">همه این موارد را باید در کنار هم دید و به این مسئله توجه داشت که هر اتفاقی که می‌خواهد رخ دهد و هر حکمی که می‌خواهد صادر می‌شود، نباید به صورت فردی صادر شود و باید به ابعاد فرهنگی و اجتماعی این قضیه کاملا توجه شود. در اینجا یک سؤال از قاضی محترم پرونده دارم و آن این است که چرا باید این حکم را صادر کند؟ چرا در شرایطی که هیچ شناختی از وضعیت روحی و روانی پدر دختر که بعداً مرتکب قتل می‌شود، نداشته است، اجازه داد که این دختر به پدر سپرده شود؛ این قاضی می‌توانست رجوعی به زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی چنین قضیه‌ای داشته باشد.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;">در حقیقت غیرت متعصبانه جاری ربطی به سنت ندارد چرا که سنت فراگیر‌تر و گسترده‌تر از آن است که آن را به این غیرت کور متعصبانه و جاهلانه تقلیل دهیم. سؤال اینجاست که وقتی قاضی در آن محل زندگی می‌کند و شناختی از وضعیت این منطقه دارد، با چه شناخت اجتماعی‌ای اجازه داد تا این دختر به پدر سپرده شود؟ اینکه مدام گفته می‌شود جامعه‌شناسی و نگاه اجتماعی باید در کنار نظام قضایی باشد برای پیشگیری از همین اتفاقات است. این یک بحث شناخته شده است و این فرصت را مغتنم می‌شمارم تا این بحث را مطرح کنم که انسان‌ها اجتماعی هستند، اما نظام قضایی فردی است. به این معنی که شرایط اجتماعی در بروز و ظهور بسیاری از رفتار‌های بزهکاران مؤثر است، اما هیچ وقت به این زمینه‌ها و شرایط فرهنگی و اجتماعی توجه نمی‌شود و در واقع حکم فردی صادر می‌شود؛ لذا سؤال من از قاضی پرونده این است که براساس چه شناخت اجتماعی این دختر را به پدرش سپرد و آیا این فرصت را نداشت که تحقیق بیشتری در این زمینه انجام دهد؟<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;">بحث بسیار مهمی در رابطه با قدرت داریم، که می‌تواند مشمول حال این حکم نیز شود و آن رابطه قدرت و مسئولیت است؛ به این معنی که هرجا قدرت باشد مسئولیت هم وجود دارد؛ لذا مسئولیت قاضی در این قضیه چگونه تعریف می‌شود؛ می‌گویند اگر داروسازی دارویی را در اختیار جامعه قرار دهد و آن دارو عوارض سوئی داشته باشد، می‌گویند داروساز مقصر است، چراکه او فرصت تحقیق بیشتر برای دارو را داشته است و می‌توانست دارو را به بازار عرضه نکند؛ لذا صرف‌نظر از اینکه به لحاظ فردی پدر در قتل مؤثر بوده است و پسری هم که موجب اغفال دختر شده است، تقصیر داشته و برادر‌های پدر هم که تحریک کننده بوده‌اند، هم مقصر هستند و زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی حاکم(به هر میزانی که وجود داشته‌اند) هم مقصر هستند، اما سؤال اینجاست که قاضی چه می‌شود؟ یعنی اگر قاضی دختر را به پدر نمی‌سپرد آیا این اتفاق رخ می‌داد؟ قاضی حسب چه شناختی این دختر را به پدرش سپرد و شناخت وی برای این حکم از روی دین، رابطه خونی و یا موارد دیگر بود؟</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box;"><b style="">ایکنا – از نظر شما حکمی که قاضی صادر کرده و ضعف نظام قضایی هم در چنین اتفاقی بی‌تأثیر نبوده است؟</b></span></font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;">با توجه به اینکه تاکنون اطلاعات کافی و تحقیق شده‌ای از جزئیات این قتل منتشر نشده است که می‌تواند ابعاد مختلفی را دربرگیرد، اما سؤال اینجاست که چرا یک‌بار دیگر، حکم فردی، توسط قاضی صادر می‌شود و حسب یک ساده‌اندیشی و بی‌توجهی به ابعاد فرهنگی و اجتماعی ناظر به شرایط منطقه این حکم صادر شده است. حتماً باید ویژگی‌های روانی پدر مشخص و سؤالاتی از او شود تا معلوم شود او در چه حس و حالی این اقدام را انجام داده است. همچنین باید مسائل ریز قضیه نیز روشن شود، اما داوری من براساس اطلاعاتی بوده که تا کنون صادر شده است و باید برای سایر موارد اطلاعات دقیق‌تری هم در دست داشت.</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box;"><b style="">ایکنا _ جامعه ما معمولاً حاضر نیست دست از سنت‌هایش بردارد و در این میان، کسانی که برداشت صحیحی از رفتار‌های اصیل ندارند، ممکن است رخدادهایی، چون این حادثه را باعث شوند. قرآن در مواجهه با چنین رفتار‌هایی چه دستوری داده است و آیا این دستورات با رفتار‌ها و هنجار‌های خانواده‌های امروزی مطابقت دارد؟</b></span></font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;">اولاً آیه معروف تشکیل خانواده می‌فرماید: «وَجَعَلَ بَیْنَکُم مَّوَدَّةً وَ رَحْمَةً»؛ به این معنی است که بین اعضای خانواده مؤدت و رحمت است. از سوی دیگر رابطه پدر و دختری هم خاص و مثال‌زدنی است؛ لذا اگر به فرض پدر هم بخواهد حکم اسلام را جاری کند، لازم بود که چهار شاهد عادل را برای این کار داشته باشد و به صرف فرار نمی‌توان کسی را متهم به یک رابطه نامشروع کرد. در روایت داریم که حضرت امیر(ع) در قضاوت‌های خودشان حتی اگر شاهد هم وجود داشت می‌گفتند که من چیزی ندیدم؛ این یعنی که به راحتی حکمی صادر نمی‌کردند و به اصطلاح بدون مستندات کافی حکم صادر نمی‌کنند؛ لذا باید از خودمان سؤال کنیم که این کدام دین و کدام اسلام است که این اجازه را به فرد می‌دهد تا دختر خودش را سر ببرد. در حقیقت این یک تعصب کور است که ممکن است بخشی از فرهنگ یک منطقه باشد، این هم جای تأمل و تحقیق بیشتر دارد که آیا چنین چیزی وجود داشته است یا خیر؟</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;">این مورد نیازمند مدرک کافی است تا روانشناسان، جامعه‌شناسان و کارشناسان این قضایا را خوب تحلیل کنند؛ اما هنوز این داده‌ها و اطلاعات را در اختیار نداریم. آیا پدر دختر را تحریک کرده‌اند؟ آیا عده‌ای او را تحریک به قتل کرده‌اند؟ آیا افرادی تلاش کرده‌اند که فرد قاتل را آرام کنند؟ آیا به او هشدار داده‌اند و حتی به قاضی هم در مورد رفتار پدر هشدار داده‌ بودند و یا تحریک به برخورد شدید کرده‌اند؟ لذا معلوم است که صرفاً یک خرده فرهنگ و به اصطلاح سنت خاص هم حکم‌فرما نبوده و در این بین تعارضاتی هم وجود داشته است.</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;">در این زمینه باید ابتدا یک تحقیق کافی و کامل صورت گیرد؛ اما مسئله اینجاست که غیرت جاهلانه یک بحث و غیرت موجه و معتبر بحث دیگری است. کسی منکر بودن غیرت نمی‌شود و نباید غیرت‌زدایی کرد، اما اینجا شاهد غیرت‌زدایی توسط عده‌ای هستیم که می‌تواند منتج به اتفاقات ناگوار شود؛ از طرف دیگر هم می‌توانیم از غیرت حکیمانه، موجه و معتبر بحث کنیم. غیرتی که با عفاف و حجاب گره خورده است. غیرتی که با حفظ حریم رابطه دختر و پسر گره خورده است و چیز قابل قبولی است که در جامعه ما جاری و ساری است و معمولاً بچه‌های خوب ما از خانواده‌هایی بیرون آمده‌اند که همیشه حفظ حریم کرده‌اند و این حس حریم در واقع سازگار با غیرت بوده است.</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;">نباید به اسم اینکه کسی ادعایی می‌کند و یا ادعا‌هایی را به او نسبت می‌دهد و می‌گویند که رگ گردن و غیرتش به‌ جوش آمده است، کل غیرت حکیمانه و فرهنگی را زیر سؤال برد. این‌ها همه در صورتی اتفاق می‌افتد که ما اطلاع کافی از فرهنگ منطقه، ویژگی‌های روانی قاتل، اطلاع کافی از فردی که عامل اصلی فرار شده و گذشته این اتفاق داشته باشیم تا کارشناسان و صاحب‌نظران بتوانند نتایج بهتری به دست بیاورند.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box;"><b style="">ایکنا _ براساس گفته‌های شما الگو‌های تصمیم‌گیری قضایی کشور باید اصلاح شود. در مورد قتل رومینا و قتل‌هایی از این دست چه اصلاحاتی باید در نظام قضایی ایجاد شود تا شاهد چنین وقایعی نباشیم؟</b></span></font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;">نگاه من به پدیده جرم یک نگاه خاص است؛ نگاه فردی به این قضیه ندارم، چراکه جرم، فردی نیست، بلکه جرم یک پدیده اجتماعی است. وقتی که می‌گویند همه در برابر قانون یکسان هستند من معتقدم که این موضوع به لحاظ انضمامی صحیح نیست، شاید به لحاظ حقوقی درست باشد، اما به لحاظ عینی درست نیست. فردی که در منطقه جرم‌خیز زندگی می‌کند احتمال ارتکاب جرم بیشتری از کسی که در منطقه جرم‌خیز زندگی نمی‌کند دارد و این نشان‌دهنده تأثیر محیط، فضا، روابط اجتماعی و جامعه‌شناسی در این حوزه است که می‌توان در این زمینه متوجه این روابط و ساختار‌های اجتماعی شد. شکل‌گیری خرده فرهنگ کج‌رو، ناشی از روابط نابرابری قدرت در سطح کلان است که در واقع صاحبان قدرت ایجاد می‌کنند. خود این موضوع احتمال شکل‌گیری رفتار بزهکارانه در منطقه‌ای که خرده فرهنگ‌ها کج‌رو شکل گرفته است را بیشتر می‌کند. شاهد این حرف، منطقه جغرافیایی زندانیان است. مشخص است این افراد در مناطق حاشیه‌ای زندگی کرده‌اند؛ البته این در خصوص برخی از جرایم است و در خصوص جرایم متوسط به بالا، شاخص مربوط به مناطق بالای شهر می‌شود. اما باید دید مواردی که ما بیشتر می‌شناسیم و تلویزیون نیز آن‌ها را پخش می‌کند، مانند اشرار خیابانی، اراذل و اوباش برای کدام منطقه هستند؟ چرا آن منطقه را اصلاح نمی‌کنند؟ چرا روابط قدرت را عادلانه‌تر نمی‌کنند که چنین مناطقی شکل نگیرد؟ البته این موضوع نیازمند یک گفت‌وگوی مفصل است که در اینجا امکانش وجود ندارد.</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;">نظام قضایی باید یک وجه اجتماعی پررنگ داشته باشد و متحول شود و صرفاً نگاه فردگرایانه به قضایا نداشته باشد، چراکه انسان یک موجود اجتماعی است؛ ما نمی‌خواهیم وجه فردی انسان را نادیده بگیریم، اما باید به تعامل و ارتباط متقابل فرد و جامعه نیز توجه داشته باشیم. اگر این توجه وجود داشت، حداقل در این مورد خاص شاید شاهد این نبودیم که قاضی به راحتی دختر را به پدرش بسپارد. پدری که سر تا پا خشم و آماده برای انتقام است. قاضی بی‌جهت این دختر را در اختیار پدر متعصب خشمگینی قرار داد و نهایتاً این اتفاق برای جامعه رخ داد که همه را به واکنش واداشت و متأثر کرد؛ لذا باید در کنار همه تحقیقاتی که می‌شود قوه قضاییه نیز حداقل متوجه این معنا شود؛ نه اینکه اگر اتفاقی رخ داد، ما هم تحلیل پس از وقوع کنیم و بازهم دوباره به این وجوه اجتماعی توجهی نداشته باشیم و مجدداً یکبار دیگر و در نقطه‌ای دیگر از کشور حوادث مشابهی را شاهد باشیم.</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br style="box-sizing: border-box;">لذا قوه قضاییه باید از حضور جامعه‌شناس، روانشناس و حتی اقتصاددان نیز بهره‌مند باشد، چراکه بسیاری از این مسائل ریشه‌های ساختاری دارد و صرفاً فردی نیست. واقعیت این است که خود مسئله فرد هم، فردی نیست. اگر جامعه نباشد انسان‌ها بقا ندارند، این در حالی است که توجه‌ای به این مقوله نداریم؛ یعنی به وجوه ساختاری اجتماعی و فردی بی‌توجه هستیم. به نظر می‌رسد که نظام قضایی ما نیازمند یک تجدیدنظر است و باید به وجوه اجتماعی توجه بیشتری داشته باشد.</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">&nbsp;</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; font-size: 14px; text-align: justify;"><br></div> text/html 2020-06-01T23:14:06+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس عده‌ای با پشتیبانی صوری از ولایت فقیه بارشان را بستند http://afrough.mihanblog.com/post/1667 <header class="item-header" style="box-sizing: border-box; color: rgb(102, 102, 102); font-family: IRAN, verdana, tahoma; text-align: right;"><br></header><div class="item-body content-full-news" style="box-sizing: border-box; border-bottom: 1px solid rgb(229, 229, 229); margin-top: 10px; text-align: justify;"><div itemprop="articleBody" class="item-text" style="box-sizing: border-box;"><h1 class="first-title" itemprop="headline" style="text-align: center; box-sizing: border-box; margin: 10px 0px; line-height: 1.4em;"><font style="" face="arial, helvetica, sans-serif" size="5" color="#990000">عده‌ای با پشتیبانی صوری از ولایت فقیه بارشان را بستند</font></h1><hr><b><br></b><h1 class="first-title" itemprop="headline" style="text-align: justify; box-sizing: border-box; margin: 10px 0px; line-height: 1.4em;"><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: inherit;"><font size="3" style="">یک جامعه شناس و استاد دانشگاه گفت: وضعیت امروز ما مثل شلوار چهل تیکه است. نگرش منظومه‌ای، مدیریت فقهی، دیالکتیکِ دلیل و علت، اقتصاد و فلسفه اقتصادی نظام، مبهم و نامشخص است و هر دولتی سر کار آمد به صورت کاریکاتوری سیاست هایی را دنبال کرد و تحویل دولت بعد داد و این چرخه تا امروز ادامه یافته است. چه کسی متضرر شد؟ مردم. وقتی مردم ضرر می‌کنند مقصر ضررشان را نظام و انقلاب می دانند و با عملکردی که در زندگی مسؤولان همچنان شاهد هستند چرا نباید پای نظام و انقلاب بنویسند؟</font></span></h1><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">به گزارش ایسنا،‌ عماد افروغ در گفت‌وگویی تفصیلی به بررسی وجوه و ابعاد شخصیتی و اجتماعی امام خمینی (ره) و تاثیر آن بر ایجاد و تثبت نظام جمهوری اسلامی ایران و همچنین به تبیین آثار منفی کهنه‌پنداری اندیشه امام خمینی و القاء تقابل اندیشه و عملکرد مقام معظم رهبری با دیدگاه‌های امام خمینی پرداخت و اظهار کرد: یا حکومت اسلامی نباید راه می انداختیم یا به شیوه‌های مختلف باید ساختارهای اجرایی و نظارتی‌ای تعبیه می کردیم تا مردم عدالت اجتماعی را به چشم ببینند و زندگی اخلاقی و معنوی مسئولان‌شان را به الگوی زندگی خودشان مبدل کنند، اما متاسفانه از دیدن چنین الگویی در زندگی مسؤولان فاصله زیادی داریم.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: به نظر بنده هیچ اشکالی ندارد که تفاوت های اندیشه رهبری با اندیشه امام خمینی مطرح شود. مسئله مهم این است که باید تحمل شنیدن چنین تفاوت‌هایی به وجود بیاید و بنده این تفاوت‌های را در مقاله چالش‌های عمده انقلاب اسلامی بیان کردم.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">مشروح گفت‌وگوی تفصیلی ایسنا با دکتر عماد افروغ را در ادامه بخوانید.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;"><strong style="box-sizing: border-box;">چه زمینه‌های شخصیتی و چه بسترهای اجتماعی باعث تولد شخصیت منحصر به فرد و متفاوت امام خمینی در عصر سیاه پهلوی شد؟</strong></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">پاسخ به این پرسش چندان آسان نیست. اگر بخواهم نظریه پردازانه به این سوال پاسخ دهم باید هم به عاملیت و فاعلیت امام و هم روابط و ساختارهایی که بر شکل گیری نظام فکری و مواضع سیاسی امام موثر بودند توجه کنیم. به بیان دیگر نباید صرفاً به وجوه ساختاری جامعه شناختی منهای شخصیت امام توجه کنیم و نه صرفاً به شخصیت اثرگذار امام بپردازیم و از زمینه‌های اجتماعی اثربخش، غافل شویم. این تئوری خاصی است که به رابطه عامل و ساختار معروف است. این تئوری در برابر افرادی است که صرفاً یا به عامل و یا صرفاً به ساختار توجه دارند.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">در ابتدا باید تکلیف مان را مشخص کنیم و بدانیم که امام یک شخصیت خاص، نظم ارزشی خاص و یک عاملیت خاص داشتند که اگر این وجوه به درستی فهم و درک نشود تحلیل درستی از نهضت فکری و نظام سیاسی مدنظر امام به دست داده نمی شود. برای فهم جنبه عاملیت امام باید به آثار فلسفی - عرفانی، اجتماعی و سیاسی ایشان در قبل از انقلاب رجوع کنیم تا بفهمیم ایشان تحت تاثیر کدام افراد و شخصیت‌ها این آثار را نوشتند، اگرچه خودِ امام نام افراد تاثیرگذار بر زندگی شان را برده اند.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">امام در پاسخ به حسنین هیکل، روزنامه نگار معروف مصری که این انقلاب مرهون چه متفکری است، نام فیلسوف عارف مسلکی چون ملاصدرا را برده اند. امام را منهای ملاصدرا و ابن عربی دیدن، ناتوانی در تحلیل شخصیت امام را فریاد زدن است. باید به این موضوع توجه داشت که نگرش صدرایی قائل به وحدت در عین کثرت است و اصولاً کلید فهم مواضع امام در وحدت در عین کثرت است. در نگاه امام همه کثرات و دوگانه ها به یک وحدت ختم می شوند، به بیان روشنتر نوعی ناثنویت یا نادوگانگی و کل گرایی توحیدی بر اندیشه امام حاکم است که اگر به درستی فهم نشود شخصیت و مواضع سیاسی امام به هیچ وجه به درستی درک نمی شود.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">چرا امام دین را وارد سیاست کردند و تفسیر سیاسی از دین و اخلاق ارائه کردند؟ این موضوع نشان از نگاه خاص و توامان ایشان به فلسفه و عرفان دارد. در نگاه امام استقلال و جدایی ظاهریِ پدیده ها از یکدیگر همانند مهره هایی که با نخی به یکدیگر متصل هستند، نگریسته می شود. این سخن به معنای یکسان انگاری پدیده‌ها نیست. امام استقلال پدیده ها را به رسمیت می شناختند و به ریسمان وحدتی که این کثرات را به هم متصل و مرتبط می کردند باور داشتند. امام نمی توانست سیاست را مجزای از نگرش عرفانی - فلسفی اش تحلیل کند. این نگرش هیچ دوگانه ای را بر نمی تابد. دوگانه دنیا و آخرت، خدا و انسان، فرد و جامعه و ... را بر نمی تابد؛ بنابراین یک همچین زیرساخت عرفانی و فلسفی خواه‌ناخواه دلالت سیاسی، اجتماعی و مبارزاتی دارد. عرفان امام صرفا عرفان فردی و معتکفانه نیست، بلکه عرفان حضور و با کارکرد سیاسی و اجتماعی است.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">اسفار اربعه ملاصدرا در سلوک عرفانی، اجتماعی و سیاسی امام و ظهور انقلاب اسلامی قابل ردگیری و ردیابی است. به همین دلیل است که وقتی امام امت اهداف انقلاب اسلامی و تشکیل حکومت اسلامی را تشریح می کردند صراحتاً تاکید می کردند این نظام برای افزایش معرفت مردم به مبداء هستی و همگانی کردن معرفت الهی در جامعه ایجاد شده است و این همان عینیت بخشیدن به سفر چهارم اسفار اربعه ملاصدرا، یعنی سفر فی الخلق بالحق است. به عبارت دیگر امام طی سال های قبل از انقلاب و پس از آن وظیفه خود می دانستند مردم را ارتقاء معنوی بدهند و به سوی حق رهنمون سازند.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">در کنار این نگرش فلسفی، ویژگی‌های شخصیتی امام نظیر شجاعت، درک و بصیرت عمیق، تیزهوشی و زمان شناسی و مکان شناسی منعطفانه و هوشمندانه نیز در انجام این مهم نقش تاثیرگذاری داشت. امام می دانستند کجا، چه موضعی بگیرند و چطور بر موضع خود بایستند، موضع هم که می گرفتند صرفا یک موضوع خشکِ متصلبانهِ بی حکمت نبود. در راستای نادوگانه هایی که بیان کردم، امام به نادوگانه فقه و جامعه و نقش زمان و مکان در فقه که توجه به مقتضیات زمانی و مکانی دارد، توجه ویژه داشتند و این یکی از بزرگترین شاهکارهای امام بود. به بیان روشن تر امام هرگز با ایده ها و مفاهیم صرف و نظم بین آنها مشی نمی کردند، بلکه به عرصه واقعیت ها و روابط عینی و تأثیر و تأثر علّی مربوط به زندگی جاری مردم و در واقع دیالکتیک دلیل و علت، و دین و جامعه پس از استقرار نظام جمهوری اسلامی نیز توجه خاصی داشتند.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">برخی جامعه شناسان، مراجع تقلید و روحانیون عصر امام قبل از انقلاب و مربوط به دهه ۴۰ را به سه دسته تقسیم می کنند. دسته اول روحانیون انطباق گرایی بودند که هرچند با رژیم وقت همکاری نمی کردند اما اقدام قابل توجهی نیز علیه حکومت وقت نداشتند. دسته دوم آخوندهای درباری بودند که با رژیم پهلوی همکاری داشتند و دسته سوم روحانیون مبارزی بودند که امام خمینی به عنوان راهبر این دسته از روحانیون، عَلم مبارزه با رژیم را برافراشت و دیگران نیز با ایشان همنوا شدند.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">امام نسبت به آموزه‌های دینی و وعده های الهی و راهی که در پیش گرفته بودند کاملاً ایمان و باور قلبی داشتند. از این رو بر نظرات حکیمانه، عارفانه و هوشمندانه خود که مقتضیات زمان و مکان را نیز در خود هضم کرده بود، تأکید خاص داشتند.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">از سوی دیگر، مرجعیت امام تاثیر بسزایی در موقعیتی که در جامعه به دست آوردند، داشت. به لحاظ تاریخی اگر ایشان مرجع تقلید نبودند نفوذ لازم را در توده های مسلمان به دست نمی آوردند. امام خمینی مرجعی بودند که برخلاف برخی مراجع که چندان اهل مبارزه نبودند و یا زمان مبارزه را مناسب نمی دانستند، مبارزه را رها نکردند. امام در مقطعی رفتن شاه را به عنوان اصلی ترین مطالبه مطرح کردند که برخی حتی در مخیله‌شان تصور طرح و تحقق چنین چیزی نمی گنجید. اطرافیان امام وقتی این قاطعیت را در امام می دیدند این سوال برایشان مطرح بود که امام به پشتوانه کدام منبع و با چه بصیرتی خواستار رفتن شاه و مضمحل شدن حکومتش بودند؟</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">از سوی دیگر وقتی علت ها و ریشه های ظهور امام واکاوی می شود نمی توان از شرایط اجتماعی آن دوره غافل شد. کاریزمایی که درباره شخصیت امام خمینی عنوان می‌شود را نمی‌توانیم حسب روایات، به ولی فقیه نسبت بدهیم. این نوع کاریزمای ذاتی مختص به اهل بیت عصمت و طهارت است، اما در خصوص امام باید گفت که مردم نوعی کاریزما را به رهبر و ولی فقیه خود اعطاء کردند. کاریزمای امام ریشه های مردمی و اجتماعی داشت. مردم در ایشان اخلاص، ساده زیستی، دلسوزی و صداقت دیدند و ارادتشان را نثار ایشان کردند و مصداق این مثل معروف شدند که «از تو به یک اشاره از ما به سر دویدن.»</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">اما چه عوامل اجتماعی دیگری باعث شد تا امام در دوران سیاه پهلوی همچون نوری به تاریکخانه بتابد؟ امام قابلیت ها و ظرفیت های بالقوه ای داشتند که در ظرف زمانی و بستر اجتماعی مناسبی تجلی پیدا کرد. از روشنگری و نقشی که برخی روشنگران از جمله شهید استاد مطهری، شهید بهشتی و مرحوم شریعتی و غیره در آگاهی بخشی به جامعه و شکل گیری شخصیت سیاسی امام بین آحاد مختلف جامعه داشتند، نمی‌توان غفلت کرد. موضوع دیگر مبارزات سیاسی، فرهنگی و مسلحانه و تاثیر آن بر خانواده مبارزان بود. جان باختن مبارزان و زندانی شدن آنان در دهه ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ و پس از آن، تاثیر فراوانی بر خانواده آنها داشت، به نحوی که موجب زنده شدن و تشدید حس انتقام جویی از رژیم پهلوی شد که تبلور این موضوع را به خصوص در ماههای پایانی عمر رژیم در کوچه و خیابانها شاهد بودیم.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">از اینها بالاتر، اگر ایرانیان یکتاپرست نبودند و گذشته خاصی در زمینه اعتقادات مذهبی نداشتند و شیفته و دلداده خاندان وحی و امام حسین (ع) نبودند، امام خمینی نمی توانست چنین انقلابی را هدایت و رهبری کند. از آن گذشته، سیاست‌های فرهنگی توأم با حقارت پهلوی، بسترساز انقلاب اسلامی شد. رژیم پهلوی تصمیم داشت نظام اجتماعی کاملا وابسته به غرب سرمایه داری را در ابعاد سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در کشور مستقر سازد. رژیم پهلوی در دو بعد سیاسی و اقتصادی موفقیت هایی به دست آورده بود و با اتکا به قدرت های غالب، در صدد تحول در عرصه فرهنگی جامعه، برای تکمیل پروژه خود در سطح فرماسیون اجتماعی بود، غافل از اینکه دست در لانه زنبور می کند و با واکنش مردم در آن مقطع زمانی روبرو می شود.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">مردم ایران نتوانستند حقارت و استحاله فرهنگی و اعتقادی را تحمل کنند به همین دلیل قیام مردم شکل گرفت. امام خمینی معتقد بود اگر کشور استقلال فرهنگی نداشته باشد سایر استقلال های اقتصادی و سیاسی هم زیر سوال رفته و هوا می شود. امام با علم به این مسئله بازگشت به خویشتن و بازگشت به اسلام را مدام مطرح می‌کردند.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;"><strong style="box-sizing: border-box;">برخی افراد و جریان های فکری معتقدند اندیشه امام کهنه و زمان ایشان گذشته است. به نظر شما این افراد چه هدفی را در پس این القائات دنبال می کنند؟</strong></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">افراد یا جریان هایی که دوره امام را از حیث شخصیت و هویت امام پایان یافته می دانند در حقیقت پایان عقل، عشق، عرفان، سیر و سلوک، مبارزه و منفعل شدن در برابر کاستی ها، لب فرو بستن در برابر آسیب ها و زشتی ها و پایان تفقهِ در دین را فریاد می زنند. آیا چنین چیزی امکان پذیر است؟</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">این نگرش در انجمن حجتیه مسبوق به سابقه است. سؤالم از پیروان این طایفه این است که چرا در زمانه غیبت حضرت حجت باید دست روی دست گذاشت و اجازه داد تا همه جا پر از ظلم، گناه و زشتی شود؟ شما که چنین عقیده ای دارید معلوم نیست که اگر حضرت حجت هم قیام کردند باز دست روی دست نگذارید و سکوت پیشه نکنید. بنده در خصوص قیام حضرت حجت بحث مبنایی دارم. معتقدم کسی می‌تواند سرباز خوبی برای امام زمان باشد که سرباز خوبی قبل از قیام حضرت حجت باشد اما پیروان این فرقه متاسفانه معتقدند باید نسبت به چرکی، زشتی و پلیدی جامعه دست روی دست گذاشت تا جامعه دچار انحطاط شود و زمینه قیام حضرت حجت به وجود بیاید تا حضرات برای اصلاح امور وارد عمل شوند. بنده این نوع تفکر را منجمد با جمود بالا می دانم که باید در برابرش ایستاد.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">اما اگر منظور از پایان دوره امام، گذشت زمان و شرایط حاکم بر آن دوره باشد، سخن گزافی نیست. اصولاً باید به تغییر شرایط توجه کرد، در غیر این صورت اسیر تحجر و تصلب اندیشه می شویم. زمان و مکان دو عنصر اساسی در اجتهاد امام بود که باید حتما به آنها توجه داشت. باید آسیب شناسی کنیم که در چه شرایط زمانی و مکانی به سر می بریم؟ آیا به اجتهاد مستمری که در قانون اساسی آمده، سامان داده ایم؟ این‌ها درد است.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">شرایط بعد از استقرار نظام تفاوت هایی با شرایط قبل از استقرار نظام جمهوری اسلامی دارد، اما به این تفاوت ها توجه نکرده و متاسفانه مکانیزمی هم برای توجه به این شرایط و تفاوتها طراحی نکرده ایم. نمی توانیم کشور را صرفاً بر اساس ایده ها اداره کنیم و به دیالکتیک بین ایده ها و علتها بی توجه باشیم. علت مربوط به شرایط اجتماعی متحول و مربوط به نگرش ها، خواسته ها، آرزوها، نیازها و انتظارات مردم است که به آنها به صورت سیستماتیک و روشمند توجه نکرده ایم. این مسئله بحثی بسیار اساسی، مبنایی و کلیدی است. متاسفانه دیالکتیک دلیل و علت و دیالکتیک ایده و مردم نداریم. نظام سیاسی حاکم، خودش را قفل کرده است و باید هر چه زودتر خودش را باز کند. باز کردن هم یعنی گشوده در برابر قلمرو تاثیر و تاثر که حیات مردم و جامعه را با خود دارد. متاسفانه در کل، در عرصه نظارت، تئوری پردازی و رابطه دیالکتیکی علت و دلیل، اقتصاد، عدالت اجتماعی و اخلاق همچنان مشکل داریم.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">ما بستر را فراهم کردیم تا عده ای با تظاهر و ریا به دینداری و پشتیبانی صوری از اسلام و ولایت فقیه بار خود و خاندان شان را ببندند، در حالی که این عملکرد هیچ ربطی به روح دین و روح انقلاب اسلامی ندارد. حالا هم جوهر را رها کرده و به ظاهر و فرم چسبیده ایم. وضعیت امروز کشور، اِشکال امثال این افراد و جریانهای فکری کاسبکار است - در بهترین حالت باید پای جهالت را پیش کشید - و هیچ ربطی به اهداف انقلاب اسلامی و شخص امام خمینی ندارد.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">با توجه به اتفاقاتی که کم و بیش در چهار دهه گذشته در جمهوری اسلامی رخ داده است، اتفاقا معتقدم به شخصیت های کم نظیری مثل امام خمینی بیشتر از دوره های قبل حتی در دوره خودِ امام نیاز داریم؛ چرا؟ اصلا قصد شبیه سازی با دوران پهلوی را ندارم اما باید بگویم همان الزامات و شرایطی که موجب تبلور امام خمینی و انقلاب اسلامی در اواخر دهه ۱۳۳۰ و بعد ۱۳۵۰ شد، با همان الزامات، البته به سبک و سیاق جدید، در دهه پنجم انقلاب روبرو هستیم.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">امروز در نظام جمهوری اسلامی با مشکلات عدیده ای روبرو هستیم که اگر نخواهیم با این مشکلات دربیفتیم، مشکلاتِ عمیق تر و لاینحل تری گریبانگیرمان می‌شود. برای درافتادن با این مشکلات نیازمند تفکر و نگرش انتقادی درون گفتمانی هستیم، در غیر این صورت باید نسخه انفعال و وادادگی را پیچید. این سخن اصلا به این معنا نیست که بی حکمت عمل کنیم، بی مغز باشیم و فقط رگ گردن متعصبانه، جاهلانه و بعضاً ریاکارانه کلفت کنیم. به نظر بنده این رفتارها نوعی جهالت یا نوعی کلاهبرداری است که از سوی افراد و جریان هایی مشاهده می شود.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">اگر از روز پس از رحلت بنیانگذار جمهوری اسلامی، مشی، اندیشه و سیره نظری و عملی ایشان را ملاک قرار می‌دادیم، یا از این پس ملاک قرار دهیم، می توانستیم و می‌توانیم مشکلات نظام را حل کنیم. کسی که حضرت علی علیه السلام را بشناسد آن گاه خواهد فهمید که امام خمینی چقدر به آن حضرت ارادت داشت و با اندیشه ایشان عجین بود. با مرور بر نهج البلاغه متوجه نگرش امام علی به دنیا، آخرت، اخلاق، معنویت، عدالت و آزادی می شویم. به هر حال اندیشه آن رهبر فرزانه زمان و مکان ندارد که گفته شود دورانش گذشته و کهنه شده است.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">بسیار طبیعی است که در دهه پنجم انقلاب شرایط زمانی و مکانی کشور نسبت به دوران حیات امام تغییر کرده است. مسئله اصلی این است که ما با سیالیت زمانی و مکانی مطلوب و مورد انتظار جمهوری اسلامی چه مواجهه ای داشته ایم؟ متأسفانه مواجهه اصولی و تئوریک با این سیالیت نداشته ایم. به عبارت روشن تر رابطه دیالکتیک و گفت و گوی دوسویه، متوقف و قفل شده است. در بهترین حالت صرف نظر از رفتارهای متظاهرانه برخی، عده ای می خواهند با زبانِ باید و نباید صرف، کشور را اداره کنند. این کفایت نمی کند، زبانِ باید و نباید باید منبسط شود، اما چطور منبسط می شود؟ از طریق اثر گرفتن از عرصه علیت. این زبان اگر بخواهد روی سطوح اجتماعی - فرهنگی جامعه اثر بگذارد، باید اثرپذیر بشود. برای اثرپذیر شدن باید فرم و ساختاری پیدا کند که جریان های فکری، صاحب جایگاه شده و بتوانند ابراز اندام کنند، مسئله ای که سالهاست از داشتن آن محروم هستیم. در مقاله چالش های عمده انقلاب اسلامی به تفصیل به جزییات آن پرداخته ام.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;"></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;"><strong style="box-sizing: border-box;">در کنار جریانی که کهنه شدن اندیشه امام خمینی را مطرح می کند جریانی هم تقابل رهبری با اندیشه بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران را دنبال می‌کند، چه تحلیلی از اهداف این جریانها دارید؟</strong></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">نباید صرفاً به زمینه توجه کنیم و باز نباید فقط به شخصیت توجه کنیم، بلکه باید توأمان هم به زمینه و هم به شخصیت توجه داشته باشیم. اگر زمینه گرایانه عمل کنیم به سمت و سوی افراطیِ جامعه شناسیِ معرفت سوق پیدا می کنیم. اینکه معرفت به خودی خود قابلیت و استقلالی ندارد بلکه تماما به شرایط سیاسی، اجتماعی، تاریخی و فرهنگی برمی گردد. این که بگوییم شرایط عوض شده پس دیگر نیازی به امام نداریم نوعی نگرش مارکسیستی کلاسیک است. در این نگاه صرفاً جایگاه اجتماعی - مادی افراد است که به اندیشه ها، شکل و ارزش می دهد. از سوی دیگر اگر صرفا به فرد توجه کنیم و به شرایط اجتماعی توجه نکنیم آن هم غلط است. باید به شرایط زمانی و مکانی و دگرگونی‌های آن توامان توجه داشت و آن را در نظم ایده ها حل کرد و بعد ایده‌ها را بسط داد و منبسط کرد.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">مانور فردی افراد را تا حدودی بر می تابیم. مثلاً ممکن است گفته شود اختلاف سلیقه بین امام و رهبری وجود دارد، اما در اداره فقهی جامعه نمی توانیم به چنین سلیقه هایی توجه کنیم. ما اصول و قاعده داریم. نباید ولایت‌فقیه مان، ولایت شخصی تفسیر شود، بلکه ولایت قاعدمند و به تعبیری ولایت شخصیت فقیه است، نه ولایت شخص فقیه. شخص فقیه ولایت ندارد این فقهِ فقیه است که ولایت دارد. این، بحث بسیار اساسی است که کمتر به آن توجه شده است. اداره قاعده‌مند و بیناذهنی فقهی می خواهیم که زمامش دست ولایت فقیه است. ولی فقیه آن را اجرا می‌کند و اگر در اموری با موانعی روبرو می شود از اختیارات قاعدمندش استفاده می کند.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">دو نگرش به ولایت فقیه وجود دارد. یک نگرش صرفاً نگاه احساسی دارد و نگرش دیگر ولایت فقیه را امری عقلی و البته توأم با نشت عاطفی می داند. نگرش دوم بستر ساز ارادت ورزیدن مردم و تبعیت آگاهانه آنان از ولایت فقیه می شود. اما وقتی نگرش اول به دلایلی چون جهالت، رندی یا منفعت طلبی در جامعه نهادینه می‌شود، برای برخی این سوال به وجود می آید که مشی مقام معظم رهبری، مغایر و متفاوت با مشی امام خمینی است. در حالی که اصولاً بحثِ مشی شخصی، بحثی انحرافی است. چنین چیزی معنا ندارد، بلکه مشی اصلی، اصول سیاست هاست. ضمن آن که رهبری بارها گفته اند اندیشه سیاسی امام خمینی را می‌خواهند دنبال کنند.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">به نظر بنده هیچ اشکالی ندارد که تفاوت های اندیشه رهبری با اندیشه امام خمینی در چنین بستری مطرح شود. مسئله مهم این است که باید تحمل شنیدن چنین تفاوتهایی را داشته باشیم. سال ۸۶ به یک تفاوت، آن هم حسب شرایط تحمیلی اشاره کردم، شاهد بودید که چه حملاتی، در مجلس شورای اسلامی و خارج از مجلس توسط رندان متظاهر به بنده شد. در حالی که باید اجازه داده شود نظرات مختلف مطرح شود تا جامعه رشد کند. باید اجازه داد تفاوت‌ها مطرح و بحث شود و مشخص شود آیا درک و استنباط افراد اشتباه است یا قضیه چیز دیگری است.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">باید درباره رهبر هم بتوان بحث کرد. اگر نتوان درباره اصلی ترین رکن نظام جمهوری اسلامی بحث کنیم پس راجع به چه چیزی می توان بحث کرد؟ اگر رکن اصلی مان را به بحث و گفتگو نکشیم، به طور طبیعی سایر کارگزاران نظام نیز حساب کارشان را نمی‌کنند. با توجه به شخصیت رهبری می توان مؤدبانه از ایشان سوال کرد. وقتی از رهبر بتوان این چنین سوال کرد سایر کارگزاران نظام حساب کارشان را خواهند کرد.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">افرادی که تفاوت مشی امام و رهبری را مطرح می‌کنند باید بتوانند در عرصه جامعه تفاوت های مد نظرشان را مطرح کنند و بگویند تفاوت ها در چیست؟ آیا در این می‌بینند که امام اهل مبارزه بودند و مقام معظم رهبری این چنین نیستند؟ آیا در مواجهه با مردم و رفع مشکلات آنها، تفاوتی وجود دارد؟ آیا در سیاست خارجی تفاوت دیدگاهی وجود دارد؟ افراد در محافل دانشگاهی، حوزوی و رسانه‌ای نظراتشان را به طور سریع و شفاف بیان کنند، نه اینکه پشت پرده، مجموعه ای از ابهامات را مطرح کنند و منظورشان اصلاً شخص رهبری نباشد، بلکه زدن اصل نظام و انقلاب باشد.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">این افراد ممکن است با نگاهی تعٓیُن گرایانه، تغییر شرایط زمانی را بهانه کرده و بگویند دیگر نمی خواهیم. سؤالم از آنها این است که آیا راهش، انفعال، تسلیم و کنار گذاشتن روحیه مبارزه است یا تازه اول مبارزه است؟ به نظرم حمل یک مضمون لیبرالی آن هم در پرده و در فضایی پر از ابهام، صواب نیست. آنان اگر می خواهند دیگران به سوء ظن نیفتند شفاف مواضع شان را بیان کنند.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">از سوی دیگر فضای بیان نظر و اندیشه، آن قدر باید باز باشد که اگر کسانی فکر می کنند تفاوت هایی بین امام و رهبری وجود دارد بتوانند حرف بزنند و عده دیگر در مورد مسائل مطرح شده بحث و مناظره کنند و برویم به این سمت که یک عقلانیت داوری حاکم شود تا افراد و جریان‌های فکری بتوانند منظور یکدیگر را به درستی درک کنند و در نهایت به یک اجماع برسند. راهی جز این وجود ندارد. توجه به این مسئله، اجتناب ناپذیر است.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;"><strong style="box-sizing: border-box;">راه‌های تشخیص پیروان واقعی از مدعیان دروغین مکتب امام چیست؟</strong></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">اندیشه امام چیزی نیست که کسی بتواند آن را مصادره کند یا به راحتی، تفسیرهای غلط از آن ارائه بدهد. به بیان روشن تر اندیشه امام به حدی صلابت دارد و روشن است که نمی‌توان از آن تفسیرهای غلط ارائه کرد. مشکل آنجاست که انتساب به رهبری یا به امام، آلوده به منافع سیاسی و اقتصادی می شود. این درد دهه های اخیر نظام است. بنده به افرادی که به اسم امام و رهبری کاسبی می کنند و برای منافع سیاسی و اقتصادی خودشان کلاه می‌دوزند، اصلاً اعتناء نمی کنم. چون این، تظاهر و کلاهبرداری است. با کلاهبردار اصلاً صحبتی نداریم، چون اصل در گفتگو، قول مخالف و متقابل صادقانه و با گشودگی در برابر نقد است. چگونه می توان با یک متملق ریاکار که اصولا چیزی جز حمایت و تملق را نمی فهمد وارد گفتگو شد. مطمئن هستم یکی از موانع گفتگو و تداوم مشکلات جامعه، وجود همین افراد است و این درد مضاعف ماست.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">حرف کسی را می پذیرم که وقتی از امام یا از رهبری می گوید زندگی‌اش، مؤید موضعش باشد، نه فقط پوششی برای کیسه دوختن سیاسی و اقتصادی برای خودش و گروه ذی نفعش باشد. حالا شما به من بگویید چند درصد از کسانی که دم از خط امام یا دم از خط رهبری می زنند طی چهار دهه گذشته به منافع مادی خودشان سامان نداده اند؟ این دردِ امروز جامعه ایران است.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">جمهوری اسلامی بهترین فرصت شد تا این افراد و جریان ها به نان و نوایی برسند، متظاهرانه هم به نان و نوایی رسیدند و کسی هم توی دهن آنها نزد و بر دارایی و زندگی آنها نظارت نکرد. کسی که در حال و هوای انقلابی خاص قبل از انقلاب به سر می برد و یک زندگی ساده داشت، چرا دفعتاً سر از خانه ها و مِلک های آنچنانی در آورد؟ چرا؟ اگر این انقلاب، اسلامی نبود و ایدئولوژی اسلامی نداشت، این فرصت برای این افراد و امثال آنان به وجود نمی آمد. چرا در طول چهار دهه گذشته ساز و کارهایی تعبیه نشد تا تکاثر و تمرکز ثروت ها، مال ها و قدرت های آنچنانی به وجود نیاید؟ چرا نهادهای دینی، نظریه پردازی و نظارت نکردند؟ چرا در تصدی‌گری نقش آفرینی کردند و وظیفه خودشان را تنها در تصدی‌گری دیدند؟ اینها مشکلات ماست که باید بیان می شد.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">امروز باید به این جمله امام علی که فرمودند «کلمه اش حق است اما انگیزه اش باطل است» با ژرفا و توجه بسیار بیشتری فکر کنیم. باید به گوینده سخن، به حرفی که می زند و غرضی که از بیان آن دارد با معیار حضرت علی دقت کنیم. باید از خودمان بپرسیم که با چه غرضی چنین سخنان زیبا و ظاهراً دینمدارانه و ولایت مدارانه گفته می شود؟</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">متاسفانه این سفره پهن است و افرادی پای این سفره به راحتی به نان و نوا می‌رسند. مدتهاست که افراد، جمهوری اسلامی را فدای خود می کنند در حالی که در جریان پیروزی انقلاب اسلامی این افراد بودند که خود را فدای انقلاب اسلامی می کردند.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">مقام معظم رهبری در جایی بیان کردند «مخالفتی با نظام نباشد» بنده معتقدم با اصل نظام، بله، چون پشتوانه فلسفی، عرفانی، فقهی، تاریخی و هویتی انقلاب را می دانیم، اما ما نظام را صرفا روی کاغذ و ذهن نمی‌خواهیم بلکه روی زمین می خواهیم. بنابراین باید با زشتی های این نظام بی محابا دربیفتیم و متناسب با مبانی و اصول اولیه نظام، سیاست‌ها و رفتارهای سازگاری را مستقر کنیم.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;"><strong style="box-sizing: border-box;">مفاسد ساختاری و فسادهای اقتصادی چه تاثیری بر ریزش سرمایه اجتماعی و شکاف بین بدنه اجتماعی و نظام سیاسی حاکم داشته است؟</strong></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">معتقدم مفاسد ساختاری و فسادهای اقتصادی موجب عمیق تر شدن هر چه بیشتر شکاف بین بدنه اجتماعی و نظام سیاسی شده است. مردم بین ارزش های رهبران انقلاب و عملکرد بدنه فاسد مدیریتی تفکیک قائل نمی شوند بلکه نظام را در حکم یک پیکره واحد می بینند و هر چه فساد می بینند پای کل نظام می نویسند.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">مردم بر دین ملوکشان هستند، یعنی حاکمان هر عملی انجام دهند مردم پیرو و تابع عمل آنها می‌شوند، رنگ حکما و امرای شان را می گیرند. وقتی می گوییم «الناس علی دین ملوکهم» این، امر مطلوبی نیست، هر چند که یک واقعیت اجتماعی است. یعنی هرچه نا درستی و بدی در ظاهر زندگی مردم مشاهده می‌شود ریشه اصلی آن تا زندگی خصوصی مسؤولان قابل ردیابی است.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">مردم وقتی می‌بینند مسؤولان آنها ساده زیست نیستند و فقط شعار می دهند و دسترسی به قدرت و ثروتِ بیشتر برای زندگی و رفاه بیشتر برای خود و اطرافیانشان دارند، اگر نگوییم آلوده می شوند از نظام منزجر و زده می شوند، حالا شما برای آنان مدام دلیل و استدلال بیاورید که عمل مسؤولانِ فاسد هیچ ربطی به آرمان های انقلاب اسلامی و اندیشه امام و رهبری ندارد.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">مسؤولان باید مراقبت و دقت فوق‌العاده زیادی داشته باشند تا آلودگی داخل قدرت سیاسی نشود، اگر هم شد، باید با آن مقابله کرد تا در جامعه گسترده و نهادینه نشود و واکنش ناامیدانه یا همرنگ شدن جامعه با باطن زندگی مسؤولان را در پی نداشته باشد. مردم وقتی چنین عملکردی از مسؤولان می بینند با خود می گویند آنان به ما نیرنگ زدند پس چرا ما چنین نکنیم، آن وقت هم به دولت نیرنگ می زنند و هم به خودشان، به همین دلیل با رواج نیرنگ و دروغ در جامعه روبرو می شویم.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">یا حکومت اسلامی نباید راه می انداختیم یا به شیوه های مختلف باید ساختارهای اجرایی و نظارتی ای تعبیه می کردیم تا مردم عدالت اجتماعی را به چشم ببینند و زندگی اخلاقی و معنوی مسؤولانشان را به الگوی زندگی خودشان مبدل کنند. اما متاسفانه از دیدن چنین الگویی در زندگی مسؤولان فاصله زیادی داریم.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">جمهوری اسلامی گفتمانی دارد که این گفتمان ریشه دار است و امیدوارم همچنان حفظ شود تا به اتکای آن بتوانیم به نقد سیاست ها و رفتارهای ناموجه مسؤولان بپردازیم و دست به اصلاحات اساسی بزنیم. اصولگرا و اصلاح طلب که دم از اسلام و انقلاب می زنند باید به روشنی از اصولِ اصلاحات مدنظرشان سخن بگویند و بگویند قصد دارند چه چیزی را اصلاح کنند و منشور عمل خود را برای جامعه تبیین کنند و فقط شعار ندهند.</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 12px; line-height: 1.6em; font-family: IRAN, verdana, tahoma; font-size: 15px;">وضعیت امروز ما مثل شلوار چهل تیکه است. نگرش منظومه‌ای، مدیریت فقهی، دیالکتیکِ دلیل و علت، اقتصاد و فلسفه اقتصادی نظام، مبهم و نامشخص است و هر دولتی سر کار آمد به صورت کاریکاتوری سیاست هایی را دنبال کرد و تحویل دولت بعد داد و این چرخه تا امروز ادامه یافته است. چه کسی متضرر شد؟ مردم. وقتی مردم ضرر می‌کنند مقصر ضررشان را نظام و انقلاب می دانند و با عملکردی که در زندگی مسؤولان همچنان شاهد هستند چرا نباید پای نظام و انقلاب بنویسند؟</p></div></div> text/html 2020-06-01T08:38:16+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس انقلاب بدون مردم نزد امام معنا نداشت(۲) http://afrough.mihanblog.com/post/1666 <p dir="RTL" style="text-align: center; border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font face="arial, helvetica, sans-serif" size="5" color="#990000"><b style="">انقلاب بدون مردم نزد امام معنا نداشت(۲)</b></font></p><hr><br><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>وقتی گفتیم حکومت فی نفسه هدف نیست، یعنی قابل نقد است</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">اگر هدف در وسیله خود را نشان ندهد، آن وسیله متناسب با هدف نیست و چنانچه به این ظرایف توجه نکنیم با مشکل مواجه می‌شویم و به این وادی فرو می غلتیم که حفظ حکومت تحت هر شرایطی واجب است حتی به قیمت نادیده گرفتن عدالت اجتماعی، اخلاق، معنویت و معرفت خدا و... این به معنای اباحه گری در سیاست بوده که بدترین فعل اخلاقی است. هدف وسیله را توجیه نمی‌کند و هدفی که وسیله خود را توجیه کند، هدف خوبی نیست. بنابراین اگر قرار باشد یک نادوگانه‌نگری بین ابزار و هدف یا میان حکومت و غایاتش باشد، ابزار باید از جنس هدف باشد. از این رو، عباراتی که به امام نسبت داده و بعضاً در قالب حکم حکومتی تفسیرش کرده اند باید مورد بحث قرار گیرد.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">بعد از اینکه من در یک برنامه تلویزیونی عبارتی از امام نقل کردم، با تأسف یکی از امامان جمعه گفت حکومت را نمی‌توان نقد کرد. این حرف به چه معناست؟ اگر حکومت فعل وسیله است، به طریق اولی می‌توان آن را نقد کرد. وقتی گفتیم حکومت فی نفسه هدف نیست، یعنی قابل نقد است. شما نمی‌توانید هر رفتار و&nbsp; اقدامی که در جمهوری اسلامی می شود را به این بهانه که قرار است در راستای اهداف غایی باشد، نقد نکنید. ما نمی‌توانیم فعل سیاسی یا حکومت اسلامی را نقد نکنیم.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>اگر فقه حکومتی را مطرح می‌کردیم اسیر چنین ابهاماتی نمی‌شدیم</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">در نقد حکومت‌اسلامی نیز باید از همان اهداف و غایات استفاده کنیم. یعنی باید ببینیم که تا چه اندازه سیاست‌ها در راستای اخلاق و معنویت بوده و عدالت‌جویانانه هستند و معرفت‌خدا را نشر می‌دهند؟ تفسیرهای اشتباه تا حدی منسوب به بحثی از امام هم هست. یعنی عده ای به عباراتی از ایشان استناد کرده و این تفسیر غلط را ارائه می‌دهند. به نظر من باید این بحث را باز کرد و به اجتهاد کشاند و شاید می طلبد که همایشی در این خصوص برگزار یا یک کار فکری صورت گیرد که مقصود از این نظرات چه بوده؟ و اینکه آیا محدود به شرایط، زمینه یا قرینه خاصی بوده است یا خیر؟</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">تا آنجا که من به خاطر دارم، زمینه و قرینه این نظرات امام به بحث هایی برمی‌گردد که در نمازجمعه مطرح شد و آنجا بحث‌های اسلام را به احکام فرعی تقلیل دادند و امام آمدند در برابر فقه مصطلح و فردگرا، بحث«حکم حکومتی»را مطرح کردند. به نظرم حکم حکومتی خودش محصور به شرایطی خاص بوده و قیدبردار است. اما اگر فقه حکومتی را مطرح می‌کردیم اسیر چنین ابهاماتی نمی‌شدیم و می‌توانستیم پاسخ مبنایی‌تری ارائه دهیم.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>امروز فاقد فقه حکومتی هستیم</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">چرا که فقه حکومتی، حکم حکومتی را هم در برمی‌گیرد. این فقه سیستماتیک‌تر، منظومه‌ای‌تر و به تعبیری دیگر جدی‌تر است. زیرا مجبوریم که در آن به مبانی فلسفی و اجتماعی نیز توجه کنیم و&nbsp;بگوییم که اسلام دینی فردگرا نبوده و فقه صرفاً فردی نیست و تنها به جنبه جمع جبری نمی‌اندیشد. به نظر من همانطور که امام فقه فردی و مصطلح را یک گام به جلو برد و آن را تبدیل به حکم حکومتی کرد، فقهای ما نیز باید یک گام جلوتر رفته و آن را در قالب فقه حکومتی مطرح کنند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">ما امروز فاقد فقه حکومتی هستیم و اگر آن را مطرح کنیم خواه ناخواه باید مسائل فلسفه سیاسی و اجتماعی هم مطرح کنیم و در صورت مطرح کردن آنهاست که کشور از بن بست خارج می‌شود. بی‌تردید کشور ما امروز اسیر یک بن‌بست شده و با مطرح‌کردن فقه حکومتی زمینه برای یک دیالکتیک بین دلیل و علت یا ایده‌ها و مردم فراهم می‌شود. از آثار امام می‌توان چنین استنباط کرد که ولی فقیه یک مقوله شخصیتی است نه شخصی. یا به تعبیری دیگر یک مقوله بیناذهنی است نه فردی.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>ولی فقیه در محدوده فقه فردی نیست</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>یکی از مواردی که&nbsp;از سوی منتقدان و مخالفان نظام به کار می رود، کلمه اطلاق در ولایت مطلقه فقیه است که کسی به معنای خاص فقهی با آن مواجه نمی شود بلکه چیزی شبیه دیکتاتوری و استبداد معنا می شود، به نظر شما&nbsp;امام در آن مقطع چه مقصودی از به کار بردن این اطلاق داشتند؟</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">با توجه به برداشتی که از این عبارت دارم، امام با بیان آن می‌گویند که اختیارات سیاسی و اجتماعی پیامبر و ائمه معصومین قابل تسری به ولی فقیه است. این امری طبیعی بوده و یک فهم فلسفی سیاسی نیز از آن وجود دارد. پس یکی از معانی «مطلقه» این است. ولایت‌فقیه تنها محدود به موضوعات شخصی نبوده و شامل امور اجتماعی و سیاسی، اعم از مستحدثه و جاری و غیر مستحدثه هم می‌شود. عده ای در گذشته بحث می کردند که محدوده اختیارات ولی فقیه در محدوده فقه فردی و مصطلح است. لذا ولی فقیه در محدوده فقه فردی نیست و حکومت اقتضائاتی دارد که برای پاسخگویی به آن اقتضائات، باید واژه مطلقه را به کار برد.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">اما باید توجه داشت که با توجه به مقوله بیناذهنیت ولایت فقیه و مولفه‌هایی که مربوط به مصلحت معطوف به حکم حکومتی و ابعاد علمی و اخلاقی ولی فقیه می‌شود، برخلاف تصور عده ای ولایت مطلقه فقیه به شدت مقیده است. مقید به مقوله علم و بیناذهنیت فقه، مقید به مصلحت در موارد حکم حکومتی و مقید به اخلاق و عدالت است.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>ولی فقیه باید مقید باشد</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">امام در باب ولی فقیه می‌گوید که اگر ولی فقیه گناه کوچکی مرتکب شد از ولایت ساقط است. این بدان معناست که ولی فقیه باید مقید باشد. بنابراین، این مطلقه اصلا جنبه شخصی ندارد و اگر بخواهم پاسخی صریح به شما بدهم هیچ شبهه دیکتاتوری ندارد. زیرا وجه ممیزه دیکتاتوری این است که شخصی بوده و فرد در آن بر اساس اندیشه و رأی شخصی خودش تصمیم می‌گیرد. بیناذهنی بودن یعنی فقیه دیگری هم بتواند به منابع و ادله ولی فقیه دسترسی داشته باشد، البته قدرت تشخیص و خلاقیت در برداشت مقوله دیگری است. شاید یکی از ویژگی هایی که ولی فقیه را از سایر فقها متمایز می کند همین قدرت تشخیص و خلاقیت در برداشت ها باشد. به هرحال امام وقتی مقوله مصلحت و حکم حکومتی را مطرح کردند، برای اینکه شخصی نشود بلافاصله مجمع تشخیص مصلحت نظام را تشکیل دادند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">بر اساس فهمی که از آثار و اندیشه‌های امام دارم، هیچگاه نمی توانم به این نتیجه برسم که ولایت مطلقه فقیه یعنی ولایت یک فرد با تصمیم و نگاه شخصی. بنابراین مقوله قاعده مندی و بیناذهنیت نه تنها برای امام که برای پیامبر نیز امری جدی بوده است. امام در کتاب ولایت فقیه عبارتی می‌آورند که «حتی رأی شخصی پیامبر هم در حکومت نافذ نیست» که متاسفانه کسی به آن توجه نمی‌کند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="text-align: right; border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-style: inherit; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>امام&nbsp;این را مفروض می دانست که فقه باید متوجه نیازها باشد</b></font></span></p><p dir="RTL" style="text-align: right; border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-style: inherit; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>در همین بحث مطلقه، انگار امام می خواستند توازنی میان فقه و نیازهای روز ایجاد کنند. یکی از شواهدش هم همین بحثی است که درباره مجمع تشخیص مصلحت اشاره کردید. ایشان قبل از تشکیل مجمع در سال 66 می گفتند که اگر دوسوم نمایندگان مجلس اصرار بر مصوبه خود داشته باشند، آن مصوبه اجرا شود. آیا این برداشت درست بوده؟</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">پاسخ به این سوال هم بله است هم خیر، اسلام در همه ابعاد خود برای پاسخ به نیازهای انسان آمده است. یعنی توجه به نیازهای واقعی انسان باید بر اسلام حاکم باشد. در نگاه امام نیز فقه باید پاسخگوی نیازها باشد چه فقه فردی چه حکومتی، بنابراین عرف الزاماً «نیاز» نیست. چرا که ممکن است عرفی مطابق با نیازی واقعی باشد یا نباشد. فقه و اسلام باید به نیازهای واقعی مردم توجه داشته باشد. امام هم که به فلسفه فقه توجه ویژه ای داشت و این را مفروض می دانست که فقه باید متوجه نیازها باشد. بنابراین اگر بخواهد متوجه نیازها باشد حتما باید به شرایط زمانی و مکانی توجه داشته باشد.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">ما نباید صرفا بر اساس بایدها و نبایدهای ایدئولوژیک کشور را اداره کنیم. حتی اگر این بایدها و نباید‌های ایدئولوژیک، فقه معقول باشد. امروز ما نیازمند فقه منبسط هستیم. این فقه زمانی حاصل می‌شود که توجه به عرصه علیت، تاثیر و تاثر مردم به عنوان نیازهای واقعی آنها داشته باشد. اگر ما فقه را به عنوان زبان دلیل داشته باشیم، این زبان باید در اثر تاثیرپذیری از زبان علت یا علیت که همان نیازهای واقعی مردم است، منبسط شود. به نظرم فقه منبسط مورد نظر امام هم بوده، چرا که ایشان مدام به زمان و مکان اشاره می‌کردند و می‌گفتند که شما اگر زمان و مکان را در موضوع دخالت دهید، حکم عوض می‌شود.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>تداخل میان دین و جامعه، باعث انبساط دین می‌شود</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">نگاه امام به فقه و دین برخاسته از یک تعامل عموم و خصوص من وجه بین دین و جامعه است. بدین معنا که دین یک امر انتزاعی صرف نیست و باید تعاملی با جامعه داشته باشد. این تداخل میان دین و جامعه، باعث انبساط دین می‌شود.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>مسائلی مستحدثه ای هم وجود دارند که در زمان امام نبوده و بعد از ایشان به وجود آمده مانند فضای مجازی و...آیا انبساطی که می فرمایید شامل این مسائل هم می شود؟</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">بله، حتی می‌توان بحث انبساط فقه و توجه به زمان و مکان را شامل برخی مواضع امام کرد. ایشان می گفتند به زمان و مکان توجه کنید. این شامل برخی مواضع محتوایی امام هم می‌شود. این قاعده به شما اجازه می‌دهد که اجتهادی درباره برخی مواضع امام داشته باشید. مثلاً امام در جایی اصرار دارند که روحانیت تصدی‌گری کند. اما این تصدی گری نقش نظارت و نظریه پردازی را تحت الشعاع قرار داده است. باید گفت که موضع امام در آنجا برحسب ضرورت‌هایی بوده است. باید بین سه نقش تصدی، نظارت و نظریه پردازی در تفسیر رابطه دین و سیاست تعادلی به وجود آورد.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>متجددان و دینداران نباید پُز این را بدهند که متحجر نیستند</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">ایشان یک زمانی نظرشان بر نظارت روحانیون بود، بعد حسب شرایط و اقتضائاتی بحث تصدی‌گری را مطرح کردند. لذا قطع نظر از خاستگاه سیاسی و&nbsp; اجتماعی و فرهنگی برخی مواضع امام، ما می‌توانیم این قاعده کلی را برای برخی مواضع ایشان به کار بریم. برمبنای آن نیز می‌توان گذشته امام را تحلیل و برای زمان فعلی احکام جدید صادر کرد.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>بحث تحجر‌ستیزی و سکولاریسم از نگاه حضرت امام مانند دولبه قیچی هستند. به نحوی که متحجران از خاستگاه دین حرکت می کند و به این نقطه می رسد و سکولارها از نقطه دیگری.</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;یکی هستند. آنها در نهایت به یک نقطه می‌رسند. یعنی تحجر یک نوع سلفی‌گری و ظاهرگرایی است. ولی سکولاریسم پدیده ای نوظهور بوده که به اومانیسم و لیبرالیسم مرتبط است. هردو یک حرف می‌زنند یکی می‌گوید ما را با سیاست چه کار؟ دیگری می‌گوید ما را با دین چه کار؟ بنابراین هردو جدایی دین از سیاست را می‌خواهند. یعنی متجددان و دینداران نباید پُز این را بدهند که متحجر نیستند. چرا که نتیجه رویکرد هر دوی آنها یکسان است.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>روح تحجر، قدیم و جدید نمی‌شناسد</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">امروزه فیلسوفانی هستند که سکولاریسم را به لحاظ مفهومی، تحلیلی و تاریخی تایید نمی‌کنند. هیچ نظامی در عالم سکولار نیست و نظام ها تنها در مرتبت غیرسکولاریستی با هم متفاوتند. همچنین سکولاریسم شاید عنوان جدیدی برای وجهی از تحجر باشد. من نمی‌گویم همه سکولارها متحجرند اما جهتی همسو با تحجر دارند. منتها وقتی تحجر را به کار می‌بریم در دایره مسائل دینی است و امام نیز در این دایره به موضوع تحجر پرداختند. ولی اگر تحجر نوعی بی توجهی به زمان و مکان باشد، اگر تحجر در دیالکتیک فقه و جامعه نوعی بی توجهی به نیازهای واقعی مردم باشد، تحجری در قالب جدید است. یعنی خیلی افراد هستند که قالب تحجر را ندارند اما بی‌توجه به نیازهای واقعی مردم هستند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">کسی که در مکتبی با یک مبانی فکری مقابل خیلی از مسائل می‌ایستد و توجهی به ضرورت های مکانی و زمانی ندارد هم متحجر است. روح تحجر، قدیم و جدید نمی‌شناسد. اگر بیشتر به روح تحجر توجه کنیم نه به سابقه تاریخی آن در همین جامعه فعلی و در دنیای امروز، متحجران زیادی داریم. بی‌توجهی به تغییر و فلسفه تغییر وجه مشترک متحجران سنتی و جدید است. این بی توجهی وجه بارز فلسفه غرب بوده که می تواند هم شامل دینداران شود، هم ملحدان و کسانی که اومانیستی فکر می‌کنند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>ممکن است کسی ادعا کند که متحجر نیست ولی در اوج تحجر باشد</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این در اندیشه امام بود که می گفت فقه و جامعه، موضوع، زمان، مکان و تغییر حکم. این بحث مهمی است که کمتر به آن توجه شده است. برخی فکر می کنند که دنیای جدید مدرنیته و سکولاریسم، متحجر نیستند. در حالی که آنها نیز به دلیل اینکه به تغییر بی‌توجه اند، متحجرند. باید معنای زیربنایی‌تری برای تحجر تعریف کنیم تا اسیر تاریخی‌نگری صرف نشویم. ممکن است کسی ادعا کند که متحجر نیست ولی در اوج تحجر باشد. شاید هم به کسانی لقب متحجر داده شود ولی آنها به فلسفه تغییر توجه داشته باشند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>مشاهده می کنیم که بعد از رحلت ایشان عده ای تلاش می کنند نقش مردم را از دیدگاه امام کمرنگ نشان دهند و این ادبیات در گفتار برخی افراد وجود دارد و حتی گاهی می گویند مردم چه کاره هستند؟ به نظر شما این مسأله و همین طور موضوع وحدت و مشارکت مردم &nbsp;تا چه اندازه از دیدگاه امام مهم بوده است؟</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">پاسخ به این سوال اندکی سخت است. من تنها می‌توانم بگویم که امام مردم را ولی‌نعمت می‌دانستند و برای مشارکت مردمی جایگاه بالایی قائل بودند. امام برای عرصه علیت و نیازهای واقعی، تاثیر و تاثر و قدرت اجتماعی جایگاه بالایی قائل بودند. اصلا منشاء انقلاب اسلامی، قدرت اجتماعی بود نه قدرت سیاسی و امام برخاسته از قدرت مدنی و اجتماعی بود.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="text-align: right; border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-style: inherit; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>انقلاب بدون مردم نزد امام معنا نداشت</b></font></span></p><p dir="RTL" style="text-align: right; border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-style: inherit; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">نباید خدای ناکرده قدرت سیاسی برخاسته از قدرت اجتماعی، به سمت و سویی حرکت کند که مردم را نادیده بگیرد. اگر می‌خواهیم نبض زمان و مکان بزند و اسیر قفل شدگی تاریخی نشویم، اگر می‌خواهیم به فلسفه تغییر توجه کنیم و اتفاق جدیدی در کشور بیفتد، حتما باید به مردم توجه کنیم. این نوع نگرش در دیدگاه امام جایگاه بالایی دارد. امام در جایی قریب به مضمون می‌گویند که مشارکت مردم بدین معنا نیست که تنها الله اکبر بگویند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">انقلاب بدون مردم نزد امام معنا نداشت. مردم برای امام ابزار نبودند بلکه هدف بودند. امام در سال 43 در بیاناتی می فرماید: «آقا دولت مال مردم است، بودجه مملکت از جیب مردم است. شما نوکر مردم هستید. دولت ها خدمتگزار مردم هستند. هی لفظا نگویید من خدمتگزار و تو سر مردم بزنید و این ارباب‌های بیچاره تان را پایمال کنید». در جای دیگر پس از انقلاب می‌فرماید: «حکومت ها باید خدمتگزار ملت ها باشند. چنانچه در اسلام این سیره بود که حکومت در خدمت مردم بود و ارتش در خدمت مردم بود. حکومت ها از مردم منشأ می‌شدند و ارتش نیز از آنها و اگر حکومت‌ها و ملت ها به سیره رسول اکرم(ص) و ائمه معصومین عمل می‌کردند، آرامش در همه جا برقرار بود و این اختلاف ها و خونریزی ها نبود».</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">شما اگر در آثار امام کلمه «ولی نعمت» را جستجو کنید، به موارد زیادی برمی‌خورید.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>امام فرمودند&nbsp;مردم را در صحنه حاضر نگه دارید&nbsp;</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>ما در کتاب «ولایت فقیه» حضرت امام نقش مردم را به گونه ای که در آثار بعد از پاریس تا ایران مشاهده می کنیم، پررنگ نمی بینیم. آیا امام تفاوتی بعد از این دوران قائل می شد؟</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">کتاب ولایت فقیه مربوط به سال 49 است، خب همین جملاتی که من از ایشان خواندم مربوط به سال 4۳ بود. ایشان در آن کتاب بر مدار ولایت فقیه صحبت‌هایی را مطرح می کند و برای جاانداختن مطالب به آیات و احکام استناد می‌کنند. اتفاقا در همان جا می گویند ولایت فقیه چیز عجیبی نیست و آگاهان به فقه باید حکومت کنند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">ایشان در سال 62 می فرمایند: « مردم را در صحنه حاضر نگه دارید که آنچه انقلاب و ایران را حفظ کرده، حضور مردم در صحنه است. در تمام دنیا مردمی به خوبی مردم ایران پیدا نمی شود. امروز مردم پشتیبان انقلاب اسلامی و دولت هستند. پشیبانی آنها از دولت به خاطر این است که دولت را اسلامی می‌دانند و می دانند که طرفداری از دولت طرفداری از اسلام است. تنها به این خاطر است که از دولت پشتیبانی می‌کنند و این پشتیبانی را باید حفظ کنند».</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b>امام عنایت ویژه‌ای به اقشار محروم داشتند</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">ما در آثار امام زیاد داریم که به جایگاه مردم و نقش مردم اشاره شده است. اما وقتی پای مردم را وسط می کشیم باید توجه داشته باشیم که امام عنایت ویژه‌ای به اقشار محروم داشتند. کتابی به عنوان هندسه انقلاب چاپ شده که برگرفته از بیانات رهبر کبیر انقلاب حضرت امام و بر اساس بیشترین و تکرارپذیرترین واژه هایی است که ایشان به کار برده، است. اولین واژه‌ای که امام بیشتر از همه به کار برده «مردم» است، دوم «استقلال»، سوم «تدین و پایبندی به اسلام»، چهارم «مبارزه با استکبار و زورگویی»، پنجم«فلسطین» و بالاخره ششم &nbsp;«توجه به معیشت مردم و رفع فقر» بوده است.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">وقتی امام می‌گوید«مردم» باید به این توجه داشت که ایشان یک نگرش عدالتخواهانه اجتماعی داشتند. نگرش فقرستیزانه، یعنی درست است که مردم واژه ای مشکک است، ولی در این بین امام یک نگاه ویژه به محرومین و توجه خاصی به موضوع عدالت اجتماعی داشته است.</font></p> text/html 2020-06-01T08:36:21+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس انقلاب بدون مردم نزد امام معنا نداشت (۱) http://afrough.mihanblog.com/post/1665 <p dir="RTL" style="text-align: center; border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font face="arial, helvetica, sans-serif" style="" size="5" color="#990000"><b style="">&nbsp;انقلاب بدون مردم نزد امام معنا نداشت(۱)</b></font></p><hr><br><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" style="" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">پایگاه خبری جماران، سعید گیتی آرا:</span>&nbsp;<span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">یکی از تاکیدات حضرت امام مقابله با تحجر بوده است و از دیدگاه ایشان، تحجر و سکولاریسم به مثابه دولبه یک قیچی عمل می کنند. این موضوع بهانه ای شد تا دیدگاه عماد افروغ را درباره تحجرستیزی&nbsp; در شخصیت امام جویا شویم.&nbsp;</span></b></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" style="" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><b><br></b></span></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">از نگاه افروغ اگر موضع امام درباره جدایی دین از سیاست را به درستی درک کنیم، می‌توانیم به موضع ایشان درباره تحجر هم پی‌ببریم.&nbsp;</span><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">وی همچنین باور دارد که&nbsp;نباید با عبارات امام برخوردی گزینشی جناحی و سیاسی و غیر‌معرفت‌شناسانه شود.&nbsp;</span></b></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><br></span></font></p><div id="view_inline_agahi" style="border: 0px; margin: 0px auto; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 338.438px; text-align: justify;"><aside class="zxc pad-l16 noprint" style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px 0px 0px 16px; vertical-align: baseline; overflow: hidden;"></aside></div><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>این جامعه شناس در بخشی از گفت و گوی پیش رو گفت:&nbsp;اگر تحجر نوعی بی توجهی به زمان و مکان باشد، اگر تحجر در دیالکتیک فقه و جامعه نوعی بی توجهی به نیازهای واقعی مردم باشد، تحجری در قالب جدید است. یعنی خیلی افراد هستند که قالب تحجر را ندارند اما بی‌توجه به نیازهای واقعی مردم هستند.</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>متن کامل گفت و گوی عماد افروغ با خبرنگار جماران را در ادامه بخوانید:</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">امام خمینی(س) معمولا با عناوین مختلفی چون رهبر کبیر انقلاب، معمار انقلاب و... شناخته می شود. در این میان آیا می توان میراث سیاسی ایشان را برای نسل امروز بازگو کرد؟ نظر ایشان در مورد تحجر چیست؟</font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">بازگو کردن میراث سیاسی در تراز حضرت امام با آن صبغه فلسفی، عرفانی، کلامی، فقهی و سیاسی کار ساده‌ای نیست. لذا باید اجازه داد تا شخص مورد سوال قدرت مانور داشته باشد و بتواند برداشت‌های خود را بازگو کند. راهی هم جز این نیست. ما برحسب بحثی دقیق معرفت شناختی نمی‌توانیم درکی مطابق واقع داشته باشیم. بنابراین معرفت‌ها و برداشت‌ها در عین گشوده بودن در برابر نقد، نسبی هستند و هیچ معرفتی نمی‌تواند ادعای انطباق با واقع را کند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>وقتی برداشت خود را از امام خمینی می‌گویم، آزادتر هستم</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">لذا من قصد دارم برداشت خود از امام را بازگو کنم و این ادعا را ندارم که مطابق با اندیشه‌های ایشان صحبت می‌کنم، بلکه ادعاهای خود را در معرض نقد قرار می‌دهم تا دیگران آن را نقد کنند. در عین حال معتقد نیستم که اگر معرفت‌ها نسبی هستند، حقیقت نیز امری نسبی است. حتی داوری‌ها نیز نسبی نیستند و این‌گونه نیست که همه برداشت‌ها درست بوده باشد.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">وقتی برداشت خود را از امام خمینی می‌گویم، آزادتر هستم. زیرا این دست مصوبات که هرکس نقل قولی به امام نسبت دهد باید مستند باشد و به تایید مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام برسد، هرچند در جای خود و بعض موارد نیکوست اما عملاْ دست رجوع آزاد و نقل های ته‌نشین شده ذهنی و خلاقانه افراد از ایشان را می‌بندد و حتی می‌تواند منجر به کنار گذاشته شدن استناد غیر‌مستقیم و شهودی از ایشان و در نتیجه پر‌دادن افکار ایشان از صحنه حیات فکری و اجتماعی شود. لذا ترجیح می دهم از عبارت قریب به مضمون استفاده کنم.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>نباید قابلیت استناد به مضامین و محتوای کلامی امام را از مردم&nbsp;بگیریم</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>البته این موضوعی که می فرمایید در بحث خاطرات نیست و تنها مربوط به نقل قول هایی می شود که به سخنرانی ها و بیانات امام برمی گردد.</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">نباید برای جلوگیری از کسانی که می‌خواهند سوءتعبیر کنند یا نقل قولی به امام نسبت دهند، قابلیت استناد به مضامین و محتوای کلامی ایشان را از مردم و نخبگان بگیریم. مسلماً یکی از راه‌های فراری دادن نخبگان و مردم از امام همین است که فرد نتواند ته‌نشین شده‌های ذهنی خود را از امام بازگو کند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">نباید به گونه‌ای باشد که برای هر نقل قول مستقیم، غیرمستقیم یا مضمونی از امام، نامه ای به موسسه تنظیم و نشر آثار ایشان نوشته و تأییدیه‌ای گرفته شود. مسلما با چنین رویکردی هیچ ناشری به سراغ حضرت امام نخواهد رفت. البته بنده، حسب عضویتم در شورای نظارت بر نشر کتاب در این‌باره نظری دادم و صواب هم تشخیص داده شد. اینکه اگر پیشتر آثاری از مؤسسه منسوب به فرد بزرگواری چاپ شده و به آن استناد شود کافی است، این‌گونه نباشد که دوباره برای هر نقل قولی از آن بزرگواران کسب اجازه صورت گیرد.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>امام(ره) مخالف جدی سکولاریسم بود</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">نباید دست نخبگان را بست و برای کسانی که خاطرات، مطالعات و تحقیقاتی درباره امام دارند، محدودیت قائل شد. البته من می‌دانم که نیت موسسه تنظیم و نشر آثار امام خیر است و نمی‌خواهد مطلب غلطی به امام نسبت داده شود. ولی این نیت صواب نباید باعث جلوگیری از صد صواب دیگر شود. فراموش نکنیم کسی که مضمونا به امام استناد می‌کند، مجبور نیست که بلافاصله متن اصلی آن را بیاورد.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">باید اجازه داد افراد به آسانی بتوانند برداشت‌های خود از امام را بازگو کرده و پای برداشت‌های خود بایستند. &nbsp;بگذریم، درخواست من این است که از حرف هایم چیزی سانسور نشود. زیرا سانسور سکه ای رایج بوده که چپ و راست هم نمی شناسد.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">سوال درباره میراث سیاسی امام با اینکه عبارتی کوتاه است، ولی پاسخی سخت و پیچیده دارد. بنابراین از آنجا که جنس این سوال گزینش بردار است، من نیز ناچارم گزینشی پاسخ دهم. امام(ره) مخالف جدی سکولاریسم بود&nbsp;و می‌توان آن را بسط داد و به جنبه‌های دیگر حیات بشری هم مربوط کرد.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>امام مخالف هرگونه دوگانه‌نگری بودند</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">امام مخالف هرگونه دوگانه‌نگری بودند و تفکری ناثنوی، فلسفی و عرفانی مبتنی بر وحدت در عین کثرث داشتند. یک نگاه منظومه ای و نگرشی دیالکتیکی مبتنی بر تمایز در عین اتصال که شامل علم و دین، دنیا و آخرت، فرد و جامعه، حوزه و دانشگاه و تمامی عرصه ها می‌شود. همانطور که در ابتدای پاسخم گفتم، امام از جمله مخالف جدی جدایی دین از سیاست بوده و همین جدایی دین از سیاست، مبنای تعریف و تدقیق ایشان درباره «تحجر» مورد سؤال شما است.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">در واقع اگر این موضع امام را به درستی درک کنیم، می‌توانیم به موضع ایشان درباره تحجر هم پی ببریم. سکولاریسم در واقع خاستگاه فلسفی و عرفانی کلانی درقالب تفکر ناثنوی ایشان دارد که می تواند متأثر از فیلسوفان گذشته از جمله ملاصدرا نیز باشد. شکی نیست که امام متفکری صدرایی بود. شما در تقریرات فلسفی ایشان که به کوشش «مرحوم عبدالغنی اردبیلی» تدوین و تنظیم شد، می‌بینید که تا چه اندازه به ملاصدرا ارادت و به اصالت وجود و تفکر منظومه ای باور داشته اند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>نباید فراموش کنیم که «حکومت اسلامی» هدف نیست بلکه ابزار است</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">با اینکه امام جدایی دین از سیاست را به هیچ وجه برنمی‌تابند، اما دقایق و ظرایفی در این خصوص وجود دارد. یعنی به رغم اینکه امام معتقد به دین سیاسی بوده و ادلّه ای از جمله تشکیل حکومت از سوی پیامبر اکرم(ص) و حضرت امیر(ع) اقامه می کنند اما هدف حکومت را استقرار عدالت اجتماعی و معرفت خدا می دانند. اگر سیاست را «حکومت» بگیریم، ایشان هدف غایی را حکومت نمی‌دانست. زیرا اگر حکومت را هدف غایی می دانست جای طرح&nbsp; این سوال بود که فرق امام با معاویه یا ماکیاولی چیست؟ به دلیل اینکه آنها هم غایت حیات سیاسی را حفظ حکومت می‌دانستند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">امام به رغم اینکه هیچ گرایشی به جدایی دین از سیاست نداشت، اما روح دین را حاکم بر سیاست می‌دانست. از نظر ایشان «سیاست» گام اول است. یعنی تقدمی رتبه ای و زمانی دارد نه غایی. بدین معنا که اگر دین اهدافی دارد، لازمه تحقق آن اهداف و آرمان‌های کلان، برپایی یک حکومت است. بی تردید بدون تشکیل و برپایی حکومت اسلامی امکان تحقق بسیاری از ارزش‌ها نخواهد بود. در عین حال نباید فراموش کنیم که «حکومت اسلامی» هدف نیست بلکه ابزار است.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>اسلام دینی سیاسی است و جدایی از سیاست را برنمی‌تابد</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">«فعل سیاسی» فعلی مشروط است نه مطلق، یعنی برای چیزی باارزش می‌شود و فی نفسه ارزشی ندارد. امام نقل به مضمون می‌فرمایند تمام تشکیلاتی که از صدر اسلام تاکنون بوده، برای عدالت اجتماعی و معرفت خدا بوده است. به باور من، مهم‌ترین میراث سیاسی امام این بوده که اسلام دینی سیاسی است و جدایی از سیاست را برنمی‌تابد. اما قدرت سیاسی فعل هدف نبوده، و جنبه‌ای مشروط دارد.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">امام به دو روایت اشاره می‌کنند یکی «<em style="border: 0px; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">الحسن و الحسین امامان قاما او قعدا</em>» یعنی امام‌حسن(ع) و امام‌حسین(ع) «امام» هستند چه قیام کرده باشند چه قعود. تحت هر شرایطی امام هستند، اما ولی‌فقیه نمی‌تواند تحت هر شرایطی امام باشد. امام برای ولایت‌ فقیه آن روایت مشهور را می‌آورند که «بُنِیَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ عَلَى الصَّلَاةِ وَ الزَّکَاةِ وَ الصَّوْمِ وَ الْحَجِّ وَ الْوَلَایَةِ وَ لَمْ یُنَادَ بِشَیْ‌ءٍ کَمَا نُودِیَ بِالْوَلَایَةِ» یعنی با ذکر ارکان به این اشاره می‌کنند که هیچکدام اهمیتی به مثابه ولایت ندارند. چرا که ولایت فقیه و زمینه سیاسی اعمال ولایت ضابطه مند است &nbsp;که باعث تحقق آن ارکان می‌شود.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>ولایت باطنی مربوط به غیرمعصومین نیست</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">بنابراین قعود ولی‌فقیه معنا ندارد و برخلاف معصوم اگر ولی‌فقیه قعود کند دیگر امام نیست.&nbsp; مقام ملکوتی و معنوی ائمه ‌معصومین قابل‌تسری به ولی فقیه غیرمعصوم نیست. این بحث را خود امام مطرح و بارها به آن اشاره می‌کنند. ایشان حتی در پاسخ به کسانی که با اغراق از ایشان یاد می‌کنند؛ می‌فرمایند که این نوع صفات مربوط به ما نیست بلکه مختص معصومین است. بنابراین اینکه برخی به ولایت باطنی اشاره می‌کنند، باید گفت که این نوع ولایت مربوط به غیرمعصومین نیست. وقتی گفته می‌شود ولی فقیهی که قعود کرده باشد، امام نیست بدین معناست که باید در دوران غیبت قیامی وجود داشته باشد و آن قیام است که ولی فقیه را موجه می‌کند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">وقتی ولی‌فقیه قیام می‌کند تنها برای برپایی حکومت نیست و حکومت نباید برای او تبدیل به هدف شود. بلکه وسیله ای برای رسیدن به اخلاق، معنویت، عدالت اجتماعی و معرفت خداست. بنابراین اگر «حکومت اسلامی» به عنوان هدف تلقی شود، پس فرقش با ماکیاوللی چه خواهد شد؟ امیرالمومنین(ع) می‌فرماید به خدا قسم من از معاویه سیاستمدارترم، ولی دستم بسته است. باید فهمید چرا امام علی(ع) دست خود را بسته می‌دید؟ اگر امام علی(ع) به عنوان یک رهبر معصوم دینی دستش بسته است، ولی فقیه به طریق اولی دستش بسته خواهد بود.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>نباید با عبارات امام برخوردی گزینشی جناحی و سیاسی و غیر معرفت شناسانه شود</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">در حکومت اسلامی، سایه دین همواره باید بر حکومت مشهود و متجلی باشد و حفظ حکومت در هر شرایطی موجه نیست و اهمیت حکومت اسلامی از باب اهداف غایی آن بوده که فعل هدف هستند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>نه تنها در متن جامعه بلکه در میان نخبگان نیز برخی نقل قول های غیردقیق از حضرت امام گفته می شود که هدف ایشان و جمهوری اسلامی فقط حفظ حکومت است و نه حفظ دین و اخلاق، علاوه بر سخنان امام آنها به اتفاقاتی اشاره می کنند که در این سه چهار دهه اخیر افتاده است. ما امروز چطور می توانیم مسائل را با توجه به مطالبی که در این خصوص گفته می شود، به درستی تبیین کنیم؟</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">به نظر من نباید با عبارات امام برخوردی گزینشی جناحی و سیاسی و غیر معرفت شناسانه شود. همچنین نباید برخوردی صوری و لفظ‌گرایانه با عبارات ایشان صورت گیرد. امام به عنوان فیلسوف و عارف، مخالف جدی تحجر و اخباری‌گری بودند. زیرا اخباریون علاوه بر حذف قرآن و عقل تنها به لفظ تکیه کرده و ظاهرگرایانه مسائل خود را پیش می‌برند و توجهی به روح دین ندارند. بنابراین نفس چنین کاری به مثابه مخالفت با اندیشه امام است.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b>امام&nbsp;تمام تشکیلات صدر اسلام تاکنون را برای عدالت و معرفت خدا می‌دانند</b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><span style="border: 0px; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><b><br></b></font></span></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">باید به تمام آثار امام و روح آن توجه کرد. زیرا همین امامی که برخی چنین برداشتی از اندیشه ایشان می‌کنند، &nbsp;همان‌گونه که اشاره شد تمام تشکیلات صدر اسلام تاکنون را برای عدالت و معرفت خدا می‌دانند. بنابراین خود آن تشکیلات فی نفسه هدف نبوده‌اند. اگر اهداف غایی مهم هستند، برای تحقق‌شان نیاز به برپایی یک حکومت است. از این‌رو، اگر حکومت مهم است و لزوم حفظ آن وجود دارد، به آن دلیل است که آن اهداف مهم هستند. فراموش نکنیم اگر وسیله صرفا وسیله باشد و در جهت اهداف متعالی باقی بماند، باید روح اهداف را در خودش داشته باشد. یعنی اگر حکومت از جنس هدف نباشد، نمی تواند ابزار مناسبی برای تحقق آن باشد. این بحثی بسیار مهم است.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><br></font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">با نگرش ماکیاولیستی به سیاست و حکومت نمی‌توانیم تحقق‌بخش اهداف متعالی اسلام در وجوه اخلاق، معنویت، عدالت و معرفت خدا باشیم. بنابراین اگر بگوییم از دیدگاه امام حفظ هدف در هر شرایطی معتبر است، آن وقت فرق نگاه مطلق‌گرایانه به سیاست، یعنی نگاه ماکیاوللی با امام در چیست؟ اگر وسیله ارزشمند است، بدین خاطر بوده که روح و صبغه ارزش ها در آن است. والا فی نفسه هیچ ارزشی ندارد. بنابراین چنین نگرشی ناموجه بوده و ما را گرفتار یک ثنویت می‌کند.</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;</font></p><p dir="RTL" style="border: 0px; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; text-align: justify;"><br></p> text/html 2020-05-18T17:56:43+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس آرمان‌های انقلاب اسلامی را نمی‌توان در ظرف پهلوی محقق کرد http://afrough.mihanblog.com/post/1663 <p style="text-align: center; box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px;"><font face="arial, helvetica, sans-serif" size="5" color="#990000"><b style="">آرمان‌های انقلاب اسلامی را نمی‌توان در ظرف پهلوی محقق کرد</b></font></p><hr><h3 class="lead" style="text-align: justify; box-sizing: border-box; font-weight: normal; line-height: 24px; color: rgb(40, 30, 30); margin: 20px 3px 2px;"><font size="3" style="" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">یک استاد دانشگاه معتقد است فراموش شدن ظرفیت‌های نظام به مرور رابطه ساختاری خادم و مخدوم را دچار تغییراتی می‌کند، تغییراتی که ماحصل آن طی سالیان گذشته افزایش شکاف و نابرابری بوده است.</font></h3><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify; color: rgb(64, 64, 64);"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">عماد افروغ جامعه‌شناس و استاد دانشگاه در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی&nbsp;<a href="https://www.tasnimnews.com/" target="_blank" style="box-sizing: border-box; background-color: transparent; color: rgb(51, 51, 51); text-decoration-line: none;">خبرگزاری تسنیم</a>،&nbsp;در پاسخ به این سوال که بنظر شما چه ساختارهایی در کشور به تولید نابرابری و افزایش شکاف اجتماعی می‌انجامند، گفت: برعکس آنچه عده‌ای خیال می کنند که بزرگترین مشکل و درد کشور به قدرت مدنی و اجتماعی آن باز می‌گردد اما بزرگترین درد ما درد قدرتِ رسمی کشور است و&nbsp; اتفاقا قدرت اجتماعی و مدنی ما همواره یکی از ظرفیت‌ها و قابلیت‌های نظام در این سالها بوده است.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">&nbsp;از بین رفتن رابطه ساختاری خادم و مخدوم عامل افزایش شکاف اجتماعی</font></strong></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify; color: rgb(64, 64, 64);"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">وی افزود: در نظام جمهوری اسلامی مردم همواره تاثیرگذارترین بُعد نظام سیاسی حاکم بوده‌اند. این تاثیرگذاری چه در شکل گیری انقلاب اسلامی چه در دفاع مقدس و چه در مواجهه با بلاهای طبیعی همچون سیل و زلزله و یا بحران کرونا همواره به خوبی خود را نشان داده است&nbsp;اما در طول این سالها برخی مسئولان نظام جمهوری اسلامی فراموش می‌کنند که این نظام بر پایه چه ظرفیت‌هایی بنا شده&nbsp; و همین مسئله موجب می شود تا به مرور رابطه ساختاری خادم و مخدوم دچار تغییراتی شود. تغییراتی که ماحصل آن طی سالیان گذشته افزایش شکاف و نابرابری بوده که این موضوع در آمارها و مستندات تحلیلی نیز به وضوح قابل درک است.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style=""><font color="#c0392b">&nbsp;</font>ساختار متکی به نفت افزایش‌دهنده فاصله مردم و مسئولان است</font></strong></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify; color: rgb(64, 64, 64);"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: مسئله دیگری که باعث شده&nbsp; برخی ساختارهای رسمی کشور ایجاد کننده نابرابری ها در سطح اجتماع شود، این است که ظرفی که در آن مدیریت اجرایی ما پیش می رود، ظرفی متمرکز است. ظرفی متمرکز و تک محصولی و متکی به نفت که طبعاً زمام آن نیز تماماًً در اختیار دولت است و همین مسئله فاصله میان مردم و مسئولان را به&nbsp; امری اجتناب ناپذیر تبدیل کرده است.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">&nbsp;شعارهای عامه پسند داده می‌شود اما راه تحقق‌اش را نمی‌دانیم</font></strong></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify; color: rgb(64, 64, 64);"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">وی با بیان اینکه در چنین سیستمی، نوآوری ها، ابتکارات و خلاقیت های زیست بوم ما پیشِ پای یک رابطه «مرکز_ پیرامونی» ذبح می‌شود، گفت:&nbsp;متاسفانه ما هیچگاه در مدیریت کشور به ظرف مدیریتی توجه نکرده‌ایم و در بهترین حالت به مظروف توجه شده و صرفاً شعارهای عامه پسندی چون مبارزه با بی عدالتی و گسترش اخلاق مداری را سر داده‌ایم ولی هیچگاه به راه‌های تحقق این شعارها توجهی نشده است. حتی هم اکنون هم که بحث توسعه درون زا و استفاده از ظرفیت‌های بالقوه و بالفعل جامعه و اقتصاد مقاومتی مطرح می‌شود باز هم ظرفِ متمرکزِ متکی به اقتصاد نفتی امکان تحقق چنین هدف‌هایی را به ما نخواهد داد.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify; color: rgb(64, 64, 64);"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">افروغ با تاکید بر اینکه&nbsp; اقتصاد نفتی که چندین دهه است در کشور در حال پیاده سازی بوده، تبدیل به اوج حقارت ما شده است، تصریح کرد: امروز کشورهای بیگانه به راحتی قادرند با تحریم اقتصاد تک محصول ایران، خواسته‌های خود را بر ملت و دولت ما تحمیل کنند. در حالی که قبل از پیروزی انقلاب منتقدان اقتصاد تک محصولی متکی به نفت بر این باور بودند که این سیاست&nbsp; ثمره یک رابطه استعماری است ولی سوال این است که بعد از انقلاب برای اصلاح و برون رفت از چنین ساختار معیوب اقتصادی چه اقدام مشخصی صورت گرفته است؟</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">&nbsp;«آمایش سرزمینی»، تمرکز زدایی و تفویض اختیار به خارج پایتخت</font></strong></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify; color: rgb(64, 64, 64);"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این استاد دانشگاه درباره اینکه برای اصلاح این ساختارها باید چه کار کرد، گفت: سوال اصلی&nbsp;این است که ما تا&nbsp;چه میزان&nbsp; به سمت پیاده‌سازی مقوله «آمایش سرزمینی»، تمرکززدایی و تفویض اختیار به مناطق و شهرهای دیگر به جز پایتخت و شهرهای بزرگ کشور انجام داده‌ایم.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify; color: rgb(64, 64, 64);"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این جامعه‌شناس مطرح با بیان اینکه متاسفانه در شرایط کنونی شاهد هستیم که هر دولتی که سر کار می‌آید بدون اینکه اولویت خود را اصلاح ساختار تک محصولی اقتصاد کشور قرار دهد، در همان ظرف موجود یا به گذران عمر می‌پردازد یا اینکه سعی در آن دارد که جای پای خود را برای مدت طولانی در ساختارهای مدیریتی کشور سفت کند، گفت: کشور ما متاسفانه در حوزه‌های مختلف از حوزه مدیریت گرفته تا حوزه مواجهه جامعه با اتفاقات نامترقبه از جمله سیل و زلزله و اخیرا نیز کرونا، کشوری است که در شرایط غیرعادی نوع دوستی و هم بستگی بالا پیدا می‌کند و ایده‌های&nbsp; اقتصادی نیز تنها در چنین شرایطی به کار می‌افتد ولی در شرایط عادی که بیشتر اوقات نیز همین شرایط بر کشور حاکم است، هیچ گونه فکر و ایده‌ای برای مدیریت بهینه کشور اتخاذ نمی‌شود.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">&nbsp;آرمان‌های انقلاب اسلامی را نمی‌توان در ظرف پهلوی محقق کرد</font></strong></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify; color: rgb(64, 64, 64);"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">وی افزود: بارها تاکید شده که برای تحقق الگوهای مختلف حکمرانی از جمله پیاده‌سازی سیاست اقتصاد مقاومتی ابتدا باید ظرف و ساختار کشور اصلاح شود. مشکل ما امروز این است که می‌خواهیم آرمان‌های انقلاب اسلامی را در درون ظرف پهلوی محقق کنیم. بحث ظرف مدیریتی، بحث بسیار مهمی است و اینکه شما می‌بینید که امروز کشور با معضل تمرکزگرایی دچار است به این دلیل است که هنوز کشور در ظرف پهلوی در حال مدیریت است. در حالی که ظرفی که در دوران پهلوی برای اداره کشور تعبیه شد، با هدف چپاول و غارت منابع کشور بود حال آنکه یکی از عوامل اصلی که منجر به پیروزی نهضت انقلاب اسلامی شد، تلاش برای فروپاشی نظام استثماری شبه سرمایه‌داری بود اما متاسفانه امروز شاهد هستیم که هم چنان چنین رویه‌ای بویژه در حوزه اقتصادی در کشور حاکم است.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box;"><strong style="box-sizing: border-box;"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" style="">&nbsp;مراکز علمی و دینی طرح مشخصی برای فلسفه اقتصادی ندارند</font></strong></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify; color: rgb(64, 64, 64);"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این استاد دانشگاه با بیان اینکه متاسفانه هیچ یک از&nbsp; مراکز علمی و دینی کشور در این 4 دهه برنامه و طرح مشخصی برای فلسفه اقتصادی نداشته‌اند، گفت:&nbsp;امروز نمی‌توان جایگاه مشخصی برای اقتصاد در ایران بیان کرد. تنها در سالهای ابتدایی پیروزی انقلاب اسلامی بود که تئوری های اقتصادی شهید صدر مطرح بود که متاسفانه پرداختن به این تئوری نیز محدود به همان سالها شد و ادامه پیدا نکرد. بنابراین&nbsp; با چنین شرایطی نمی توان این توقع را داشت که در بحث عدالت اجتماعی کارنامه قابل قبولی ارائه دهیم.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify; color: rgb(64, 64, 64);"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">افروع در عین حال خاطرنشان کرد: البته اینکه ما امروز به فکر برون رفت از اقتصاد تک محصولی متکی به نفت هستیم مسئله بسیار مبارکی است ولی مسئله این است که این هدف با چه طرح و نقشه‌ای می‌خواهد پیاده سازی شود؟&nbsp;در حالی که این امر واضحی است که قانون اساسی بدون تعریف ظرف غیرمتمرکز، جوابگوی اهداف و آرمان‌های ساختار و نظام جمهوری اسلامی نیست.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify; color: rgb(64, 64, 64);"><font size="3" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">این استاد دانشگاه&nbsp; گفت: بنده در گذشته در مقاله‌ای تحت عنوان چالش های انقلاب اسلامی اشاره کرده بودم که یکی از چالش های نظام این است که فاقد یک تفکر منظومه‌ای است. البته بسیاری از مسئولان در سخن مدعی این هستند که اندیشه امام خمینی پاسخگوی تمامی نیازهای کشور خواهد بود ولی هیچگاه نمی‌توانند به شکل دقیق درباره منظومه فکری حضرت امام (ره) در ابعاد اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی سخن بگویند و نحوه حرکت نظام در راستای این منظومه فکری را تشریح کنند. اینکه دولت‌های مختلف بی ارتباط با یکدیگر تنها در پی دنبال کردن تعدادی شعار و برنامه‌های کاریکاتوری باشند که نمی‌شود منظومه فکری.</font></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 18px; text-align: justify; color: rgb(64, 64, 64);"><font size="3" style="" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif">افروغ در پایان اظهاراتش گفت: عدالت در تولید زمانی فراهم می شود که ما به سمت آمایش سرزمینی و فرصت سازی برای مردم برویم که این کارها باید توسط دولت صورت گیرد. اما به فرض اینکه تمامی مشکلات تولید بر سر راه مردم و تولید کننده برداشته شود نیز مشکل دیگری که در راستای تحقق این مسئله وجود دارد، نگاه امنیتی و سیاست زده ای است که در میان بخش های مختلف کشور حاکم است که تا وقتی این نگاه اصلاح نشود، نمی توان انتظار داشت که در مسیر جهش تولید توفیق مدنظر را داشته باشیم.</font></p> text/html 2020-05-11T09:21:25+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس ایکنا اسیر تفسیرهای قشری نشد / جامعیت رسانه دینی و لزوم توجه به تئوری «حقوق شهروندی» http://afrough.mihanblog.com/post/1662 <div dir="rtl" style="text-align: center; box-sizing: border-box;"><font face="arial, helvetica, sans-serif" size="5" color="#990000"><b style="">ایکنا اسیر تفسیرهای قشری نشد / جامعیت رسانه دینی و لزوم توجه به تئوری «حقوق شهروندی»</b></font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box;"><font size="3"><br></font></span></div><hr><br><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box;"><font size="3"><b>نخستین و تنها خبرگزاری تخصصی قرآن کریم در جهان اسلام ۲۰ آبان‌ ۱۳۸۲ همزمان با نیمه ماه مبارک رمضان همان سال و در روز میلاد کریم اهل‌بیت(ع) راه‌اندازی شد. با توجه به تنوع زبانی و رسالت جهانی و فعالیت آن در سطح بین‌الملل، در سال ۱۳۹۱ نام این خبرگزاری با مجوز معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به «خبرگزاری بین‌المللی قرآن» تغییر یافت. این رسانه در حال حاضر به تولید و انعکاس اخبار قرآنی به ۱۹ زبان زنده دنیا می‌پردازد و این اخبار روزانه بر روی خروجی این خبرگزاری ارسال می‌شود.</b></font></span></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><font size="3"><b><br style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box;">به تبع حضور مؤثرتر و جریان‌سازی بهتر این رسانه در کشور و نیز اقصی نقاط جهان، شعب استانی و خارجی این رسانه قرآنی طی سال‌های مختلف افتتاح شده است. افتتاح شعب ایکنا در ۳۰ استان کشور و ۶ منطقه از جهان بخشی از توفیق آن تا به امروز بوده است. همچنین این خبرگزاری با صفحات فعال خود در شبکه‌های اجتماعی به رصد جدیدترین تحولات قرآنی جهان اسلام می‌پردازد.&nbsp;</span><span style="box-sizing: border-box;">علاوه بر این، نشریه تخصصی «رایحه» عنوان نشریه تخصصی ایکناست که به موضوعاتی همچون معرفی بسیاری از قاریان، حافظان و شخصیت‌های مذهبی برجسته اسلام و تحلیل و بررسی علمی و دقیق برخی رویداد‌ها و طرح‌های مهم قرآنی اختصاص دارد و تاکنون ۱۴۳ شماره از آن چاپ و منتشر شده است.</span></b></font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><font size="3"><b>&nbsp;</b></font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><font size="3"><b><span style="box-sizing: border-box;">اما آنچه برای این رسانه مایه مباهات است، اذعان بسیاری از مسئولان و کارشناسان به این مهم بوده که ایکنا همچون دانش‌نامه‌ای است که با توجه به ظرفیت عظیم و بی‌پایان فعالیت‌ها با محوریت قرآن، هر روز کامل‌تر می‌شود و به منزله حرکتی پویا در عرصه فعالیت‌های قرآنی شناخته شده است. اکنون، با گذشت ۱۷ سال از تأسیس این خبرگزاری، خوب است که نگاهی به مسیر طی شده این رسانه بیندازیم و راهی که پیش رو دارد و به این پرشش پاسخ دهیم که عملکرد صحیح چنین رسانه‌ای می‌تواند چه ثمراتی برای جامعه دینی داشته باشد؟</span><br style="box-sizing: border-box;"></b><br style="box-sizing: border-box;">عماد افروغ، جامعه‌شناس و نظریه‌پرداز علوم اجتماعی، در گفت‌وگو با ایکنا، به شهود عینی خود از سال‌های متمادی فعالیت این رسانه&nbsp;اشاره و اظهار کرد: این خبرگزاری رسانه‌ای بوده که اسیر خباثت‌های سیاسی و تفسیر‌های قشری نشده است، خودِ من با هر رسانه‌ای مصاحبه کرده‌ام تن و بدنم لرزیده است، چرا که گاهی صداقت و اخلاق در انتشار مطلب رعایت نمی‌شود. باید بگویم؛ من صاحب شتران خویشم و به دیگران کاری ندارم. لذا تمامی گفت‌وگو‌های حساس و ظریفم را بی‌دغدغه با این رسانه در میان گذاشته‌ام و خروجی کار در این رسانه منتشر شده است. مطالبی که از من در این رسانه نشر یافته در جایی منتشر نشده، از جمله بحث‌هایی درباره تحول ساختار خبرگان، دیالکتیک دلیل و علت و یا حتی هرمنوتیک دینی، که همه این‌ها برای نخستین‌بار توسط این رسانه پیگیری و منتشر و بعد‌ها تبدیل به مقالات علمی شد. اگر این رسانه و سؤالات خوب آن نبود، برخی پاسخ‌های من مکتوم باقی می‌ماند. پرسش‌های خوب، پاسخ‌های کارشناس را از مکنونات درونی او بیرون می‌کشد.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"><br>افروغ به بیان برخی کارکرد‌های رسانه دینی پرداخت و افزود: با توجه به هجمه‌هایی که به دین صورت گرفته و لزوم روشنگری در این زمینه، قطع نظر از اینکه ریشه آن چه بوده، ناگزیر هستیم با این هجمه‌ها در فضای علمی و رسانه‌ای مقابله کنیم. برخی شبیه‌سازی‌ها صورت می‌گیرد که یا باید تحمل کنیم، چون آسان‌ترین کار همین است و نهایتاً آنچه را در غرب رایج است مبنا قرار و آن را نشر دهیم و یا دست به روشنگری بزنیم. نکته حائز اهمیت این است که برخی روشنفکران به جای تولید اندیشه، ترویج اندیشه کرده و مروجان اندیشه بوده‌اند، اما اینکه آیا مروج خوبی بوده‌اند، اکنون محل بحث نیست.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;">وی ادامه داد: دفاع از دین کار آسانی نبوده و توجه به کارویژه‌های مطلوب دین، کار هر کسی نیست، بسیار باید مراقب بود و این را مدنظر داشت که حساب دین از دینداران جداست و این جدایی ظرافت‌هایی دارد و شاید هر کسی نتواند در عمل و به صورت روش‌مند، بین دین و دینداری تمایز قائل شود.</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><font size="3">&nbsp;</font></div><h2 dir="rtl" style="box-sizing: border-box; margin: 0px; padding: 0px; font-weight: 400; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box;"><font size="3">دفاع از دین کار آسانی نیست</font></span></h2><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><font size="3">&nbsp;</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><font size="3">این جامعه‌شناس با تأکید بر اینکه در فهم دین و شناخت تفاوت‌های میان دین و دینداری، ناگزیر به پیش‌فرض‌هایی روی می‌آوریم، گفت: قطع نظر از شبیه‌سازی‌ها و به تبع آن حملاتی که صورت گرفته، به طور کلی دفاع از دین و اسلام کار آسانی نیست و کسی که به دفاع از این دو می‌پردازد، باید بهره‌ای از دین و جوهر آن برده باشد، در واقع از قواعد و ارزش‌های دینی و اخلاقیات دینی بهره‌مند شده باشد و این بهره نصیب هر کسی نمی‌شود. چنین فردی، پیش از ورود به حوزه دین، باید استعداد و قابلیت و فعلیتی داشته باشد که در اخلاقیات، معنویت، صداقت و ارزش‌های متعالی بشری قابل جستجوست. امیدوارم کسانی که از حریم دین دفاع می‌کنند متوجه این معنا بوده و‌ خودسازی لازم را داشته باشند.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;">وی با بیان اینکه کار ویژه‌های ادیان متنوع است و بستگی به هر کدام از ادیان دارد، اظهار کرد: با توجه به تفاوت ادیان، کارویژه‌ها متفاوت و متنوع است و شاید بتوان گفت همان‌طور که عالمان دین سه مأموریت، وظیفه و یا مؤلفه را برای دین قائل می‌شوند که همان عقاید، اخلاقیات و احکام است، کسانی که رسانه دینی را هدایت می‌کنند نیز باید به جهان‌بینی، اخلاقیات، ارزش‌ها و احکام توجه کنند و البته اختلاف عقیده نیز وجود دارد و این مناقشات همواره خواهد بود، اما می‌توان اولویت را به جهان‌بینی و هستی‌شناسی دینی دهیم و یا یک پله بالاتر، متوجه اخلاقیات بود و حتی بعدتر وارد فقه هم شد.&nbsp;<span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">نباید اسیر رفتارگرایی و لفظ‌گرایی در تفسیر شد و بیشتر به جوهر و معنا توجه کرد</span>، این معنا هم بیشتر در ابعاد عقاید، ارزش‌ها و اخلاقیات یافت می‌شود. با این توضیح، رسانه‌ای دینی و موفق است که شناخت اولیه و توجه به تقدم و تأخر در این زمینه را داشته باشد و اگر این تفکر اصولی و معنایی و ذوبطن دانستن قرآن و فهم وجه استعاری آن، با شناخت انسان همراه شود، کارکرد رسانه دینی بسیار متفاوت خواهد بود.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;"></font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><font size="3"><br>به گفته عماد افروغ، اگر رسانه دینی موفق عمل نکند، آفت‌های درون دینی و برون دینی به همراه خواهد داشت. برخی رسانه‌های دینی، در داخل و خارج، دل‌مشغولی‌هایی حول مسائلی دارند که نشان‌دهنده اسیرِ صورت و لفظ شدن و قائل بودن به تفسیر‌های قشری توسط آنهاست. در عین حال، برخی رسانه‌های دینی این اسارت را ندارند؛ از جمله ایکنا. به عقیده من رسانه این رسانه، صرف نظر از ضرورت شکل‌گیری آن، فارغ از برآیندی که از نتیجه آن استنباط می‌شده، هیچ‌گاه اسیر تفسیر‌های قشری نشده است.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;">وی افزود: در جامعه‌ای که سابقه دیرینه دینی دارد و اکنون حکومت دینی در آن شکل گرفته، حضور چنین رسانه‌ای مهم است، اما اگر تفسیری که از دین در رسانه دینی ارائه می‌دهیم، مضمونی به دست دهد که زیبنده نظام و جامعه دینی نباشد، دچار نقض غرض خواهیم شد.</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><font size="3">‌</font></div><h2 dir="rtl" style="box-sizing: border-box; margin: 0px; padding: 0px; font-weight: 400; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box;"><font size="3">آفت‌های برون‌دینی عدم موفقیت رسانه دینی</font></span></h2><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><font size="3">&nbsp;</font></div><div dir="rtl" style="box-sizing: border-box; font-family: iransans, Tahoma, Arial; text-align: justify;"><font size="3">‌این نظریه‌پردازی حوزه علوم اجتماعی با اشاره به آفت‌های برون‌دینی در جریان عدم موفقیت رسانه دینی، بیان کرد: وای بر رسانه‌ای که با گروه و جناحی ببندد، وای بر رسانه دینی که با قدرت گره بخورد و قدرت نقادی و پرسشگری خود را از دست دهد و یا اسیر مصلحت‌اندیشی‌های کاذب شود. هر آسیبی در این حوزه، دامن دین را هم می‌گیرد، اگر چه آسیبی به جوهر دین وارد نمی‌شود، اما روی اقبال و ادراک مردم اثر می‌گذارد. بسیاری از افراد، متوجه نمی‌شوند کدام رسانه در خدمت واقعی دین و جامعه دینی است و کدام یک در خدمت منافع عده‌ای! و همان‌طور که «اِذا فَسَدَ العالِم، فَسَدَ العالَم»، اگر رسانه دینی هم فاسد شد، مخاطبانی هم که به این رسانه توجه می‌کرده‌اند، به مسیر غلطی رهنمون خواهند شد.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;">افروغ با بیان اینکه امروزه در معرض خطرات زیادی قرار داریم، گفت: جامعه ما، اسماً دینی است، اما رسماً نمره خوبی ندارد و از آن عصمت و معنویت لازم برخوردار نیست و شاید این امر به دلیل سیاست‌زدگی و گره‌ای که دین با سیاست خورده و مراقبتی که از آن صورت نمی‌پذیرد، است. موافق حاکمیت سکولار نیستم، که البته هیچ نظامی در دنیا سکولار نیست. اما اینکه عملاً و علناً پرچم ادغام دین و سیاست در کشور ما بلند می‌شود، این نیازمند مراقبت است و این مراقبت‌ها باید درونی و بیرونی باشد. حساسیت‌های زیادی وجود دارد که باعث شده در حیطه اخلاق و معنویت نمره خوبی نداشته باشیم. در شرایط غیرعادی دینداری کهن و دیرینه، به ما کمک می‌کند، اما در شرایط عادی نمره خوبی نداریم. عمدتاً هم به مردم مربوط نیست، بلکه به حاکمان در هر دوره برمی‌گردد.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;">وی افزود: رسانه دینی نباید اسیر مصلحت‌اندیشی، قدرت‌زدگی، سیاست‌زدگی و امنیت‌زدگی شود. چنین رسانه‌ای باید منتقد بماند، باید فاصله‌ها را ببیند و اگر مأموریت‌هایی برای او تعریف شده، باید ارزیابی کند و ببیند که مثلاً اگر موضوع جامعه است، این جامعه تا چه اندازه از جهان‌بینی دینی برخوردار است و تا چه اندازه توحید در آن جریان دارد و یا معرفت خدا در آن چقدر غالب بوده و اخلاقیات دینی حکم‌فرماست؟<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;">افروغ ادامه داد: اشتراک‌هایی بین اخلاق به معنای عام و اخلاق دینی وجود دارد، اما اخلاق دینی، نافی اخلاق، به ما هو اخلاق، نیست. ممکن است تأکیدات ویژه‌ای بر برخی فضائل بشری داشته باشد که شاید اخلاق متداول تأکیدات کمتری داشته باشد. برای مثال اخلاقی داریم با عنوان اخلاق طلایی که مورد تأکید دین مبین اسلام هم هست و آن قاعده است که می‌گوید هر چیزی برای خود می‌پسندی برای دیگری هم بپسند و بالعکس. اما اصلی بالاتر از این داریم که از آن به عنوان «ایثار» و «گذشت» یاد می‌کنیم؛ «وَ یُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَلَوْ کَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ»؛ و دیگران را بر خویشتن مقدم مى‌دارند، هر چند خودشان نیازمند باشند. این را ادیان متوجه می‌شوند، آن تأکید اولیه حالت فردی دارد و این نوع‌دوستی است. بشر، به ماهو بشر، نوع‌دوستی را می‌فهمد، اما در دین تأکید ویژه بر آن شده و در اسلام و شیعه تجلیات بالایی در این مورد داریم و اوج ایثار را که امام حسین(ع) است می‌بینیم.<br style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;">وی گفت: بر همین اساس، رسانه دینی باید مقایسه کند و بسیار شجاعانه و حقیقت‌گرایانه به ارزیابی بپردازد و نقد کند، و نان به نرخ روز خور و باری به هر جهت نباشد. اگر از حقیقتی که با دین گره خورده، دور شود، کار دینی و روشنفکری ناب، به معنای واقعی کلمه نکرده است. این رسانه باید نیاز‌های عمومی و دینی مردم را احصا کرده و بشناسد. البته این نیازها، صرفاً در حد پاسخگویی به چند سؤال دینی و بالا رفتن جهان‌بینی دینی فرد نیست، دین باید متوجه نیاز‌های معاش مردم باشد و رسانه به این مسئله بپردازد که آیا از شعارهای دین، عدالت اجتماعی نبود؟ دین دارای جامعیت است و عطف به این مسئله، رسانه دینی نیز باید جامعیت داشته و دارای تئوری باشد. این تئوری‌ها مختلف است و رسانه دینی باید مشخص کند کدام تئوری را دنبال می‌کند. به عقیده من،&nbsp;<span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">حقوق شهروندی به معنای عام آن، می‌تواند تئوری خوبی برای رسانه دینی باشد</span>. با توجه به نسبت میان دین و نیاز مردم، حقوق شهروندی، تئوری مطلوب رسانه دینی خواهد بود.</font></div> text/html 2020-04-30T01:17:36+01:00 afrough.mihanblog.com در راه مدرس مطهری فلسفه را برای بهتر شدن حال مردم می خواست http://afrough.mihanblog.com/post/1660 <h2 style="box-sizing: border-box; line-height: 1.1; color: rgb(51, 51, 51); margin: 0px; font-size: 14px; text-align: right;"><br></h2><h1 style="text-align: center; box-sizing: border-box; margin: 20px 0px 10px; line-height: 1.1;"><font face="arial, helvetica, sans-serif" size="5" color="#990000">مطهری فلسفه را برای بهتر شدن حال مردم می خواست</font></h1><hr><br><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(51, 51, 51); text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4"><b style="">یادداشتی از عماد افروغ</b></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4"><b>جامعه‎ شناس</b></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4">سخن گفتن از استاد شهید مرتضی مطهری، هم سهل و هم ممتنع است. سهل است چون پیوسته نام ایشان شنیده و همایش‌هایی برای ایشان برگزار می‌شود؛ به‌همین دلیل، در مقایسه با سایر اندیشمندان، متفکران و فیلسوفان، نام‌آشناترند. اما گفتن از او ممتنع نیز هست؛ چرا که با‌وجود آنکه در سالگرد شهادتشان مراسم و سخنرانی‌های مختلف برگزار می‎شود اما شاهد توجه عملی به آثار و افکارشان نیستیم.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4">&nbsp;این در حالی است که شهید مطهری هم متفکر تأسیس و هم متفکر استقرار انقلاب اسلامی است. از این رو، طبیعتاً، باید در دوران استقرار نیز شاهد توجه بیشتری در دو سطح «نظر» و «عمل» نسبت به آثار ایشان باشیم. متأسفانه، نمی‌توان به نمود عینی و عملی آرای شهید مطهری در ساحات مختلف حیات انسانی و اجتماعی، اعم از فکری، معرفتی، اخلاقی و معنوی، سیاسی و اقتصادی نمره خوبی داد. به‌نظر می‌رسد که حال و هوای امروز جامعه چندان متناسب با آثار ایشان نیست؛ حتی در محافل علمی، فکری و دانشگاهی و حوزوی نیز آنچنان که باید توجهی به آثار ایشان نمی‌شود.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4">&nbsp;بایسته است تا افکار ایشان را به زمان و زمینه امروز نیز بسط دهیم و به دلالت‌های زمانی و مکانی موسع آن بیشتر توجه کنیم. متأسفانه شماری از آنانی که به شهید مطهری توجه می‌کنند، ایشان را در زمان و زمینه‌اش محصور می‌کنند و آنچنان که باید بسط اندیشه‌های شهید مطهری را در دستور کار خود قرار نمی‌دهند تا برای نسل جدید قابل استفاده باشد. البته مقصود، بهره‌مندی‌های شخصی و صوری نیست بلکه در مواجهه با ایشان باید بتوانیم بسیاری از چالش‌ها و مشکلات پیشاروی را در عرصه‎های مختلف حل کنیم.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4">&nbsp;کماکان سؤال‌های متعددی داریم که شهید مطهری می‌تواند به آنها پاسخ دهد. فراموش نکنیم که استاد شهید مطهری یک «فیلسوف مسأله‎مند» است و اساساً از مسأله آغاز می‎کند. ایشان را به هیچ عنوان نمی‎توان یک متفکر انتزاعی و یک فیلسوف ذهنی صرف دانست؛ اتفاقاً نگاه ایشان به قرآن نیز یک نگاه ذهنی و متافیزیکال نیست و قرآن را نیز مسأله‌مند می‌بینند و معتقدند که قرآن آمده است تا نیاز انسان‌ها را پاسخ دهد.از این رو، شهید استاد مرتضی مطهری را باید متفکری دانست که پیوسته بین دو ساحت «انضمامی» و «انتزاعی» در حرکت است؛ یک رفت و آمد بین «عین» و «ذهن». به تعبیری، از وجه انضمامی و عینی شروع و سپس به اندیشه‎ورزی و ارائه راه‌حل، مستقیم و غیرمستقیم، می‎پردازد. تمام آثار ایشان از چنین شاخصه‎هایی برخوردار است.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4">موضوعاتی که محل توجه شهید مطهری بود مسائل روز جامعه بود؛ که هنوز هم مسأله روز ما است. آیا هویت، حجاب، ازدواج، اسلام و مقتضیات روز و نقش زمان و مکان، آزادی، عدالت، اخلاق و معنویت، تحجر و خرافه و... مسائل امروز ما نیست؟ با مرور بر آثار شهید مطهری درمی‎یابیم که دغدغه اصلی‌اش از یک درد اجتماعی برمی‌خیزد. شهید مطهری، فلسفه اسلامی را در طاقچه نگذاشت و فلسفه را برای بهتر شدن حال مردم می‌خواست. بنابراین، استاد مطهری را باید به‌عنوان یک پدیده سهل و ممتنع دید؛ سهل، چون بارها نام او به زبان آورده می‌شود و ممتنع، چون با وجود این همه یادآوری، در عمل به‌کار گرفته نمی‌شود. بویی از آثار ایشان در دو ساحت نظر و عمل در دو عرصه رسمی و مدنی جامعه به مشام نمی‌رسد. ما با او بسیار بیگانه‌ایم. بزرگترین مسأله ما شاید «نوع مواجهه» با آثار و آرای استاد مطهری است. باید پرسید آثاری که حضرت امام(ره) تمام آنها را بدون استثنا تأیید می‎کنند، چقدر در جامعه تبلور دارد؟</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4">&nbsp;واقعیت این است که مسأله «زمان» و «مکان» در افکار شهید مطهری از جایگاه بسیار والایی برخوردار است؛ اما اینکه چطور می‎توانیم مطهری را به روز کنیم، تنها از رهگذر یک «نگاه مسأله‎محور» به آثار ایشان قابل تحقق است؛ چه مسائلی که خود شهید مطهری طرح کرده و چه مسائلی که امروز در جامعه ما مطرح و مبتلابه ماست. این امر(به روز کردن مطهری) مستلزم این است که نخست بدانیم مسائل جامعه امروز ما چیست؟ و این مسائل را در برابر آثار استاد شهید مطهری قرار دهیم و آنگاه دریابیم که پاسخ ایشان به این مسائل چیست؟ واقعیت این است که ما پاسخ را برای پاسخ نمی‌خواهیم نکته مهمی که باید به آن توجه کرد این است که ما پاسخ را برای «عمل» می‌خواهیم. یکی از مسائلی که ما سخت از آن رنج می بریم شکاف بین «نظر» و «عمل» است. واقعیت این است که در مواجهه استاد شهید مطهری با اسلام نیز صرفاً بر جنبه‎های نظری اکتفا نشده و ایشان در پی ارائه یک نسخه عملی از اسلام بوده است. استاد شهید مطهری همواره نظر را برای عمل می‎خواست اما با این حال، اعتقادی به عمل بدون پشتوانه نظری نیز نداشت. بنابراین، برای به روز کردن آرای شهید مطهری، نخست، باید به‌صورت مسأله‌مند با آثار ایشان مواجه شد و دوم اینکه به راه‌حل‌های نظری و عملی که شهید مطهری متناسب با موضوع در برابر ما قرار می‌دهد، عمل کنیم. به تعبیری، مقصود من سبقت عمل بر نظر با عنایت به صبغه نظری عمل است. فقط حرف نزنیم! از خود بپرسیم حکمتی که در پس آرای شهید مطهری وجود دارد، کجای جامعه ما جاری و ساری است؟ واقعیت این است که باید بار دیگر به آثار ایشان رجعت شود؛ «رجعتی مسأله‌مند و معطوف به عمل». در پایان سوگوارانه باید بگویم جفایی که به آثار ایشان بعد از انقلاب شد قبل از آن، با‌وجود‌های و هوی زیاد، نشد.</font></div></div>